Jared Kushner heeft een tragische fout gemaakt

dinsdag 4 februari 2020 |  Yochanan Visser
Het is bijna een week nadat de Trump-regering zijn uitgebreide visie op de oplossing van het eeuwenoude Palestijns-Israëlische conflict publiceerde. Het ziet ernaar uit dat het plan hetzelfde lot beschoren zal zijn als alle andere vredesinitiatieven.

Nadat de leider van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, duidelijk had gemaakt dat hij niet eens de moeite zou nemen om het plan ‘Peace to Prosperity’ te lezen, nam hij concrete stappen om het initiatief van Trump te ondermijnen. Ondertussen droeg Jared Kushner, de schoonzoon van Trump, bij aan de verwarring rond het plan door verklaringen af te leggen waarin hij aangaf de kern van het conflict niet volledig te hebben gevat.

Arabische acceptatie gaat over in afwijzing
Abbas is erin geslaagd een noodvergadering van de Arabische Liga te houden: die vond afgelopen zaterdag in Caïro plaats. Na de Trump-regering af te kraken en zijn gelofte te herhalen dat hij niet de geschiedenis zal ingaan als ‘een verrader’ en ‘als iemand die Jeruzalem verkocht’, kondigde Abbas aan dat de PA alle banden met Israël en de VS zou verbreken, met inbegrip van de veiligheidssamenwerking. Het blijft onduidelijk of de ouder wordende PA-leider zijn belofte dit keer zal waarmaken, nadat hij hetzelfde minstens 50 keer heeft aangekondigd. Hij en andere PA-ambtenaren kunnen Ramallah namelijk niet eens verlaten zonder dat met Israël te overleggen.

Blijkbaar waren de Arabische ministers van Buitenlandse Zaken onder de indruk van de veerkracht van Abbas, omdat de Arabische Liga unaniem een resolutie heeft aangenomen waarin het voorstel van Trump wordt verworpen, onder verwijzing naar een gebrek aan erkenning van de Palestijnse rechten. De Golfstaten en Egypte hebben hun eerdere tevredenheid over het voorstel zelfs laten varen. Zij zijn teruggekeerd naar hun oude standpunten op basis van het Arabische vredesinitiatief van 2002, dat in feite een dictaat was dat Israël verplichtte terug te keren naar de onverdedigbare wapenstilstandslinies van 1948, met inbegrip van de herverdeling van Jeruzalem.

De Palestijnen wenden zich tot de VN
Abbas kondigde ook aan dat hij naar de VN-Veiligheidsraad zou gaan om een resolutie te vragen waarin het voorstel van Trump wordt veroordeeld. Deze stap is tot mislukken gedoemd, omdat de VS en hoogstwaarschijnlijk ook het Verenigd Koninkrijk een veto zullen uitspreken over een dergelijke resolutie. De leider van de PA zal vervolgens de mogelijkheid hebben om de resolutie voor te leggen aan de Algemene Vergadering van de VN, waar slechts twee landen (Israël en de VS) zich ertegen zullen verzetten, volgens hoofdonderhandelaar Saeb Erekat van de PA, die ook Secretaris-generaal van de PLO is.

De Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC) onder leiding van de Turkse president Recep Tayyip Erdogan veroordeelde ook het nieuwe vredesinitiatief, omdat het niet ‘voldoet aan de minimale ambities en legitieme rechten van het Palestijnse volk en in strijd is met de taakomschrijving van het vredesproces.’ De OIC vertegenwoordigt 1,5 miljard moslims in 57 landen, en het orgaan wil niet dat zijn leden ‘op welke manier of in welke vorm dan ook’ aan het plan meewerken.

De vraag is: wat gaat er nu gebeuren?
Vanuit een logisch oogpunt zou men verwachten dat de Trump-regering Israël nu groen licht geeft om de Israëlische soevereiniteit uit te roepen over 30 procent van gebied C in wat de ‘Westelijke Jordaanoever’ wordt genoemd, Israëls voorouderlijke hartland van Judea en Samaria en de hele Jordaanvallei. Israël heeft geen Amerikaanse goedkeuring nodig om dit te doen, omdat er alleen een stemming in het Israëlische kabinet voor nodig is. Maar vanuit politiek oogpunt is het beter dat de Trump-regering de stap goedkeurt om de verwachte internationale verontwaardiging te vermijden. Er is slechts één probleem met deze aanpak: de belangrijkste Amerikaanse ambtenaar, degene die het 181 pagina's tellende plan heeft opgesteld, gaf aan dat hij zich er tegen keert dat Israël op dit moment haar soevereiniteit zou verklaren over de Jordaan vallei en 30 procent van Gebied C.

Een vlieg in de zalf
Jared Kushner wil dat Israël ermee wacht tot na de komende Israëlische verkiezingen op 2 maart. Dat zou echter kunnen betekenen dat de 'annexatie' (de gebieden kunnen niet officieel worden geannexeerd omdat ze wettelijk gezien deel van Israël zouden moeten uitmaken) weer wordt geschrapt. Als de ‘Blauw en Wit’-partij de verkiezingen wint, is zij er bijna zeker van de Israëlische soevereiniteit alleen over de Jordaanvallei in te voeren, en niet over de zogenaamde ‘nederzettingen’, de Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria.

Kushner, Trumps belangrijkste adviseur voor kwesties met betrekking tot het vredesproces, heeft aangegeven dat hij de kern van het conflict niet vat. Hij is nu begonnen aan een public relations-tournee om de schade te beperken die hij zelf heeft veroorzaakt door Israël te vragen te wachten met de soevereiniteitsmaatregel. In een interview op de Egyptische televisie zei Kushner herhaaldelijk dat hij denkt dat de Palestijnse Arabieren voor vrede met Israël zouden kiezen om hun levenskwaliteit te verbeteren. Ook beweerde hij ten onrechte dat Israël en de PA evenveel schuld hadden aan het gebrek aan vooruitgang in de afgelopen 15 jaar.

Wie zijn schuld is het eigenlijk?
In feite was het PA-leider Abbas die de kans om vrede te bereiken verknalde toen hij het ongekende aanbod van de voormalige Israëlische premier Ehud Olmert in 2007 afwees, en het voorstel van de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry in 2013. Als de Palestijnse Arabieren echt geïnteresseerd waren geweest in het verbeteren van hun lot, dan hadden ze dat al gedaan in juli 2000: toen werd Yasser Arafat een onafhankelijke staat aangeboden door de toenmalige Amerikaanse president Bill Clinton en de voormalige Israëlische premier Ehud Barak.

De kern van het conflict is echter de hardnekkige Palestijnse weigering om eindelijk in het reine te komen met het bestaan van een Joodse Staat, en dat verklaart waarom zij dit nieuwe Amerikaanse voorstel ook hebben afgewezen. Dat doen ze immers al sinds 1947, toen de leiding van de Joodse gemeenschap, in wat de Britten ‘Palestina’ noemden, een staat accepteerde onder VN-resolutie 181, en de Arabieren deze onmiddellijk afwezen en vervolgens een oorlog begonnen. Die staat die de Joden kregen aangeboden, was overigens veel kleiner dan wat de Palestijnse leiding nu wordt aangeboden.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.