Waarom lezen we het boek Ruth tijdens Shavoe'ot?

Friday, May 29, 2020 |  David Lazarus
Tijdens het Wekenfeest, Shavoe'ot, is het gebruikelijk de boekrol van Ruth te lezen, een geschiedenis die zich ook in het voorjaar afspeelt. Ik wil een ander idee voorstellen voor het lezen van Ruth, dat misschien wat meer betekenis dan de gebruikelijke redenen.

Afbeelding: Shavoe'ot is ook een oogstfeest. (Foto:Gershon Elinson/Flash90)

Pinksteren is voor de meeste christenen het feest dat herinnert aan het uitstorten van de Heilige Geest, zoals beschreven in het Nieuwe Testament in het boek Handelingen. In de Joodse traditie heeft Shavoe'ot, Hebreeuws voor Pinksteren, echter veel meer en ook cruciale betekenissen, die ons een veel vollediger begrip geven van waarom de Heilige Geest werd gegeven en wat er op deze speciale dag zou moeten gebeuren.

Het is oogsttijd
Een van de mooiere en onbegrepen tradities tijdens Shavoe'ot is het lezen van de boekrol van Ruth in de synagoge. Een van de redenen dat we dit verhaal lezen is dat het zich afspeelt tijdens de voorjaars­oogst, hetzelfde seizoen als Shavoe'ot. Daarom noemen we in Israël deze feestdag ook wel 'Eerste Vruchten'. Het is een tijd om het beste van alles wat we hebben geoogst, naar de tempel in Jeruzalem te brengen als een dankoffer aan de Heer van de Oogst.

De discipelen van de Messias waren zelf een 'eerste vrucht' van de Heilige Geest, die op Shavoe'ot werd gegeven, en ze begrepen dat ze het eerste en beste van zichzelf, en alles dat ze bezaten, moesten opofferen in dienst van de Heer.

Het is Torah tijd
We lezen de boekrol van Ruth, omdat zij in het verhaal besloot om zich te identificeren met Naomi en het Joodse volk. Dit vereiste dat ze zich zou houden aan de geboden en tradities, zoals die in de Torah staan vermeld. En in de Joodse traditie wordt Shavoe'ot ook wel het 'Chag Matan Torah' genoemd, het Feest van het Geven van de Torah. Wij geloven dat de Torah aan Mozes werd gegeven op de berg Sinaï, precies zeven weken na de Exodus uit Egypte en het eerste Pesach. Voor degenen die het niet weten, is in het Hebreeuws Shavoe'ot het meervoud van shavoe'a, week, en duidt op de zeven weken na Pesach, en het Griekse woord Pentekoste, Pinksteren, betekent 50, dat is de dag na 7 x 7 weken.

Velen zien het uitstorten van de Geest op Shavoe'ot als een vernieuwing of herstel van de ware, zelfs vergrote, Torah.

Interessant is dat dit een overeenkomst heeft met Gematria (een vorm van numerologie; elke Hebreeuwse letter heeft een getalwaarde), waarbij de naam Ruth gelijk is aan 606, het aantal geboden - buiten de 7 Noachidische geboden die voor alle mensen gelden - dat Ruth moest accepteren als onderdeel van haar bekering tot Jodin.

Het is tijd voor verlossing
Maar ik wil wijzen op een andere reden waarom we Ruth op Shavoe'ot lezen, misschien een reden die belangrijker is dan de hierboven genoemde.

Deze rol van Ruth is het verhaal bij uitstek van de verlossing. Ruth wordt de overgrootmoeder van een herdersjongen genaamd David, die de eerste koning van Juda zal worden, wat uiteindelijk zal leiden tot Koning Messias, de Zoon van David, met als bekroning de eeuwige verlossing.

Ruth zelf is een diepgaand voorbeeld van deze verlossende genade. Ze verzorgt en begeleidt haar schoonmoeder Naomi gedurende vele jaren en zal haar volk Moab verlossen, dat uit Israël werd verbannen vanwege hun extreme gebrek aan genade voor het volk Israël.

Maar misschien belicht de boekrol vooral het verhaal van Naomi's verlossing. Ze verliet Israël met haar man Elimelech op een moment dat ze het meest nodig waren. Ze leed destijds onder schaamte en ongenade: haar man stierf; haar zonen trouwden met vrouwen uit een afgoden dienend volk, en toen stierven ook zij. Naomi ging van rijkdom naar armoede en moest letterlijk terugkruipen, in armoede naar Israël, waar ze wist dat er op haar zou worden neergekeken door het volk dat ze had verlaten. Als Boaz, die met haar schoondochter Ruth trouwt, haar en haar familie lost, krijgt Naomi haar gevoel van trots en eigenwaarde terug.

Op een fascinerende manier brengt de Hebreeuwse boekrol van Ruth dit punt onder de aandacht. Op een kritische plaats in het verhaal (hoofdstuk 3), waar Ruth een rendez-vous heeft met Boaz op de dorsvloer, wordt de tekst op de ene manier geschreven maar op een andere manier gelezen. Dit is een niet ongebruikelijke praktijk in het openbaar lezen van Bijbelteksten van de Hebreeuwse Bijbel waar een dubbele of onduidelijke betekenis bestaat.

De oorspronkelijke Hebreeuwse tekst citeert Naomi als volgt: 'Ik zal daar naar toe gaan' en 'Ik zal gaan liggen' (naast Boaz). En later, als Ruth een kind heeft, verklaren de vrouwen van de stad: 'Er is een zoon voor Naomi geboren!' We lezen echter voor 'Zij zal daar naar toe gaan', wat over Ruth gaat, omdat dit de duidelijke bedoeling van het verhaal is, maar de schrijvers willen dat we iets belangrijkers begrijpen. Want het is door de verlossende genade van Ruth, dat Naomi nu haar plaats in Israël en in de Joodse geschiedenis terugkrijgt.

En hier leren we dat verlossing niet alleen een toekomstige ervaring is voor personen, maar deel uitmaakt van een collectief herstel in het hier en nu, zelfs nu we de verlossing op grote schaal meemaken in onze eigen generatie met het herstel van Israël en het opstijgen naar steeds grotere hoogten in de familie van de volken.

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.