Wet inzake draag­moeder­schap en Israëls toekomst

maandag 10 januari 2022 |  Tsvi Sadan
Israëls 'wet op het draag­moeder­schap' moet niet zozeer gezien worden als een acceptatie van homo­seksua­liteit, maar als een norm­vervaging, een defai­tisme dat, wan­neer zich dit voort­zet, voor Gods volk net zo schadelijk zou kunnen aflopen als dat gebeurde in Sodom en Gomorra.

Israël's homoseksuele minister van Volks­gezond­heid, Nitzan Horowitz (rechts), kondigde op 4 januari, zichtbaar verblijd, de uit­breiding van de Wet op het Draag­moeder­schap aan. (Foto: Tomer Neuberg/Flash90)

Israël heeft alle hoop opge­geven om de versprei­ding van Omikron, de bijzonder besmettelijke variant van Covid-19, tegen te kunnen gaan. Hoewel voorspellingen zeggen dat een op de twee Israëli's door het virus zal worden besmet, heeft de regering nog steeds haar beleid niet gewijzigd om het aantal dodelijke slachtoffers trachten te beperken. 'We moeten leren om de ernstige ziektegevallen, maar ook de sterfgevallen, te kunnen accepteren, want dit is een pandemie en in een pandemie sterven mensen', aldus de minister van Binnenlandse Zaken Ayelet Shaked in augustus.

Dat dit beleid sindsdien niet is aangepast, onthult een diepgaand gebrek aan zorg voor Joodse levens, evenals voor niet-Joodse Israëlische burgers. Maar aangezien Israël nog steeds een Joodse Staat is, is het nalaten om meer te doen om het aantal doden te beperken, hetzelfde als stilzwijgend uitdragen dat Joodse levens er niet toe doen, dat het Joodse volk of de Staat Israël er niet toe doen. Dit is niet verwonderlijk, aangezien de huidige regering nu samen­werkt met de Arabische Ra'am-partij - de Israëlische versie van de Moslim Broederschap - die het bestaans­recht van Israël ontkent.

Hoewel het oorspronkelijke wetsvoorstel door de vorige regering is aangenomen, betekent de uitbreiding van de wet op het draag­moeder­schap, geïnitieerd door de homo­seksuele minister van Volks­gezond­heid Nitzan Horowitz, dat LGBTQ's gebruik zullen kunnen maken van het draag­moeder­schap als een geaccep­teerde manier van voort­planting. Tot nu toe was het draag­moeder­schap in Israël beperkt tot hetero­seksuele koppels en alleen­staande vrouwen met vrucht­baar­heids­problemen.

‘Heden (4 januari) hebben we een einde gemaakt aan jaren van onrecht­vaar­dig­heid en discriminatie', zei de progressieve minister, die Che en Chávez adoreert. 'Vandaag over een week’, vervolgde de minister van Volks­gezond­heid, die meer begaan is met draag­moeder­schap dan met Covid-19, 'zullen we ook aan alleen­staande mannen, aan toekomstige vaders, evenals aan [mannelijke] homo_seksuele koppels - eigenlijk aan elk individu - gelijke toegang verlenen tot het draag­moeder­schap in Israël'.

Het wegvagen van het onderscheid in geslacht van de man en de vrouw is kennelijk een van de tekenen van een ideale samen­leving. Voor christenen is dit niet zo verwond­erlijk, aangezien Jezus, toen hem gevraagd werd naar het geval van een weduwe, die met zeven broers getrouwd was geweest, in de opstanding der doden, zei dat er in het Messiaanse tijdperk geen geslacht zal zijn. Mensen zullen 'niet trouwen en niet ten huwelijk gegeven worden' (Lucas 20). Paulus lijkt dit op het heden toe te passen, want hij geloofde dat het Messiaanse tijdperk al was aangebroken, vandaar dat er 'geen onderscheid tussen man en vrouw' is.

Pas wanneer dit idee van een geslachtsloze samen­leving breed wordt geaccep­teerd en opge­drongen aan het heden, neigt het naar een situatie zoals die bestond in ’Sodom en Gomorra', een term die de Joden zien als de meest extreme versie van een ‘verlichte' Godloze samenleving. De mannen van Sodom, zeiden de Talmoedische wijzen, 'werden alleen maar hooghartig vanwege het goede dat de Heilige, gezegend is Hij, over hen had uitgestort' (Sanhedrin 109a). Sodom, ter herinnering, werd beschreven als 'de tuin van de Heer' (Genesis 13:10), en daarom dachten de mensen van Sodom dat zij al ‘in de hemel' woonden.

In zo'n volmaakte plaats was een vreemdeling, een buiten­staander, een ‘ander', niet welkom. Dat is de reden waarom de mensen van Sodom gastvrij­heid en voort­planting verafschuwden. Beiden betekenden een verstoring van het evenwicht van hun paradijs. In het bijzonder, zegt de Talmoed, was het alleen mogelijk om deze hemel veilig te stellen, door de rijkdom van Sodom uitsluitend te verdelen onder de levende burgers en niet te delen met anderen, dus ook niet met gasten en pasgeborenen. Daarom moedigde deze atheïstische hemel homoseksualiteit aan, een xenofobe manier om van seks te genieten zonder het risico op voortplanting. Later zouden wij ongeveer hetzelfde mogelijk maken - vrije seks zonder moraal - door de ontwikkeling van de anti­conceptiepil. Hoewel deze samen­leving naar atheïstische maatstaven als verlicht werd beschouwd, was zij gedoemd om het onver­mijde­lijke tegemoet te gaan - een volledige vernietiging.

De uitbreiding van de Israëlische wet op het draag­moeder­schap betekent onder meer de acceptatie, niet van homo­seksualiteit als zodanig, maar van een steriele levens­wijze uit vrije keuze, gebaseerd op de overtuiging dat de rijkdom van de wereld zijn grenzen heeft bereikt, en meer mensen betekent uitputting van de toch al beperkte hulpbronnen. Dus, hoe meer mensen er bijkomen, hoe meer kans op oorlog en strijd om grondstoffen. Steriliteit wordt dus een deugd. De Sodomieten waren ervan overtuigd dat ze deugdzaam dachten en waren.

Het zou er slecht hebben uitgezien wanneer Israël als geheel achter Horowitz' agenda zou hebben gestaan. Sodom werd onbe­woon­baar, een plaats waar nooit meer menselijk leven mogelijk zou zijn, en dat alles omdat de gehele samen­leving in Sodom ervoor koos te leven volgens atheïstische normen en waarden. Maar Israël, ondanks al zijn problemen, heeft meer dan genoeg rechtschapen mensen die de, anders onver­mijdelijke, toorn zullen afwenden.

En als het gaat over de vraag waarom een regering, voor wie het Joodse leven er kennelijk niet toe doet, nu aan het roer staat: misschien is het omwille van de gelovigen in Israël, voor wie defaitisme op dit moment net zo schadelijk zou kunnen worden als het was in de tijd van de 12 verspieders, toen het volk Israël moest kiezen tussen menselijke logica en Goddelijke wijsheid, dagelijkse werkelijkheid of Goddelijke beloften, trouweloosheid of geloof.

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.