Mansour Abbas - 'We zijn binnen; nu moeten we het spel goed spelen'

donderdag 23 december 2021 |  Stan Goodenough
Het Islamistische Knessetlid Mansour Abbas staat bekend als een pragmaticus; hij zegt dat hij Israël als Joodse Staat erkent, en verduidelijkt zijn doel en streven in de huidige coalitie: Het oprichten van een Palestijnse Staat naast de Israëlische Staat.

Het Israëlische Arabische Knessetlid Mansour Abbas trok dinsdag de aandacht van de Israëli's in het hele land, toen hij toegaf dat 'de Staat Israël is geboren als een Joodse Staat’.

Abbas leidt de islamistische Ra'am Partij (Joint List in het Engels), een piepkleine maar cruciale partij die onderdeel uitmaakt van de Bennett-Lapid coalitie, en die de keuze heeft om de regering te steunen dan wel deze ten val te brengen. Hij legde zijn - op het eerste gezicht - verbijs­terende verklaring af tegenover interviewer Mohammed Majadele op de Globes Israel Business Conference in Tel Aviv.

Majadele reageerde door hem twee keer te onder­breken. 'Wacht eens even', onderbrak hij hem met ongeloof in zijn stem, 'de Staat Israël werd geboren ….?'
'Werd geboren als een Joodse Staat en zal een Joodse Staat blijven. Punt'
, herhaalde Abbas stellig, waarop het publiek in de zaal applau­disseerde.

'Ik heb dit nog nooit gehoord. Geen enkel Arabisch lid van de Knesset heeft dit ooit gezegd', zei Majadele, naar adem happend.
Zijn verbazing vond weerklank in de aandacht die de woorden van Abbas kregen in de Israëlische pers.

Abbas - opgeleid tot tandarts - was de sleutelfiguur die de rechtse Naftali Bennett en de linkse Yair Lapid in staat stelde hun onsamen­hangende  regering in elkaar te flansen.

De Arabische parlementariër is ook vice-voorzitter van de zuidelijke tak van de Islamitische Beweging in Israël, die banden heeft met de vrome en terroristische Moslim­broederschap.
Zijn religieuze referentie maken zijn verklaring over Israël verbazing­wekkend, maar ook verdacht.

De erkenning door de Palestijnse Arabieren van Israël als 'een Staat' is geen nieuws. Al in december 1988 bekrachtigde Yasser Arafat van de Palestijnse Bevrijdings­organisatie een document, waarin stond dat 'de PLO het bestaans­recht van de Staat Israël in de regio erkent'. De terreur­leider bevestigde dit in de pre-ambule van het Oslo-akkoord dat hij in 1993 onder­tekende, waarin staat: 'De PLO erkent het recht van de Staat Israël om in vrede en veiligheid te bestaan'.**

Maar het erkennen van Israël als een soevereine Joodse Staat op grondgebied dat voorheen onder Islamitische heerschappij stond, is zeer ongebruikelijk binnen de Islam. Hoewel het land Israël nooit een Islamitische (laat staan een Palestijnse) Staat is geweest, werd het eeuwenlang als onderdeel van hun rijken geregeerd door Islamitische kaliefen, en bevond het zich dus - volgens de opvattingen binnen de Islam - in het Dar el’ Islam (het Huis van de Islam), waarvan deze godsdienst vindt dat het nooit meer kan en mag terugkeren naar Joodse heerschappij.

De eis van voormalig premier Binyamin Netanyahu, dat de opvolger van Arafat, Machmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit (geen familie van het Knesset-lid Mansour Abbas), Israël zou erkennen als een Joodse Staat, werd gezien als onderdeel van de strategie van de Israëlische Premier, om de onderhandelingen over een Palestijnse Staat onmogelijk te maken. De voorzitter van de PA bleef echter onvermurwbaar in zijn onvoor­waar­de­lijke afwijzing van deze eis.

'Wij zullen nooit het Joodse karakter van de Staat Israël erkennen', verklaarde Abbas heel specifiek in 2014. En op 26 september jongstleden werd in de Al-Monitor gemeld, dat hij dreigde Israël in geen enkele vorm meer te zullen erkennen.

Van zijn kant zegt Knesset-lid Abbas, dat het zijn ultieme doel is om het voor­ouder­lijke thuisland van de Joden in twee Staten verdeeld te zien worden.
Met dit doel voor ogen heeft hij getracht zich prag­ma­tisch op te stellen binnen de Israëlische wetgevende macht, waarbij hij een dunne lijn bewandelt tussen het pro-Palestijnse gedachten­goed en zijn regerings­verant­woorde­lijk­heid. Hij heeft zelfs, volgens een recent diepgaand artikel over hem in de New Yorker, twee adviseurs, waarvan de ene pro-Israël, en de andere pro-Palestijns adviseert, om hem te helpen te bepalen welke kant hij op zal leunen, zodat zijn standpunt het beste bij zijn strategie past.

In een interview eerder dit jaar zei hij: 'Mijn rechten komen niet alleen voort uit mijn staats­burger­schap. Mijn rechten komen ook voort uit het feit dat ik een onderdeel van het Palestijnse volk ben, een zoon van dit Palestijnse vaderland. En of we het nu leuk vinden of niet, de Staat Israël, met zijn identiteit, werd opgericht in het Palestijnse thuisland'.

'We zijn nu onderdeel van het parlement en nu moeten we het spel spelen en oplossingen vinden voor de problemen die we tegenkomen en deze op de een of andere manier aanpakken', zei hij in het Globes-interview van dinsdag.

Deze aanpak, zei hij 'zal er zeker toe leiden dat we het vertrouwen vergroten en toewerken naar een proces waarin een Staat Palestina hier naast de Staat Israël zal worden gevestigd, overeenkomstig de visie waarin ik geloof’.

** In een moskee in Johannesburg, Zuid-Afrika, één jaar later, verwierp Arafat de Oslo-akkoorden, die hij vergeleek met 'de verach­telijke over­eenkomst' die de stichter van de Islam eeuwen eerder had gesloten met een Joodse stam in Arabië, en die hij vervolgens verbrak. Arafat deed een beroep op ‘tekkiyah' - een Islamitisch principe dat moslims toestaat tegen hun vijanden te liegen en hen te bedriegen, voor het goede doel.

Lees ook:
Arabieren laten juk van de Palestijnse zaak vallen
Nieuwe regering investeert fors in Arabische sector

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.