Tacheles, ik zeg openlijk en zonder omwegen wat ik ervan vind. Er wordt al weken gesproken over een staakt-het-vuren, diplomatie en een mogelijk vredesakkoord tussen de Verenigde Staten en Iran.
Hier is geen sprake van een strijd tussen gematigden en hardliners die een rationele onderhandelingspartner zou kunnen oplossen.
Een 63 pagina’s tellend rapport van EiGHT, een belangenorganisatie van professionals met interne ervaring bij grote internationale ngo’s in de mensenrechten- en humanitaire sector, wijst op methodologische tekortkomingen, antisemitisme en een gebrek aan onafhankelijke verantwoording bij grote humanitaire organisaties. Volgens deze insiders beïnvloeden zij met deze vooringenomenheid de media, de rechtbanken en de politiek.
Laten we ophouden met het nastreven van oplossingen die degenen versterken wier identiteit alleen bestaat door de uitroeiing van de Joodse identiteit.
‘Wat ze daar proberen, is een farce’, verklaart een diplomatieke bron, en hij beschuldigt Hamas ervan de lasten van het regeren over de Gazastrook van zich af te willen schuiven, terwijl de organisatie tegelijkertijd ‘macht en geld’ wil behouden.
Itamar Eichner, correspondent van Israel Today, doet verslag van de bezorgdheid in Jeruzalem over het feit dat Donald Trump militaire concessies aan Turkije zou kunnen doen die de strategische positie van Israël in het Midden-Oosten verzwakken.
De Israëlische strijdkrachten richten hun aandacht op Khan Yunis in het zuiden van de Gazastrook en schakelen 20 terroristen uit.
De Amerikaanse vicepresident JD Vance en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio hanteren tegenstrijdige benaderingen ten aanzien van Iran en Libanon. Is dit een geniale grootschalige strategie of destructieve chaos?
