De Abraham Akkoorden vertonen een fatale fout

woensdag 15 december 2021 |  Stan Goodenough
De plotselinge reis van premier Naftali Bennett naar de Verenigde Arabische Emiraten op 12 december, richtte de aandacht op de Abraham Akkoorden - de 16 maanden oude diploma­tieke akkoorden waarvan velen geloofden dat ze een veelbelovend nieuw tijdperk in het Midden-Oosten inluidden.

Bennett's overhaaste ontmoeting met het staatshoofd van het land, kroonprins Sheikh Mohammed bin Zayed al Nahyan (aka MBZ), werd mogelijk gemaakt door de prestaties van Binyamin Netanyahu, die in augustus 2020 - onder de auspiciën van de regering-Trump - met MBZ een buiten­gewoon akkoord onder­tekende dat de twee landen verplichtte tot volledige vrede, volledige erkenning en volledige normalisatie.

Israël en Bahrein ondertekenden gelijktijdig een soort­gelijk akkoord, dat gepaard ging met optimisme dat de weg werd geplaveid naar 'het kroonjuweel' van verdragen - een Israëlisch-Saoedisch vredespact.

Na de hoop op echte vriendschap in het Midden-Oosten tientallen jaren was verstrikt in een ondoor­dring­baar moeras, bloeide deze even snel op als wilde bloemen in de Negev. De meeste Israëlische Joden reageerden met een mengeling van die hoop, plus ongeloof. Anderen uitten hun ontsteltenis over de prijs die voor de akkoorden werd opgegeven - soevereiniteit over Samaria en Judea, het hart van het voorouderlijk land van de Joden.

Vrede is een waardige prestatie, maar moet gebouwd worden op een sterk en stabiel fundament. (Foto: Avi Ohayon/GPO)

Deze gevoelens werden weerspiegeld onder Israëls niet-Joodse vrienden, waaronder veel Evangelische gelovigen die, volgens sommige verslagen, verrukt waren over het feit dat de naam van de Bijbelse aartsvader aan het akkoord was verbonden.

Vorige maand nog werd Israëls ondertekening van inlichtingen- en veiligheidsafspraken met Marokko - waarmee het aantal pacten tussen deze staten op 20 komt - bekend gemaakt als de rijpende vrucht van de Abraham Akkoorden.

Velen in de islamitische Arabische Wereld waren geschokt dat Marokko zo ver ging om een defensiepact met Israël te ondertekenen. Op de foto de Israëlische minister van Defensie Benny Gantz en de Marokkaanse minister gedelegeerde belast met de nationale defensie Abdellatif Loudiyi in Rabat vorige maand. (Foto: Ariel Hermoni/Ministerie van Defensie)

Een Arabische commentator merkte op dat deze meervoudige akkoorden het bewijs waren van het 'nieuwe normaal' waarvan 'Israël en zijn Arabische bondgenoten' nu genieten.

Een nadere beschouwing is minder geruststellend

Bennett en MBZ bespraken naar verluidt de bevordering van de economische samen­werking tussen de twee Staten, 'en Iran,' hoewel over dit laatste onder­werp geen details werden vrijgegeven.

Als een meer 'persoonlijke noot' van de kippah-dragende Joodse leider aan de Arabische leider werd een bijbels betwistbaar sentiment overgebracht over Joden en Arabieren als 'neven en nichten (...) de kleinkinderen van de Profeet Abraham'.

Hoewel de aanleiding voor het onverwachte bezoek van Bennett niet is bekendgemaakt, wapperden de rode vlaggen in de voorafgaande dagen door een stroom van ontmoetingen - in het Midden-Oosten en in de Verenigde Staten - die werden gehouden te midden van een toename van de Iraanse genocidale retoriek tegen Israël.

Twee weken geleden pleitte de officiële woordvoerder van de Iraanse strijd­krachten van de Islamitische Republiek voor de regel­rechte vernie­tiging van de Joodse Staat. 'Wij zullen niet terug­deinzen voor de vernietiging van Israël, zelfs niet één millimeter. Wij willen het zionisme in de wereld vernietigen,' zei brigadegeneraal Abolfazl Shekarchi.

De week daarop - op de maandag voordat Bennett naar Abu Dhabi vloog - reisde de broer van MBZ, de nationale veiligheids­adviseur van de VAE, Tahnoun bin Zayed Al Nahyan, naar Teheran voor een onder­houd met de onlangs verkozen president Ebrahim Raisi. Ondanks de vrees van de VAE voor een binnenkort nucleair bewapend Iran, werd gezegd dat de ontmoeting de 'warme en vriend­schap­pe­lijke betrek­kingen' tussen de Staten bevordert.

