Netanyahu, Project 315 en zoeken naar gerechtigheid

woensdag 17 november 2021 |  Tsvi Sadan
Het corruptieproces tegen Benjamin Netanyahu gaat door zonder de typische mediahype rond elk klein detail die de berichtgeving in de voorbije jaren kenmerkte. Een onafhankelijke groep maakt duidelijk hoe zwak het bewijs is in de omkopingszaak rond nieuwsportaal Walla.

Kan Netanyahu een eerlijk proces krijgen nu de sfeer bij justitie, de politiek en de media zo tegen hem gekeerd is? (Foto: Olivier Fitoussi/Flash90)

Van de vier zaken waar Netanyahu voor terechtstaat, is de ernstigste 'dossier 4000', waarin de voormalige premier wordt beschuldigd van omkoping, fraude en schending van vertrouwen. De 'geven en nemen' overeen­komst was tussen Netanyahu en Shaul Elovitch, eigenaar van Eurocom Group, die ook de controlerende aandeel­houder is van Israël's tele­commu­nicatie­bedrijf Bezeq en het nieuws­portaal Walla.

Volgens de aanklacht kwam Netanyahu zijn deel van de afspraak na door persoonlijk tussenbeide te komen in regelgevende besluiten ten gunste van Elovitch, wat hem een voordeel van minstens 1,8 miljard shekels opleverde. Elovitch heeft op zijn beurt de berichtgeving van Walla ten gunste van Netanyahu en zijn familie aangepast toen hem daarom werd gevraagd.

De aanklacht beschuldigt verder zowel Netanyahu als Elovitch van het toedekken van hun corrupte activiteiten door - in het geval van Elovitch en zijn vrouw - het vernietigen van 'bewijs­materiaal dat op hun mobiele telefoons is gevonden (...) en het instrueren van (Walla CEO Ilan Yeshuah) om valse en tegen­strijdige versies te geven met betrekking tot (...) de relaties tussen hen en de beschuldigde Netanyahu en met betrekking tot (Netanyahu's) eisen om in te grijpen in de verschillende publicaties (van Walla)'.

De meeste rechtse mensen geloven dat Netanyahu's proces vanaf het beging is gemanipuleerd. Het criminaliseren van Netanyahu, zeggen ze, wijzend op ondersteunend bewijs, was onderdeel van de poging van links om hem ten val te brengen, en het rechtse kamp met hem.

En, zeggen zij, de dingen begonnen vreselijk mis te gaan voor het Bureau van de procureur-generaal (AGO) zodra Netanyahu besloot alle schikkingen te verwerpen en zijn onschuld voor de rechtbank te bewijzen. Het AGO, zo zeggen de rechtsen, was er zeker van dat Netanyahu zou aftreden of voor een of andere schikking zou kiezen, en daarom heeft het zo'n slordig werk geleverd bij het opbouwen van een zaak tegen hem met solide, boven elke twijfel verheven belastend bewijs­materiaal.
Omgekeerd heeft links Netanyahu al aangeklaagd, wat aantoont dat hoe men het ook bekijkt, Netanyahu's proces in alle opzichten een politieke vertoning is.

Project 315
In de akte van beschuldiging staan 315 gevallen van Walla-artikelen, die Netanyahu zouden bevoordelen. Voor het ongetrainde oog ziet deze lange lijst er ronduit belastend uit. Het is ook moeilijk voor te stellen waarom iemand zou twijfelen aan dit juridische bewijs dat het AGO aan de rechtbank heeft voorgelegd. En het contro­leren van alle 315 artikelen is zo'n ontmoedigende taak dat er waarschijnlijk niemand gek genoeg zou zijn om dit te doen

Maar er waren een paar mensen gek genoeg om dat juist wel te doen, en elk van deze 315 belastende artikelen te controleren. De bevindingen van Project 315 zijn verbazingwekkend. Zij tonen aan dat bijna al deze artikelen niet alleen niet pro-Netanyahu zijn, zij zijn zelfs kritisch over hem.

