VN geeft de Joodse Staat een 'speciale behandeling'

dinsdag 11 januari 2022 |  Stan Goodenough
Twee dagen voor Kerstfeest 2021 heeft de internationale gemeenschap groen licht gegeven voor de start van een onderzoekscommissie naar het Israëlische gedrag. Deze zal alle beschul­digingen van Israëlische mensen­rechten­schendingen tegen Pales­tijnse Arabieren onderzoeken.

In het hol van de leeuw: Oud-premier Benjamin Netanyahu sprak in 2015 een vijandige Algemene Vergadering van de VN toe. (Foto: Avi Ohayon/GPO)

Dit volgde op de instelling van de COI door de VN-mensen­rechten­commissie (UNHRC) eerder in het jaar, waarbij een militaire confrontatie tussen Hamas en Israël als voorwendsel werd gebruikt. In die minioorlog vuurde Hamas vanuit zijn bevolkings­centra 4000 raketten af, doelbewust en welover­wogen op Israëlische woon­wijken. Het defensieve antwoord van de IDF bestond uit het aanvallen van Palestijnse lanceerploegen met waarschuwingen vooraf en met chirurgische precisie­bombardementen - een antwoord op militaire agressie dat zijn weerga in de geschiedenis van de oorlogs­voering niet kent - teneinde het aantal Arabische burger­slachtoffers tot een minimum te beperken.

Zonder acht te slaan op de agressie en de oorlogs­misdaden van Hamas, zoals het altijd doet, richtte de systematisch anti­semitische UNHRC zijn pijlen op Israël door de oprichting aan te kondigen van de ‘Onafhan­kelijke Inter­nationale Onderzoeks­commissie van de Verenigde Naties inzake de bezette Palestijnse Gebieden, met inbegrip van Oost-Jeruzalem, en Israël’. Op 23 december werd deze CoIOPT-Israel commissie economisch mogelijk gemaakt door de voorstemmen van 125 naties in de Algemene Vergadering.

Het onderzoeksorgaan, dat nu een uitgavenbudget van 5,5 miljoen dollar per jaar heeft, is uniek. Het heeft geen precedent in die zin dat het een onbeperkte onder­zoeks­commissie is (die letterlijk kan opereren zolang er een VN is) die is opgezet om zich te verdiepen in de zaken van één enkele soevereine natie.

Meer bepaald heeft deze ‘onafhankelijke’ commissie het ruime mandaat gekregen om alle beschul­digingen van Israëlische mensen­rechten­schendingen tegen Pales­tijnse Arabieren te onderzoeken - zowel in de Gazastrook, op de ‘Westelijke Jordaanoever’ of op Israëlische ‘eigenlijke’ grondgebied.

Met dit COI heeft de wereld een ultimatum gesteld aan de Joodse Staat: Wij kunnen elke aanklacht onder­zoeken die wordt ingediend tegen alles wat jullie een Palestijnse Arabier of de Palestijnse Arabieren als volk aandoen, en wij kunnen optreden om jullie voor deze misdaden te vervolgen en jullie economisch te dwingen tot naleving van onze wil.

Noot voor de lezer:
Hoewel de Holocaust op zichzelf staat, was het noch de eerste noch de laatste poging tot genocide op het Joodse volk. Vanaf Haman via Hadrianus tot Hitler en daarna, hebben mannen die de geest van Amalek manifesteerden, geprobeerd de Joden uit te roeien. Vanwege de unieke gruweldaden van de Shoah, aarzelen we om parallellen te trekken met deze misdaad of zijn daders. Maar terwijl de herinnering aan de zes miljoen slachtoffers integraal bewaard moet blijven, moet hun nalaten­schap zeker ook worden bewaakt: de erfenis die zij ongeluk­kiger­wijs voor de hele mensheid hebben achter­gelaten, samengebald in die woorden: ‘Nooit meer!’

Joodse reacties tonen geen illusies

The Jerusalem Post beschreef het COI als ‘een ongekend voorin­genomen onderzoek naar oorlogs­misdaden tegen Israël.’

Israëls ambassadeur bij de VN, Gilad Erdan, noemde het ‘verachtelijk en bevooroordeeld’.

Emeritus professor in de psychologie en lid van het Middle East Forum Phyllis Chesler bestempelde het als de ‘nieuwste poging van de VN om de Joodse Staat te demoniseren en te delegitimeren.’

De bekende VN-monitor, analist en advocaat, professor Anne Bayefsky, zei dat dit ‘het meest vijandige en gevaarlijke anti-Israël orgaan was dat de VN ooit heeft opgericht.’

En de Israëlische journaliste, beleidsadviseur van de regering en auteur Caroline Glick verklaarde het niets minder dan ‘een permanente inquisitie tegen de Joodse Staat’.

Hoe moet Israël hierop reageren?

Volgens de freelance Israëlische journaliste Arlene Kushner, voorheen een onderzoeksjournalist voor het Center for Near East Policy Research, zijn er drie manieren voorgesteld:
  • Overstelp de commissie met bewijzen van Israëls juistheid van handelen - de uiterste zorg die is besteed aan het vermijden van burgerdoden, enz.
  • Lever bewijs van het antisemitisme van de commissie en maak de zaak van Israël duidelijk voor een breder internationaal publiek.
  • Lever geen bijdrage aan dit internationale onderzoek. Geen enkele.

