Leven uit de dood!

Monday, April 20, 2020 |  Charles Gardner
Als vervolg op Pasen ben ik in het bijzonder bezig met een andere opstanding die veel in de Bijbel wordt besproken, en toch weinig wordt onderwezen in onze kerken. Ik verwijs naar wat de apostel Paulus beschrijft als ‘leven uit de doden’ – wanneer het Joodse volk als geheel zijn Messias zal herkennen.

In zijn uitleg aan de christenen in Rome (een mengeling van Joodse en niet-Joodse gelovigen) over hoe de niet-Joden onder hen hebben geprofiteerd van de algehele afwijzing van de Joden, waardoor Jezus aan het kruis gehangen werd, omdat het redding betekende voor niet-Joden, zegt Paulus: ‘Als dan hun val voor de wereld rijkdom betekent (…), hoeveel te meer hun volheid!’ (Romeinen 11:12). Dan voegt hij eraan toe: ‘Want als hun verwerping verzoening voor de wereld betekent, wat betekent dan hun aanneming anders dan leven uit de doden?’ (vers 15). Paulus gaat dieper in op wat de profeten hadden voorspeld over een herstel, zowel lichamelijk als geestelijk, van Gods oude volk.

Ezechiël toonde dit fenomeen op de meest indrukwekkende wijze met zijn visioen van het herleven van het dal van de droge beenderen (Ezechiël 37). Dit was afgelopen week bijzonder relevant, toen we de 75ste herdenkingsdag (op 15 april) van de bevrijding door de Britse strijdkrachten van het concentratiekamp Bergen-Belsen hielden. Verbazingwekkend genoeg voorspelde Ezechiël, zo'n 2500 jaar voordat het gebeurde, dat het ‘hele huis van Israël’ zou worden teruggebracht naar het Beloofde Land (vers 12), waarna de Heer zich aan hen zou openbaren door Zijn Geest die in hen leeft (verzen 13 & 14). Zie ook Ezechiël 36:24-26.

Ja, pest en plaag zijn in overvloed aanwezig, samen met catastrofale stormen en een ongekend schudden van de naties. En dat inclusief gerapporteerde plannen voor een wereldwijd biometrisch identificatiesysteem wat zorgwekkende gelijkenissen vertoont met het apocalyptische merkteken van het beest (zie Openbaring 13:16). Maar we moeten ons richten op het grootste teken van de spoedige terugkeer van Jezus – het Joodse herstel, wat zo krachtig door Ezechiël en anderen is voorzien.

Het moderne Israël is nu meer dan 70 jaar oud en de Joden uit de diaspora komen nog steeds in grote getale aan. Belangrijker nog, is dat de Joden Jezus in toenemende mate ontdekken. Onder hen is een professor uit New York City, die op een particuliere school op Jezus werd gewezen. Zijn rabbijn overtuigde hem er echter van dat Jezus niet de Messias was. Zijn zoektocht ging echter door tot hij op een dag een verbazingwekkend visioen van Jezus zelf had – fel verlicht en voor een kruis staand – waardoor hij diep geschokt was en zijn handen beefden!

Het deed enigszins denken aan het visioen van Daniël van ‘een Man, gekleed in linnen, Zijn heupen omgord met het fijne goud uit Ufaz’ (Daniël 1-5), een gezicht als bliksem, ogen als brandende fakkels, en armen en benen als gepolijst brons – dat alles deed de doodsbange profeet beven (Daniël 10:6). Dit was op zijn beurt vrijwel identiek aan het visioen van Jezus dat de verbannen apostel Johannes (Openbaring 1:13-15) zag. Johannes beschreef Hem als degene ‘Die is en Die was en Die komt, de Almachtige.’ (Openbaring 1:8). Hij is dus Degene Die zich rond 500 voor Christus aan Daniël heeft laten zien, aan onze Joodse professor uit New York in deze huidige tijd, en Die ook binnenkort terugkomt om de aarde te besturen en te regeren.

Mijn jongere broer heeft de gewoonte om elk Pasen de epische film Ben Hur te bekijken. Hij houdt vooral van de scene gericht op de genezing van lepra (door het bloed van Jezus) van de moeder en de zus van de hoofdpersoon. De genezing van een lepralijder was ook de eerste vermelding van een specifieke genezing in het Nieuwe Testament (Mattheüs 8:1-4). Volgens de rabbinale traditie zou zo'n wonder een sterk teken van de Messias zijn. Dat verklaart misschien waarom de Heer aan de man vertelde zich aan de priester te laten zien ‘tot een getuigenis voor hen’.

Ik weet zeker dat ik u er niet aan hoef te herinneren dat de Joden heel bijzonder zijn voor onze hemelse Vader. En als we Hem beter willen leren kennen, moeten we Zijn hart kennen – dat Hij hen liefheeft met een 'eeuwige liefde' (Jeremia 31:3), dat zij Zijn ‘persoonlijk eigendom' zijn (Psalm 135:4) en ‘Zijn oogappel’ (Deuteronomium 32:10, Zacharia 2:8). Als we Jezus liefhebben, moeten we zeker de Joden, Zijn broeders in het vlees, liefhebben.

Als we ons met hen identificeren in hun lijden, zoals we dat doen met Jezus' dood aan het kruis, zullen we ook in de vreugde van hun glorie en opstanding delen, wanneer ze als 'leven uit de doden' terugkeren naar de kudde van Gods ecclesia (letterlijk ‘uitverkorenen’) als discipelen van Koning Jesjoea. Wanneer we ons met hen identificeren, zouden we er goed aan doen om master sergeant Roddie Edmonds na te volgen. In januari 1945 redde hij het leven van 200 Joden toen hij, als hoogste officier onder de 1.292 Amerikaanse infanteristen in een krijgsgevangenenkamp, door de Duitse commandant werd opgedragen om de Joden onder hen aan te wijzen. Terwijl een pistool tegen zijn hoofd gedrukt werd, weigerde hij en zei hij: ‘We zijn allemaal Joden.’

We moeten niet alleen achter hen staan, maar hen ook terugleiden naar Degene Die kwam voor ‘de verloren schapen van het huis van Israël.’ (Mattheüs 15:24). Want het evangelie is ‘eerst voor de Jood, en ook voor de Griek.’ (Romeinen 1:16)

Charles Gardner is auteur van Israel the Chosen, Peace in Jerusalem en A Nation Reborn.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.