Om meer te weten te komen over dit ongekende project sprak ik met Adi Szabo (links op de foto), die zich aansloot bij Guy Levi, voormalig woord­voerder van de ex-minister van Justitie Amir Ohana, en Moshik (Moshe) Kovarsky, één van degenen die Valor Computerized Systems hebben opgestart. Levi was degene die op het idee kwam om alle 315 artikelen te verifiëren. Kovarsky sloot zich onmiddellijk bij hem aan. Szabo kwam als derde.

Sinds 30 september is Project 315 begonnen met het uploaden op hun Hebreeuwstalige website van korte video's, waarin hun bevindingen in eenvoudige, duidelijke taal worden uitgelegd. Zodra het project klaar is, zal het zich gaan bezig­houden met het complexere gebied van de overheids­voor­schriften op financieel gebied die Netanyahu zou hebben overtreden.

Szabo, die een Ph.D. in psychologie heeft, was het grootste deel van haar leven passief links. Nadat ze zich realiseerde dat links niet meer was wat het geweest was, voelde zij zich aangetrokken tot rechts, en werd vervolgens een activiste die een publiek figuur werd, vooral na haar betrokkenheid bij Project 315. Vandaag zegt ze, al klinkt dat enigszins megalomaan: 'Ik heb het gevoel dat soms het lot van het Joodse volk op mijn schouders rust.'

Israel Today: Wat is er de laatste jaren in Israël gebeurd dat u zo verontrust?
Szabo: Er zijn hier processen die onze onver­vreemd­bare rechten in twijfel trekken, zoals trots zijn op onze vlag en ons volkslied, of dat patriottisch zijn een goede zaak is. Vandaag zijn er mensen die zich onge­makke­lijk voelen bij 'de Joodse ziel verlangt' (uit het volkslied) omdat het de ander uitsluit. Ik ben het eens met Gadi Taub, die links ziet als de globalisten die zich schamen voor hun bekrompen gevoel van nationaliteit. Mijn behoefte om in actie te komen komt dus ook voort uit het zien hoe het nationale kamp wordt vernederd en vertrapt. Ik ontmoet veel mensen die zich vertrapt, vernederd voelen. Ik voel me gedrrongen om het hoofd van het nationale kamp op te heffen, om de trots van de mensen te herstellen.

Dus wat leidde u naar Project 315?
Ongeveer zes maanden geleden hoorde ik Guy Levi, de initiatiefnemer van Project 315, spreken op de (rechtse) radiozender Galey Israel. Levi sprak over de dossiers van Netanyahu, en had de honderd bladzijden van de aanklacht tegen hem gelezen. Hij merkte op dat dingen niet kloppen. Hij merkte discrepanties en leugens op in deze juridische aanklacht. Ik moest lachen toen ik voor het eerst hoorde dat onze premier ervan werd beschuldigd onrecht­matig 'sympathieke berichtgeving' te ontvangen (van Walla), omdat iedereen die hier woont weet dat Netanyahu meer dan enige andere politicus in Israël ooit, door de media is belasterd.

Hoe dan ook, Levi sprak over het addendum bij de aanklacht, waarin alle 315 gevallen van sympathieke bericht­geving worden opgesomd, het 'smeergeld' waarvoor Netanyahu nu terecht staat. Deze 315 gevallen zijn het 'gevende' deel van elke aanklacht wegens omkoping, die aan drie voorwaarden moet voldoen - geven, ontvangen en mentale basis.

Wat was de aanleiding voor Levi?
Paragraaf 11 die verwijst naar Forbes Israel, die in 2013 Sara Netanyahu koos als de sterkste vrouw van het land. Het AGO beweerde dat Netanyahu eiste dat Walla aandacht zou besteden aan de keuze van Forbes.

Dit was de 'reportage' die Levi's aandacht trok. Hij begreep niet hoe iets, waarover alle media schreven, op de een of andere manier kon worden afgeschilderd als 'sympathieke' berichtgeving in Walla. De bewering werd nog verwarrender toen Levi zich realiseerde dat Walla's berichtgeving over de keuze van Forbes helemaal niet sympathiek was ten opzichte van Netanyahu.