Wat het derde punt betreft, citeert Kushner professor in de rechten dr. Avi Bell van de Bar Ilan Univer­siteit en schrijft: ‘Men reageert niet op onver­draag­zaam­heid door te proberen de onver­draag­zame ervan te overtuigen anders te denken. Reageren op de dwepers is hen legitimeren - de situatie behan­delen alsof het een normale juridische procedure is. Doen alsof de raderen van het recht draaien is een proces versterken dat onwettig is.’

En het christelijke standpunt?

Mijn standpunt wordt ingegeven door de Bijbelse voorspelling en verwezen­lijking van Israëls nationale weder­geboorte in 1948 en het doel daarvan, en door de millennia-lange geschiedenis van christelijke en andere vormen van antisemitisme.
Het wordt het meest direct beïnvloed door de geschiedenis van de speciale behandeling van Israël door de VN.

In het gewone gebruik beschrijft de term 'speciale behandeling' een voorrecht dat een persoon of groep een positief voordeel geeft boven een andere. Maar niet bij degenen die gestoord zijn.

Niet bij de Nazi's, die de term (Sonderbehandlung in het Duits) gebruikten als eufemisme om te verhullen dat zij de Joodse gemeen­schappen in Europa uitkozen voor vernietiging. En niet voor de Verenigde Naties, die in de schandelijkste ironie - sinds hun oprichting luttele maanden na de bevrijding van de vernietigings­kampen, waarvan de misselijk makende beelden de aanzet gaven tot de oprichting van deze hoop­gevende wereld­organisatie - Israël hebben uitgekozen om te worden veroordeeld en gedelegi­timiseerd - waardoor de wereld in feite wordt geprogram­meerd om de vernietiging van de Joodse Staat te aanvaarden.

De speciale behandeling van Israël door de VN omvat ook de obsessieve aandacht voor de kleine, vrijheids­lievende democratie waartegen de Algemene Vergade­ring meer veroor­delingen heeft uitgesproken dan tegen alle andere naties van de wereld samen. In de loop der jaren heeft het besloten, en de inter­nationale gemeen­schap tot het inzicht gebracht, dat:

  • Zionisme is racisme
  • Israël is een apartheidsstaat
  • Israël begaat oorlogsmisdaden
  • Israël voert een genocidale oorlog tegen de Palestijnse Arabieren
  • Israël heeft de Palestijnse Arabieren van hun land beroofd
  • Israël schendt stelselmatig de mensenrechten
  • Israël is een rover van Arabisch land
  • Israël berooft de Arabieren van water
  • Israël houdt illegaal 'Palestijns land' bezet
  • Israël pleegt een flagrante, voortdurende schending van de Conventie van Genève.
  • Israël vormt de grootste bedreiging voor de wereldvrede.

Het is geen ongegronde, hysterische beschuldiging te stellen dat, wat de Joden in hun land betreft, de Verenigde Naties de (Inter)Nationaal-Socialisten van onze tijd zijn geworden. Waar zij de facto naartoe werken is het brand­merken van de Joodse Staat als de paria, of Untermensch, van het Global Village; het markeren met een gele ster van Israëls positie op de wereldkaart; het toepassen van boycots, desinvestering en sancties om Israël economisch te smoren totdat het ermee instemt zijn Joods-zijn af te zweren en een Staat met één stem te worden - waarschijnlijk met de naam Palestina.

Deze organisatie van 193 landen heeft onvermoeibaar gewerkt om Israël te delegi­timeren. Al die tijd prostitueren haar machtigste lidstaten zichzelf door lucratieve zaken te doen met Iran en de productie door dat monsterlijke regime van de machinerie van de massamoord mogelijk te maken. Net als de architecten van de Holocaust heeft Teheran zijn 'Endlösung der Israelfrage' uitgestippeld, lang voordat de middelen voorhanden zijn om deze uit te voeren. Deze middelen zijn bijna gereed.

Geen wonder dus dat God zo vaak Zijn toorn laat blijken over de volken wegens hun omgang met Zijn volk en Zijn land. 'Want de grote toorn van de HEERE richt zich tegen alle heidenvolken, Zijn grimmigheid tegen heel hun legermacht. Hij heeft hen met de ban geslagen, hen overgegeven ter slachting. (...) Want het zal zijn de dag van de wraak van de HEERE, het jaar van de afrekening om de rechtszaak van Sion. (Jesaja 34:2, 8 HSV)

De Bijbel is hier ondubbelzinnig over: Het Joodse volk zal nooit worden uitgeroeid; het is hersteld in hun land, om nooit te worden vernietigd. 'Hoor het woord van de HEERE, heidenvolken, verkondig het in de kustlanden van ver weg, en zeg: Hij Die Israël verstrooid heeft, zal het weer bijeen­brengen en het hoeden, zoals een herder zijn kudde hoedt.' (Jeremia 31:10)

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.