Niemand heeft baat bij een Palestijnse Staat

maandag 24 februari 2020 |  Ryan Jones
Er wordt algemeen aangenomen dat een Palestijnse Staat niet alleen de Palestijnse Arabieren ten goede komt, maar ook van cruciaal belang is voor hun toekomst als ‘volk’. Maar, zoals de legendarische Hollywood producent Jerry Belson schreef voor een aflevering van Odd Couple in de jaren '70, ‘Never ASSUME, because when you ASSUME, you make an ASS of U and ME.’ Vrij vertaald komt deze Engelse woordspeling neer op het volgende: ‘Neem nooit iets aan, want als je iets aanneemt, zet je jou en mij te kijk.’

Het hele land-voor-vredesproces is gebaseerd op deze veronderstelling. Probleem is, het wordt niet gedeeld door een groot aantal Palestijnse Arabieren; de mensen voor wie de regeling schijnbaar is ontworpen om van te profiteren. ‘Iedereen wil werken [in Israël], iedereen wil rust, en een goed leven,’ vertelde een man uit Gaza vorige week aan Ynetnews, nadat Israël een recordaantal werkvergunningen had afgegeven als reactie op de relatieve rust in de regio. Dat veel Palestijnen zich nu realiseren dat dit ‘rustige, goede leven’ niet onder de Palestijnse Autoriteit (PA) of Hamas kan worden geleid, is een terugkerend thema in de afgelopen jaren.

Wie wil er in Palestina wonen?
Vorig jaar heeft het Israëlische leger zijn bezorgdheid geuit over het groeiende aantal Palestijnen dat een vergunning aanvraagt om hun kinderen naar Israël te brengen voor een medische behandeling, om ze vervolgens aan de grens met Gaza in de steek te laten en de Joodse Staat binnen te glippen. Het leven op de vlucht in Israël was te verkiezen boven het leven onder Hamas. Anderen hebben Israel Today verteld dat ze liever hebben dat de IDF terugkeert en de Israëlische soevereiniteit over de Gazastrook weer invoert. ‘Er was ooit hoop dat we Hamas konden verwijderen door middel van verkiezingen. Maar nu realiseren we ons dat [PA] president Mahmoud Abbas niet veel beter is. Hij heeft niets gedaan voor het Palestijnse volk. Velen geloven nu dat de Israëlische bezetting te prefereren is,’ vertelde Muhanad, een 35-jarige inwoner van Gaza, ons in 2018.

Twee jaar eerder moesten zelfs contactpersonen van de officiële pers van de Palestijnse Autoriteit toegeven dat de Palestijnse Arabieren beter af waren als zij voor de Israëli's werken. ‘Het gebrek aan toezicht op [Palestijnse] eigenaars van bedrijven en fabrieken en hun uitbuiting van arbeiders is wat de mensen naar Israël heeft gedwongen, om in Israël te werken en te bouwen. Arbeiders moeten naar Israël gaan, omdat niemand [in de PA] hen geeft wat ze verdienen voor hun werk,’ zei Qassem Abu Hadwan, een arbeider uit Hebron, in een interview met PA TV in 2016.
Tijdens een recente Likoed-campagnebijeenkomst, voorafgaand aan de komende Israëlische verkiezingen, hamerde Knesset-lid Gideon Sa'ar erop dat ‘er niets te winnen valt aan een niet-functionele, niet-levensvatbare [Palestijnse] staat...’ En dat geldt zowel voor Israël als voor de Palestijnen zelf.

De Palestijnen zijn slechts pionnen
De realiteit is dat het land-voor-vrede-proces meer draait om Israël op zijn plaats te zetten – voor zowel de Arabieren als de internationale gemeenschap – dan om werkelijke hulp aan de Palestijnen.

• Terwijl de internationale mensenrechtenorganisaties regelmatig een zeer sterk geluid tegen iedere vermeende Israëlische schending laten horen, worden de welig tierende schendingen van de mensenrechten door de PA en Hamas nagenoeg genegeerd;

• De wereldmedia behandelen de dood van een handvol lokale Palestijnen tijdens gewelddadige confrontaties met Israëlische soldaten, bijvoorbeeld aan de grens van Gaza, als een crisis van wereldformaat. Ondertussen zijn duizenden en nog eens duizenden Palestijnen het doelwit geworden van de burgeroorlog in Syrië, en de reactie daarop van de wereld is minimaal geweest;

• De Boycot, Desinvesteringen en Sancties (BDS) beweging is zo gericht op het ten val brengen van Israël dat ze zich niet realiseert, of zich er niets van aantrekt, dat haar inspanningen in de eerste plaats en het meest de bovengenoemde Palestijnse Arabieren, die voor Israëlische werkgevers werken, schaden.

Een demografische bedreiging?
Israël zelf vreest dat, wanneer het de oprichting van een Palestijnse staat (of in ieder geval een autonome Palestijnse entiteit) niet faciliteert, het land geconfronteerd zal worden met een onoverkomelijke demografische dreiging die er binnenkort toe zal leiden dat de Joden in de Joodse Staat in de minderheid zullen zijn. Misschien hebben ze wel gelijk, en is een eenstaat-oplossing schadelijk voor de toekomst van Israël. Toch moet men niet vergeten dat David Ben Goerion en zijn generatie de onafhankelijkheid van Israël hebben uitgeroepen toen de Joden nog een minderheid vormden ten westen van de Jordaan. Het is onverstandig om het geloof af te wijzen bij het nemen van politieke beslissingen in dit land. Wat zeker is, is dat een Palestijnse staat die onder de huidige omstandigheden geboren wordt, niet op eigen benen zal kunnen staan, laat staan een betere toekomst kan bieden aan zijn volk, dat zijn broodwinning in Israël zal blijven zoeken. Hoe lost dat ook maar iets op?

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.