Haat en hoop in het leven van Richard Wurmbrand

dinsdag 14 december 2021 |  Charles Gardner
Het leven van Richard Wurmbrand onder het atheïs­tische commu­nisme in zijn land, Roemenië, schetst voor ons een beeld van wat er te verwachten is onder militant atheïsme, nu in de vorm van seculiere humanisme en wokeïsme.

Israëli's protesteerden in 2019 tegen de 'woke'-aanval op het kerngezin, en schreven op de poster: Vader en moeder = gezin. (Foto: Hadas Parush/Flash90)

Een foto van wat op het punt stond te gebeuren, rukte me uit mijn comfortzone - een herinnering aan de prijs van discipelschap.

Het is zo fijn om je op een koude winteravond te koesteren in de warme gloed van een gezellig vuur, maar toen ik een fascinerende YouTube-site genaamd The Two Preachers ontdekte, keek ik naar een van de films die daar beschikbaar waren.

Het gaat over Richard Wurmbrand, een van de meest opmerkelijke christenen van de 20e eeuw. De Roemeense Jood werd 14 jaar gevangen gehouden en gemarteld, waarvan drie jaar in eenzame opsluiting, omdat hij weigerde te buigen voor het Sovjet-commu­nisme.

Maar ik was diep geraakt - en geschokt - toen ik voelde dat de Heer me waar­schuwde dat dezelfde geest van militant atheïsme weer in opkomst is. En het manifes­teert zich - niet in Rusland of Roemenië - maar in de zogenaamd vrije samenleving van Groot-Brittannië, soms in verschillende vermommingen, inclusief wat bekend is geworden als 'wokeïsme' - met politiek correcte opvattingen over gender, ras, seksualiteit en nog veel meer.

In het kielzog van het seculiere humanisme en in veel opzichten verbonden met wat sommigen 'cultureel marxisme' noemen, heeft het tot doel elk Joods-christelijk principe in onze cultuur te onder­mijnen om ons allemaal tot slaaf te maken en ons te onder­werpen aan een groeps­denken, zoals dat vroeger werd opgedrongen aan miljoenen Russen. Degenen die gehersen­spoeld zijn, haten alles waar we voor staan ​​en zullen voor niets terugdeinzen om ons geloof en getuigenis te vernietigen - zoals ze met Richard Wurmbrand hebben gedaan.

Als een verschrikkelijk voorbeeld van wokeïsme roept  Jayne Ozanne, een kerkleidster in Engeland, op tot een verbod op wat zij 'haat­dragende gebeden' noemt. Zij vraagt de regering om gebeden die bedoeld zijn om mensen van hetzelfde geslacht te helpen zich te onthouden van seks, te verbieden. Met andere woorden, ze willen zich onthouden van zulke immoraliteit. Maar deze geestelijke wil hen die keuze ontzeggen. Zoiets kun je niet verzinnen.

Dit doet denken aan Jezus' waarschuwing dat er een tijd zal komen dat gelovigen elkaar zullen verraden (Mattheüs 10:21). En deze manier van geweld­dadige verbale oppositie zou al snel in  iets geestelijks en bedreigends kunnen omslaan.

Hoewel Wurmbrand Joods was net als zijn vrouw Sabina, was hij een atheïst totdat een bejaarde timmer­man hem het evangelie predikte, nadat hij had gebeden dat God hem in staat zou stellen een Jood voor Christus te winnen voordat hij stierf. Maar er waren geen Joden in zijn dorp. Richard volgde toen echter het advies op om zich terug te trekken in de bergen om te herstellen van zijn tuberculose. In zijn boek 'Tortured for Christ' schrijft hij: 'Iets onweerstaanbaars trok me naar dit dorp. Ik had geen reden om daarheen te gaan. Roemenië heeft 12.000 dorpen, maar ik ging naar dit dorp. Toen de timmerman zag dat ik Joods was, wilde hij met me in contact komen zoals je dat bij een mooi meisje doet ... '

Richard was een effectenmakelaar die in  high society -kringen verkeerde en zijn jonge vrouw was aanvankelijk strikt tegen zijn nieuwe overtuigingen - totdat ze de totale leegte van haar manier van leven zag op een  feest  waar de alcohol rijkelijk vloeide.

