Veel commentaar op bezoek van Abbas aan Gantz

donderdag 30 december 2021 |  Ryan Jones
De Israëlische minister van Defensie, Gantz, krijgt veel tegenreacties als gevolg van het ontvangen van de Palestijnse leider Machmoud Abbas bij hem thuis. Is deze Palestijnse leider, na zijn vele antisemitische uitingen en daden, nu plotseling een pragmaticus geworden? 

Is Machmoud Abbas een man van vrede, of gewoon weer een antisemiet die Israëls ondergang wil bewerkstelligen? (Foto: Flash90)

Minister van Defensie Benny Gantz ontving jongstleden dinsdag de Palestijnse leider Machmoud Abbas in zijn huis in centraal Israël, hetgeen tot woede leidde bij veel Israëli's, zowel in de oppositie als binnen de gelederen van zijn eigen regerings­coalitie.

Het was de eerste keer in meer dan tien jaar dat Abbas in Israël rechtstreekse gesprekken voerde met een hoge Israëlische ambtenaar. Gantz en Abbas ontmoetten elkaar eerder dit jaar in Ramallah.

Een woordvoerder van Gantz zei later, dat tijdens de ontmoeting met Abbas en zijn gevolg, 'de minister van Defensie het gemeen­schappe­lijke belang benadrukte om samen­werking op het gebied van veiligheid te versterken, de stabiliteit van de veiligheid te bewaren en terrorisme en geweld te voorkomen'.

Gantz zelf postte de volgende tweet: 'Deze avond heb ik een ontmoeting gehad met de president van de PA, Machmoud Abbas. We spraken over het imple­men­teren van economische en civiele maatregelen, en benadrukten het belang van het verbeteren van de veiligheids­coördinatie, met het doel om terreur en geweld te voorkomen, voor het welzijn van zowel Israëli's als Palestijnen'.

Premier Naftali Bennett blijft tegen de hervatting van de vredes­onder­handelingen met de Palestijnse Autoriteit, die zouden moeten leiden tot de oprichting van een Palestijnse Staat, maar heeft stilzwijgend zijn goedkeuring gegeven aan een door Gantz geleide inspanning, om de positie van het regime van Abbas te verstevigen.

Daartoe heeft de regering Bennett Abbas al NIS 500 miljoen ($ 160 miljoen) geleend, en meer inreis­vergun­ningen afgegeven aan Palestijnse arbeiders die werk zoeken in de Israëlische gebieden, dit alles met het doel de ineenstorting van een falende Palestijnse economie te voorkomen.

Maar ondanks deze goede bedoelingen, vonden velen dat het een verkeerd signaal was om Abbas in Israël te ontvangen als een staatsman, na alles wat in het verleden is gebeurd.

Bennett's regering is 'een Israëlisch-Palestijnse regering die Abbas en de Palestijnen weer op de agenda heeft gezet. Concessies die gevaarlijk zijn voor de Israëlische veilig­heid zullen het gevolg zijn, dat is slechts een kwestie van tijd', luidde de aanklacht in een verklaring uitgebracht door Likoed.

De rechtse partij Religieus Zionisme voegde daaraan toe: 'Een decennium nadat rechts erin slaagde Abbas irrelevant en een 'persona non grata' te maken in de wereld, en het verdelen van het Land Israël en het vormen van een terreurstaat van de inter­nationale agenda te halen, zetten Bennett en zijn linkse regering nu opeens Abbas opnieuw in het middelpunt van de belangstelling'.

Gantz wil Abbas steunen als alternatief voor een machts­overname door Hamas, maar veel Israëli's wijzen er op, dat de Palestijnse leider niet te vertrouwen is. (Foto: Avshalom Sassoni/Flash90)

Afkeurende geluiden kwamen ook vanuit Bennett's eigen 'regering van verandering'.

Minister van Huisvesting Ze'ev Elkin van de rechtse partij Nieuwe Hoop vertelde bij KAN Radio dat hij 'niet iemand in zijn eigen huis zou uitnodigen die salarissen betaalt aan moorde­naars van Israëli’s, en die mij probeert voor de rechter te brengen voor oorlogs­misdaden'.

Elkin verwees naar de voortdurende praktijk van het Abbas-regime om royale maand­salarissen te betalen aan gevangen Palestijnse terroristen of aan de families van terroristen die gedood werden bij aanvallen op Israëli's, een praktijk die volgens Israël alleen dient om geweld aan te moedigen en het conflict te laten voortduren.