Szabo herinnerer aan, dat tijdens het proces zelf, het AGO de aanklacht tegen Netanyahu veranderde van 'sympa­thieke bericht­geving' in 'uitzon­der­lijke aan­vaar­ding' (van Netanyahu's verzoeken om artikelen te veranderen), en vervolgens in 'een open deur' (Netanyahu toestaand zich te bemoeien met Walla's publicatie van de inhoud wanneer hij maar wilde). Het AGO heeft, om duidelijk te zijn, nooit een criterium gede­finieerd voor een van deze beschul­di­gingen.

Project 315 heeft sindsdien alle 315 paragrafen onderzocht, waarin Netanyahu wordt beschuldigd onrechtmatige 'sympathieke' berichtgeving van Walla te hebben ontvangen. Wat hebben jullie gevonden?
Laat me herhalen dat een omkoping alleen een omkoping is als het aan drie criteria voldoet:
'ontvangen', in Netanyahu's geval 'welwillende berichtgeving' van Walla.
'Geven' is de vermeende regelgevende voordelen ter waarde van 1,8 miljard shekels die Shaul Elovitch van Netanyahu ontving.
Wat de 'mentale basis' betreft, dat wil zeggen onweer­leg­baar bewijs van de intentie om deel te nemen aan een omkoop­transactie, heeft het AGO voor zover ik weet geen enkel bewijs geleverd dat kan bewijzen, dat Netanyahu enige intentie had om deel te nemen aan een omkooptransactie. Daar komt nog bij dat het AGO nooit heeft geverifieerd of er daadwerkelijk sprake was van 'uitzonderlijke aanvaarding'.

Ze hebben hun eigen aanklacht niet geverifieerd? Waarom niet?
Ik weet het niet. Ik kan alleen maar speculeren dat ze zo graag deze aanklacht zo snel mogelijk wilden indienen, omdat, (en weer speculeer ik hier), deze hele aanklacht een legaal middel was om een politieke coup te plegen.

Kunt u dit met enig bewijs onderbouwen?
Het bewijs is de mobiele telefoon van Walla CEO Ilan Yeshuah. Het AGO haalde er sms'jes en e-mails uit van Netanyahu's naaste mede­werkers, met hun verzoeken aan Yeshuah om inhoud te veranderen, een artikel te verwijderen, enz. Van zijn kant antwoordde Yeshuah met 'oké,' 'is al voor gezorgd,' 'zal voor gezorgd worden,' en dergelijke. Elk van deze 'in orde' reacties had betrekking op een van de 315 gevallen van sympa­thieke bericht­geving. Dus, bijvoorbeeld, Netanyahu's woordvoerder vraagt Walla om te schrijven over Sara Netanyahu's bezoek aan een vrouwenopvang. Als antwoord schrijft Yeshuah 'zal voor gezorgd worden.' Het AGO beweerde dat dit een geval is van 'een eis die is ingewilligd,' terwijl zij in feite niet hebben gecontroleerd of de eis al dan niet was ingewilligd. (De tenlastelegging werd ingediend tijdens de aanloop naar 2019).

Dus, de conclusie, wat heeft u gevonden na het controleren van alle 315 artikelen?
Wij vonden dat in 136 gevallen (43%) niet aan Netanyahu's verzoek werd voldaan, waardoor het valse aanklachten zijn. Ik zal je een extreem voorbeeld geven. In de aanklacht wordt beweerd dat Netanyahu eiste dat een artikel werd geschrapt en dat aan die eis werd voldaan. Maar wij hebben vastgesteld dat het artikel in kwestie niets te maken had met Netanyahu of zijn medewerkers, maar in plaats daarvan betrekking had op voormalig minister Silvan Shalom.

In 155 van de 315 gevallen (49%) vonden wij geen 'uitzon­derlijke aan­vaar­ding', omdat de verzoeken van Netanyahu vergelijk­baar zijn met die van de woord­voerders van andere politici aan andere media­kanalen, soms woordelijk.

