Israëls Aardse Geboorteakte: de San Remo Resolutie

vrijdag 24 april 2020 |  Charles Gardner
De populaire mythe, dat Israël gestolen land bezet houdt, wordt volledig ontkracht door een weinig bekend verdrag, dat dit weekeinde honderd jaar geleden werd ondertekend, en dat politici en media liever negeren.

Deftige delegaties van de geallieerde landen bij de San Remo conferentie. (Foto: Public domain)

In de mooie plaats San Remo, in de Italiaanse Rivièra, stemden op 26 april 1920 de geallieerde overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog in met een document, dat een nationaal thuis voor het Joodse volk creëert. Daarmee gaven ze een wettelijke status aan de Balfour-verklaring van 1917, waarmee de Britse regering beloofde alles te doen wat in haar macht lag om dit doel te bereiken.

Binnen enkele weken na deze verklaring maakte de verovering van Jeruzalem door de geallieerden een einde aan het 400 jaar oude Ottomaanse Rijk, wat zo de deur opende voor de onmiddellijke tenuitvoerlegging van de Balfour-verklaring.

Terwijl bijbelgelovigen over het algemeen erkennen dat Israël een goddelijk recht heeft op het Beloofde Land, werd dit verdrag haar aardse ‘geboorteacte’. En omdat die nooit is ingetrokken, is deze nog steeds van kracht.

De conferentie in San Remo (nu Sanremo) werd bijgewoond door de vier belangrijkste geallieerde mogendheden uit de oorlogstijd, vertegenwoordigd door de premiers van Groot-Brittannië (David Lloyd George), Frankrijk en Italië en door de Japanse ambassadeur Keishiro Matsui, waarbij de VS de status van waarnemer had.

Het doel was om te beslissen over de toekomst van het Midden-Oosten na het uiteenvallen van het eerder genoemde moslim-imperium. Daarbij promootte de Amerikaanse president Woodrow Wilson het idee om nieuwe soevereine staten op te richten in plaats van koloniën te verwerven. Libanon, Syrië, Mesopotamië (Irak) en Palestina (zoals het toen werd genoemd) waren de regio's in kwestie, en Groot-Brittannië kreeg het mandaat voor deze laatste, en werd belast met het voorbereiden van het grondgebied op een Joodse Staat, vanwege de historische banden die meer dan 3000 jaar teruggaan.

De resolutie van San Remo werd in 1922 bevestigd door de Raad van de Volkenbond, de voorganger van de VN, waarbij alle 51 leden voor stemden. De grens van die Joodse Staat werd gedefinieerd als heel 'Palestina' ten westen van de Jordaan, met inbegrip van wat later bekend werd als de Westelijke Jordaanoever of Westbank.

Het ontstaan van deze Westbank, wat sindsdien de situaties aanzienlijk heeft vertroebeld, volgde op de illegale annexatie van Judea, Samaria en Oost-Jeruzalem door Jordanië in 1949 - erkend door slechts twee landen in de wereld, waaronder Groot-Brittannië! Deze gebieden werden in 1967 opnieuw veroverd door Israël en zijn sindsdien omstreden.

Maar ze behoren duidelijk nog steeds tot Israël op grond van de Resolutie van San Remo. Wordt het niet tijd dat onze politici en journalisten hun geschiedenis opfrissen? Een staat kan immers niet 'illegaal' grondgebied bezetten dat er oorspronkelijk toe behoorde!

Israël is dus opgericht door het internationaal recht, gebaseerd op een belofte die oorspronkelijk werd gedaan door de Britse minister van Buitenlandse Zaken Lord Balfour, wat op zich een erkenning was van Gods woord dat het land aan de zonen van Abraham was gegeven als een eeuwig bezit (Genesis 15:18, 17:8 en 22:17). Het beleid van Groot-Brittannië was aangemoedigd door een reeks van evangelische leiders, die het belang begrepen van de terugkeer van Israël naar hun oude land, zoals voorspeld in de Schrift.

Andere belangrijke factoren waren de herhaalde pogroms en de algemene Jodenvervolging, die ook de journalist Theodor Herzl ertoe aanzette om het initiatief te nemen tot het begin van hervestiging via de Zionistische beweging.

