Een containerschip van de Israëlische rederij, ZIM dat vanuit Haifa onderweg was naar Roemenië, is voor de kust van Bulgarije gezonken na een aanval door drie maritieme drones. De volledige bemanning is gered.

Het besluit weerspiegelt een diplomatieke koerswijziging van de centrumrechtse regeringen in Latijns-Amerika ten gunste van Israël.

Netanyahu kan een partner wegkapen. De oppositie kan steun zoeken bij de Arabische partijen. Trump kan steun zoeken bij Eisenkot. Of iemand kan kiezen voor een eenheidsregering. Als daarentegen iedereen zich aan zijn woord houdt, blijft Netanyahu aan als waarnemend premier.

Nu meer dan 91 procent van de stemmen is geteld, staat het regeringsblok op 53 zetels en het kamp van Eisenkot op 48. De Arabische partijen komen samen op 19 zetels.

In de brief wordt de buitenlandse partij niet bij naam genoemd, maar de Israëlische nieuwszender Channel 12 meldde dat het vermoeden in de richting van Qatar wijst.

Terroristische aanslag voor de Israëlische ambassade in Servië. Een minderjarige heeft in Belgrado een politieagent met twee messen aangevallen. De Servische autoriteiten vermoeden dat er een islamistische achtergrond is en hebben het hoogste terreuralarm afgekondigd.

Zowel de kwestie van de fraude als die van het averechtse effect verdienen een antwoord. De wiskunde erachter is al duidelijk, en die zet in eerste instantie de oppositie in de val.

Terwijl Israël democratische verkiezingen heeft gehouden, heeft de Palestijnse Autoriteit al 21 jaar geen verkiezingen meer gehouden. ‘Israël is een levendige democratie, en de Palestijnse Autoriteit is gewoon weer een dictatuur in het Midden-Oosten’, zei rabbijn Steven Burg van Aish tegen JNS.

„Maak deze fout niet. Vernietig de staat Israël niet”, zei de voorzitter van Otzma Yehudit.

De opiniepeilers zitten ernaast – de strijd om 61 zetels is nog niet beslist. Netanjahu scoort aanzienlijk beter dan verwacht, maar het is voorlopig nog niet genoeg voor een regeringsmeerderheid. Itamar Eichner, correspondent van Israel-Heute, analyseert de verrassende verkiezingsuitslagen en de mogelijke coalitiescenario’s.

Wie de cijfers van de kandidaten berekent, beschikt misschien wel over geavanceerde wiskundige kennis, maar het ontbreekt hem aan maatschappelijk inzicht.

Als de Palestijnse leiders niet bereid zijn de voorwaarden te aanvaarden die nodig zijn om een staat vreedzaam naast Israël te laten bestaan, waarom zou dan van Israël worden verwacht dat het de risico’s van de oprichting van een dergelijke staat op zich neemt?