Van de overige 24 gevallen (8%) zijn er 13 (4%) verzoeken van medewerkers, niet van Netanyahu zelf, wat de AGO zelf zegt. Twee procent zijn gevallen die niet kunnen worden geverifieerd omdat de beschul­digende paragraaf weliswaar zegt dat aan een verzoek is voldaan, maar niet zegt wie wat heeft gevraagd en wat het onderwerp van het artikel is. De laatste 2% hebben wij erkend als uitzon­derlijke aan­vaarding, die valt onder de categorie van exclusief nieuws waarnaar elke media-uiting streeft.


Project 315 analyse van de criminele uitzonderlijke aanvaarding. Donkergroen: niet-uitzonderlijke aanvaarding Groen: niet-geaccepteerde eisen Geel: Netanyahu niet betrokken Rood: Uitzonderlijk Wit: Onbekend

Zijn uw bevindingen erkend als wettelijk bewijs?
Nee. Hoewel we harde feiten presenteren, zijn we geen professionals. Maar we hebben ons materiaal voor­gelegd aan Netanyahu's juridische verde­digings­team, en dat heeft hen ertoe aangezet een profes­sioneel bedrijf in te huren dat wettelijk aanvaard bewijs aan de rechtbank zal voorleggen.

Is een eerlijk proces überhaupt mogelijk, gezien het vijandige klimaat jegens Netanyahu?
Ik weet het niet. Ik bid elke dag dat hij zijn dag in de rechtbank zal krijgen. Het beangstigt me te denken aan de mogelijkheid dat ons land heeft besloten het recht en de waarden op te geven. Dit is waarom wanhoop voor ons geen optie is. Het is tijd voor ieder van ons om te doen wat we kunnen omwille van gerechtigheid.

Tijdlijn
Hieronder volgt een tijdlijn van de belangrijkste gebeurtenissen die specifiek betrekking hebben op dossier 4000 en die hebben geleid tot Netanyahu's aanklacht en proces. Let op de procesdata en de verkiezingsdata.
• December 2012-januari 2017: Netanyahu en Elovitch beginnen hun 'geven en nemen' relatie.
• Januari 2013: Verkiezingen. Netanyahu blijft premier.
• Maart 2015: Verkiezingen. Netanyahu blijft premier.
• Juni 2015: Netanyahu keurt als minister van Communicatie een fusie goed tussen Bezeq en het satelliettelevisiebedrijf Yes. Later werd bewezen dat deze fusie eerst was goedgekeurd door de procureur-generaal en toezichthouders.
(...)
• Maart 2018: Netanyahu en zijn vrouw Sara worden voor het eerst onderzocht in verband met dossier 4000.
• December 2018: Politie beveelt aan Netanyahu en Elovitch te berechten voor zaak 4000.
• Februari 2019: De procureur-generaal kondigt een aanklacht aan onder voorbehoud van een hoorzitting.
• April 2019: Verkiezingen. Netanyahu slaagt er niet in een regering te vormen en blijft demissionair premier.
• September 2019: Verkiezingen. Netanyahu is opnieuw niet in staat om een regering te vormen, net als zijn rivalen.
• Oktober 2019: Hoorzitting van Netanyahu.
• Januari 2020: Aanklacht tegen Netanyahu.
• April 2021: De eerste zitting van Netanyahu's proces begint met de eerste en belangrijkste getuige van de aanklager, Walla CEO Ilan Yeshuah (van wie de rechters zeiden dat ze niet kunnen zeggen wanneer hij liegt en wanneer hij de waarheid spreekt). Yeshuah's getuigenis sessies duren zes maanden.
• Juni 2021: De nieuwe regering Bennett-Lapid wordt beëdigd.

Oppositieleider Benjamin Netanyahu heeft donderdag de Engelse tekst van dit artikel op zijn Telegram-kanaal geplaatst.

Lees ook:
Netanyahu's zoon Jair ook verdachte bij 'Dossier 4000',
Netanyahu verdacht van omkoping in ruil voor steun,
Dossier 4000: Bibi tussen laster en megacorruptie,
Kritisch moment in strafrechtelijk onderzoek Netanyahu,
Minister van Justitie botst met het juridische systeem,
Strafproces tegen Netanyahu begint in Jeruzalem.

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.