Het evangelie werd een vuurvlam die in Richards hart brandde, en toen Russische troepen zijn land binnen­trokken, snakten ze ernaar om te horen van de God waarvan hen werd verteld dat die niet bestond.

Ook Sabina leed verschrikkelijk voor haar geloof en werd jarenlang in de waan gelaten dat haar man in de gevangenis was gestorven. Ze werd ook met geweld gescheiden van haar zoon Mihai (Michael), die een groot deel van het verhaal van de film uitmaakt.

Richard werd ondertussen wreed gemarteld, herhaal­delijk geslagen, zelfs onderste­boven opgehangen en praktisch uitge­hongerd op niet meer dan een sneetje brood per dag, waarbij hij het grootste deel van de tijd in volledige duisternis en stilte doorbracht. Maar hij liet zich er niet onder krijgen en preekte zelfs voor God en de engelen.

Hij beleefde een achtbaan aan emoties die van totale wanhoop naar extatische vreugde gingen, en danste van vreugde in zijn cel terwijl hij de Heer loofde! Uiteindelijk werd hij, verschrikkelijk mager en uitge­mergeld, overge­bracht naar een cel die hij deelde met gevangenen die daar waren achter­gelaten om te sterven.

Geleidelijk herstelde hij, leidde deze mannen tot Christus, en ze verenigden zich  in gebed en lofprijzing, waarbij ze hun kettingen als percussie-instrumenten gebruikten terwijl ze de Heer van glorie en licht aanbaden in de sombere duisternis van hun kerker. Richard leidde zelfs een van de hoogste veiligheids­functio­narissen van het land (ook een Jood) tot  geloof, waarna hij werd vrijgelaten uit zijn eerste gevangenis­straf.

Wurmbrand had in praktijk gebracht wat Jezus leerde - dat we niet bang moeten zijn voor degenen die het wel lichaam, maar niet de ziel kunnen doden. En wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden, maar wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam te gronde kan richten in de hel. (Matt 10:28) Jezus zei ook: En u zult door allen gehaat worden omwille van Mijn Naam; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.' (Matt 10:22).

Richard en Sabina's getuigenis was dat, hoe meer ze werden gehaat en mishandeld, hoe meer liefde ze voor hun vervol­gers kregen. De door Paulus genoemde 'geur van Christus' (2 Korintiërs 2:15) werd zo getoond. Zoals Richard uitlegde: 'Als je op een bloem stapt, geeft hij zijn geur af'.

Hij schaamde zich voor zijn collega-predikanten die bogen voor de druk van de commu­nistische ideologie, bestempelde  publiekelijk hun gedrag voor wat het was - slecht - en betaalde  de prijs ervoor.

Hij werd uiteindelijk gebruikt om de ogen van het Westen te openen voor de ernst van de vervolging in commu­nistische landen en richtte de Stem der Martelaren op, om vervolgde christenen over de hele wereld te helpen. Bij zijn terugkeer naar Roemenië na de val van Nicolai Ceausescu in 1989, werd hij in zijn over­tuigingen bevestigd toen de menigte riep: 'Het commu­nisme is dood: God leeft!'

Dus ja, ik voorzie nog meer nood. Maar ik voorzie ook hoop - die deels wordt weerspiegeld in de verlichting in Londen ter gelegenheid van het Joodse Chanoekafeest, evenals in de toenemende politieke toena­dering tussen Groot-Brittannië en Israël.

Zou het kunnen dat we getuige zullen zijn van nog een ander Cyrus-moment (Ezra 1: 1-3), wanneer mensen die tot slaaf zijn gemaakt door zonde, atheïsme en hekserij worden vrijgezet om de God van Israël te dienen, die onder ons kwam wonen door zijn Zoon, Jezus Christus? De reusachtige Chanoekia-kandelaren die in de National Gallery en op de London Eye oplichten, eren inderdaad de fysieke broers van de Jood Jezus, maar  wijzen ook naar Jezus, 'het Licht van de wereld' (Johannes 8:12)

Charles Gardner is de auteur van Israel the Chosen, Peace in Jerusalem, A Nation Reborn en King of the Jews.

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.