Veelzeggend was een verklaring van de onbuigzame Raisi dat 'er geen barrière mag zijn in de relatie tussen de twee moslimnaties Iran en de Emiraten'. Hij zin­speelde duidelijk op Israël, en de VS en voegde eraan toe dat deze relatie 'niet mag worden beïnvloed door het dictaat van buitenlanders.'

De nieuwe hard-liner president van Iran, Ebrahim Raisi, doet er alles aan om de Abraham Akkoorden te verstoren door de kaart van de 'islam' te spelen. (Foto: EPA-EFE/ABEDIN TAHERKENAREH)

Op dezelfde dag als de Emiraten bracht ook de Syrische minister van Buitenlandse Zaken, Feisal Mekdad, een bezoek aan Teheran. Naast Iran - waarmee Damascus een nauwe strategische alliantie heeft - koestert Syrië de meest diep­gewor­telde haat tegen Israël. Nu er een einde komt aan de burger­oorlog in Syrië, is de Syrische president Bashar el-Assad ook bezig de betrek­kingen met andere Staten in de regio te consolideren en te herstellen.

Later vorige week, op 9 december, kwam de Israëlische minister van Defensie Benny Gantz aan bij het Pentagon en legde naar verluidt Israëls tijd­schema voor militaire actie tegen de nucleaire productie­faciliteiten van Teheran uit. 'Ik heb de IDF opdracht gegeven zich voor te bereiden op een aanval op Iran,' zei hij. De VS hebben hierop niet gereageerd, hoewel later werd aange­kondigd dat de Ameri­kaanse nationale veilig­heids­adviseur Jake Sullivan in de komende weken Israël zal bezoeken voor bespre­kingen over Iran.

Al deze ontmoetingen vonden plaats tegen de achtergrond van een zich ontvouwende crisis in de onderhandelingen in Wenen, waar de wereld­machten hebben getracht Iran terug te brengen naar een over­een­komst die naar het schijnt bedoeld is om te voorkomen dat het land kern­wapens verwerft. Volgens de onder­handelaars speelt Iran het hard in de bespre­kingen, zelfs nu de mullahs zichtbaar op weg zijn naar de productie­drempel van materiaal dat geschikt is voor kernwapens.

Iran was in 2015 niet te vertrouwen, zoals Netanyahu zo treffend heeft aangetoond, dus waarom zou iemand denken dat het nu wel te vertrouwen is? (Foto: Miriam Alster/Flash90)

Er zijn vragen over de oorzaken van de plotselinge golf van ontmoetingen tussen moslims. (Er zijn er meer geweest, en er staan er nog meer op stapel, waaronder toenadering tussen Saudi-Arabië en Iran).

Analisten wijzen op de verschuiving van de aandacht van de regering-Biden van de regio naar de zich snel ontwikkelende crises met China en Rusland. (De pat­stelling die zich momen­teel tussen Washington en Moskou aftekent, wordt verge­leken met de Cubaanse Raketten­crisis van 1962).

Daar komt nog bij dat de door iedereen bekeken afstraffing van de Verenigde Staten door de Afghaanse Taliban afgelopen augustus het gezag van Amerika ernstig heeft geschaad en zijn vijanden heeft aangemoedigd.

Wat de reden ook moge zijn, het zich ontvouwende geopolitieke klimaat stelt de duur­zaam­heid van de Abraham Akkoorden op de proef. Het terrein in het 'nieuwe Midden-Oosten' is opnieuw aan het verschuiven.

Hoe veelbelovend zij ook leken en zelfs begonnen te functioneren, vanuit Bijbels perspectief hebben de akkoorden een fatale tekortkoming. Het gebrek is de Islam - een godsdienst die moslims (in onze omgeving betekent dat Arabieren, Iraniërs en Turken) verenigt in het geloof dat de uiteindelijke vernietiging van Israël de wil van Allah is.

Ongeacht de persoonlijke gevoelens van de huidige heerser van Abu Dhabi, zal de islam als geheel Israël nooit accepteren. (Foto: Wagdi Ashtiyeh/Flash90)

Het Wikipedia-artikel over de Akkoorden stelt dat ze naar Abraham zijn genoemd 'om de gedeelde oorsprong van het geloof tussen het Joden­dom en de Islam te bena­druk­ken, die beide Abraha­mitische gods­diensten zijn die strikt de mono­theïstische verering van de God van Abraham aanhangen'.

Dit klinkt goed. Behalve dan dat het Jodendom 4.000 jaar geleden met Abraham begon, terwijl de Islam 1.400 jaar geleden door Mohammed - die anti­semitisch was - werd gesticht. En terwijl de God van Abraham Zichzelf meer dan 200 keer in de Bijbel iden­tificeert als de 'God van Israël', is er geen erkenning van Israël onder de 99 namen van Allah.

Met zo'n diepe barst in de fundering, kan men zich afvragen hoe lang de Abraham Akkoorden nog zullen bestaan. En bid dat Israël krachtig waakzaam blijft.

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.