Hij ging ook in op de inspanningen van Abbas om hoog­geplaatste Israëlische militaire functionarissen (zowel vroegere als huidige) als oorlogs­misdadigers te laten berechten door het Inter­nationaal Strafhof in Den Haag. Zoals Elkin opmerkte, staat Benny Gantz zelf, als voormalig stafchef van de IDF, op die lijst.

Elkin zei dat hij er zeker van is dat de meeste Israëli's het met hem eens zijn: 'Als je nu een enquête zou houden, denk ik dat er meer Israëli's zijn die denken zoals ik, dan zij die denken zoals Gantz' wat betreft Machmoud Abbas en zijn mogelijke rol als vredes­partner.

Zolang de Palestijnse samenleving wordt aangemoedigd om zich geweld­dadig te gedragen, is het moeilijk om hun leiders serieus te nemen als partners voor vrede. (Foto: Wisam Hashlamoun/Flash90)

Linkse leden van de coalitie delen Elkin's mening niet, en houden vol dat Abbas een ‘gematigde’ leider is (althans in vergelijking met Hamas). Als zodanig benadrukten zij dat het volkomen gepast was voor Gantz, om niet alleen de Palestijnse leider te ontmoeten, maar om dit te doen in zijn huis in Israël.

'Naast Hamas aan hun kant en Netanyahu aan onze kant, is er verder ook maar iemand tegen een ontmoeting van Gantz met Abbas?' vroeg Labor Knessetlid Emilie Moatti (Arbeidspartij), die het feit negeerde dat ten minste één van haar eigen coalitiepartners er zeker op tegen is. 'De minister van Defensie doet er goed aan om de gematigden te steunen en de extremisten irrelevant te maken’.

President Isa'ac Herzog benoemde de ontmoeting tussen Gantz en Abbas ook als 'belang­rijk en correct'.

Maar in privégesprekken met deze verslaggever, betreuren sommige Israëli's de voortzetting van een risicovol beleid van het veranderen van de spelregels, als het gaat over wie als ‘gematigd' en wie als 'extremistisch’ wordt gezien.

Net zoals Elkin, zijn zij van mening dat de daden van Abbas meer zeggen dan zijn woorden, en dat het voortdurend aanzetten tot, en aanmoedigen van haat en geweld tegen Israël door de Palestijnse leider betekent dat deze vos zijn streken nog niet heeft verleerd. In de decennia die vooraf gingen aan de Oslo Akkoorden werd Abbas als niet minder radicaal dan zijn voorganger en mentor, Yasser Arafat, beschouwd.

Yasser Arafat veranderde bijna van de ene dag op de andere van een gezochte terrorist in een ‘vredes­partner'. Maar dat pakte niet goed uit voor Israël. (Foto: Michael Fattal/Flash90)

Onder heel andere omstandigheden, zou geen enkel serieus persoon zijn tijd verdoen met aandacht te geven aan een Holocaust-ontkenner. Maar velen in Israël, inclusief mensen die zo serieus zijn als onze minister van Defensie, blijven respect tonen voor Abbas, ondanks het feit dat hij letterlijk een boek schreef waarin hij de Holocaust ontkent (zijn proefschrift was getiteld 'The Connection Between the Nazis and the Leaders of the Zionist Movement 1933-1945').

Samen met zijn meer recente en herhaalde uitspraken tegen Israël en de Joden (meestal in het Arabisch zodat het Westen op een plausibele manier onwetendheid kan veinzen), betekent dit dat deze man een antisemiet is. Tenminste, dat is hoe we vrijwel iedereen met dergelijke geloofs­brieven zouden noemen. En bespaar me het argument dat hij net zo min antisemitisch kan zijn als een Jood, omdat Arabieren ook semieten zijn. In deze context verwijst ‘antisemitisme' naar de term die in 1879 in Duitsland werd bedacht om jodenhaat te benoemen.

Is Abbas behalve een antisemiet dus ook een pragmaticus? Misschien, in zoverre het zijn persoonlijke belangen dient om dat te zijn.
Maar zijn deze fundamenten voldoende stevig voor een bestendige vrede tussen Israël en de Palestijnen?
Dat zijn de vragen die gesteld worden door sommige van de Israëli’s, die boos zijn over de genoemde ontmoeting van dinsdag.

Lees ook:
De lucratieve business van het opblazen van Joden
Gantz-Abbas meeting: DM to approve status of 9,500 Palestinians
Abbas: marcheer met miljoen martelaren naar Jeruzalem

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.