In aanwezigheid van president Isaac Herzog werd in het regionale district Lev HaSharon de hoogste Israëlische vlag van het land gehesen. Deze moet als symbool van trots, herdenking en hoop van veraf zichtbaar zijn.
„Het is nogal vergezocht om te beweren dat het rukken aan een vlag die iemand om de nek heeft gebonden, een protest tegen het beleid van de staat vormt“, schreef de rechter in een nieuw vonnis. „Lichamelijk letsel is geen legitieme vorm van protest.“
Het belang van E1 ligt in de ligging ervan: tussen Ma’ale Adumim, een Joodse stad in de Judeawoestijn, en de hoofdstad van Israël.
Sommigen zien de overdracht van de wetshandhaving van het IDF naar de politie als een stap in de richting van meer Israëlisch overheidsgezag, terwijl een jurist zegt dat dit het dagelijks leven van de Israëli’s in Judea en Samaria zou normaliseren, maar de soevereiniteit niet zou bevorderen.
Zestig jaar geleden deze week beseften de Verenigde Staten voor het eerst welke enorme voordelen het kleine land Israël te bieden had.
Het jaar 1948 werd voor de één een vloek en voor de ander een zegen. Precies daarin ligt de kern van het Israëlisch-Palestijnse conflict.
