De oorspronkelijke olierijkdom

vrijdag 30 oktober 2020 |  David Shishkoff
De lucht is vol van een bedwelmende geur en het geluid van brommende machines. Het is olijfoogsttijd en ik bezoek de nabijgelegen olijfoliefabriek in het vriendelijke Israëlisch-Arabische dorp Turan. Ik zie Nazareth en Kana ‘zwaaien’, net over de droge Galilea-vallei die een paar kilometer breed is en waardoor de oude weg naar Kapernaüm en het oosten liep.

De eigenaar van de olijfoliefabriek is Musa. In andere tijden van het jaar verkoopt hij auto-onderdelen. Maar in deze maanden, van half oktober tot half december, werkt hij samen met andere leden van zijn uitgebreide familie bijna de klok rond voor de verwerking van talloze witte en jute zakken met vers geoogste olijven. Er is geen tijd te verliezen. Het zou zonde zijn als de olijven ongeplukt op de aarde zouden vallen en verspild zouden worden. In het Hebreeuws is het woord voor olie ‘shemen’. Het woord room – ‘shamenet’ – komt van dezelfde wortel.

Er zijn hier zowel Joden als Arabieren. Samen vieren ze de oogst. De zegen van de stevige olijfboom is rijk. Families die eigenaar zijn van olijfbomen oogsten ze vaak samen en nemen zelfs vrij van hun moderne werk. Het is hard werken, meestal met de hand. De families slaan de olie op in gele plastic kannen en de komende 12 maanden, tot de volgende oogst, gebruiken zij de olie om te koken en voor sauzen. Dit is een essentieel onderdeel van de lokale cultuur en het is een gezond onderdeel. Olijfolie wordt beschouwd als een van de gezondste voor menselijke consumptie.

Afbeelding: Verse olijfolie. (Foto: Olivier Fitoussi/Flash90)

Een rijpe olijf is bitter. Om hem te eten moet je hem behandelen, meestal in een zoutoplossing en dat maandenlang. Het is veel sneller om olie te verkrijgen. U hoeft alleen maar een paar uur in de rij te staan bij uw plaatselijke olijfoliefabriek. De luidruchtige machines wassen en verpulveren de olijven en draaien vervolgens de resulterende puree centrifugaal om het oliegedeelte te scheiden. De romige geelgroene olie stroomt overvloedig uit een roestvrijstalen buis.

Het doet me denken aan een Bijbelgedeelte. 2 Koningen 4 vertelt over de wonderbaarlijke voorziening van olijfolie voor een weduwe met schulden... Op instructie van Elisa blijft de weduwe olie uit haar ene kruikje olie in de ene na de andere kruik gieten, en leent ze zelfs kruiken van de buren. Uiteindelijk is de waarde van haar zojuist vermeerderde olijfolie voldoende om de schulden van de weduwe te betalen en haar financieel weer op de been te brengen. Olierijkdom in het Midden-Oosten betekende voor het grootste deel van de geschiedenis olijfolie en niet aardolie! (Zie 1 Koningen 5:10-11)

Musa zet nieuw geperste olijfolie op tafel voor klanten, samen met pitabrood om in de olie te dippen, en kleine kopjes sterke ‘Turkse’ kardemomkoffie. De verse olijfolie is pittig – je voelt de warmte achter in je keel. Er is een landelijke kameraadschap als mensen hun pita dippen en praten over de olijfoogst van dit jaar. Het lijkt me dat ze een zegen proeven. Inderdaad, olijfolie was een symbool in de Bijbel voor zalving en zegening.

Foto: Sebi Berens/Flash90

18.Toen nam de HEERE het op voor Zijn land,
en Hij spaarde Zijn volk.
19. De HEERE antwoordde en zei tegen Zijn volk:
Zie, Ik zend u
het koren, de nieuwe wijn en de olie,
zodat u ermee verzadigd wordt.
Ik zal u niet meer overgeven
als voorwerp van smaad onder de heidenvolken.’ (Joël 2:18-19)

Noot van de redacteur: In de afgelopen jaren heeft Israel Today met uw hulp grote olijfgaarden in de Negev-woestijn van Zuid-Israël geplant om olijfolie te produceren.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.