Ontkenning van het recht op eigendommen is een van de vele beperkingen die door de eeuwen heen aan de Joden zijn opgelegd, het is dus niet verwonderlijk dat het recht op hun land nog steeds wordt betwist door een wereld die sterk wordt beïnvloed door het antisemitisme. Voor de goede orde, het Ottomaanse Rijk heeft na de Eerste Wereldoorlog afstand gedaan van zijn wettelijke rechten op het land.

Misschien is de Covid-crisis een perfecte gelegenheid voor de naties, om de misstanden in dit hele gebied rond de legitimiteit van Israël recht te zetten? Ik denk dat de huidige plaag verband houdt met naties die in het algemeen bloed aan hun handen hebben, vooral als het gaat om abortus. Israël is in dit opzicht ook schuldig, maar is ook het slachtoffer van naties die niet snel genoeg hebben gehandeld toen de verschrikkingen van de nazi-concentratiekampen bekend werden. (Zie Jesaja 26:20) In de afgelopen week heeft Israël opnieuw plechtig zijn herdenking van de Holocaust gevierd.

En het kan nog erger worden als we ons niet bekeren. De Britse abortuswetgeving die momenteel wordt voorgesteld - waardoor een kind kan worden gedood terwijl het wordt geboren - is afschuwelijk vergelijkbaar met het door de nazi's geleide eugenetica-programma, dat bijna de Europese Joden heeft weggevaagd.

Vorig jaar erkende de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt de schokkende rol van Groot-Brittannië bij het weigeren van de toegang tot Israël aan Joden die de Holocaust probeerden te ontvluchten. Maar een volledige verontschuldiging voor het Britse verraad aan het heilige vertrouwen dat was geschonken om hun belangen te behartigen, had allang moeten plaatsvinden.

In 1947 beëindigde Groot-Brittannië het bestuur over het Mandaat, maar het verhinderde niet dat Israël werd herboren, wat naar behoren werd erkend door de vereiste twee-derde meerderheid bij de VN, waarbij Groot-Brittannië zich onthield van stemming - en vervolgens haar imperium verloor!

Iedereen ontvangt zegen van het Joodse volk (Genesis 12:3), behalve degenen die hen vervloeken. Volken zoals het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld, die het evangelie in belangrijke mate hebben omarmd en in het buitenland hebben verspreid, hebben het bijzonder goed gedaan - totdat zij recent zowel God als zijn land in de steek hebben gelaten.

Zelfs Arabieren die onder de Joden wonen, geven toe dat ze beter af zijn - in termen van werk, loon en levensomstandigheden - dan onder de heerschappij van de Palestijnse Autoriteit, zo blijkt uit opeenvolgende peilingen. En we profiteren allemaal van de medische en technologische expertise van Israël, zoals prins Charles tijdens zijn recente bezoek heeft erkend.

Maar de meest kostbare van al hun gaven aan de wereld zijn het Woord van God, en onze Verlosser Jezus, het Woord dat vlees is geworden.

Er was dit weekend een eeuwfeest conferentie gepland in Sanremo en ik had gehoopt dat ik er zelf bij zou zijn. Om voor de hand liggende redenen werd de conferentie geannuleerd, vooral omdat het noorden van Italië zwaar getroffen werd door de pandemie. Het Britse Revelation TV heeft een programma van een uur gewijd aan de San Remo conferentie, te bekijken via deze link.
Op zondag 16 april, 15 uur, wordt de San Remo Conferentie door de European Coalition for Israel herdacht in Jeruzalem, en u kunt er getuige van zijn via de video-verbinding https://www.ec4i.org/ of https://youtu.be/o9H8edygnsw

In tegenstelling tot een groot deel van Europa is Sanremo en de omliggende regio een baken van hoop en een nieuw begin voor het Joodse volk - het was vanuit de nabijgelegen haven van La Spezia dat het eerste schip van overlevenden van de Holocaust na de oorlog naar Israël vertrok.

Charles Gardner is auteur van Israel the Chosen, Peace in Jerusalem, en A Nation Reborn.

Wilt u meer nieuws over Israël ontvangen? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.