Internationaal Strafhof tegen de Joodse Staat

maandag 23 december 2019 |  Tsvi Sadan
De hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof wil onderzoeken of Israël tijdens de Gaza-oorlog in 2014 oorlogsmisdaden heeft gepleegd. Net als de Makka­beeën van weleer, kampt het Israëlische leiderschap nu met internationale dreigingen die ons willen vernietigen.

Fatou Bensouda, de hoofdaanklager van het Inter­natio­naal Strafhof (ICC) in Den Haag, heeft afgelopen vrijdag een verklaring afgelegd: 'In het kort: ik ben ervan overtuigd dat, ten eerste, op de Westelijke Jordaanoever, met inbegrip van Oost-Jeruzalem, en in de Gazastrook oorlogsmisdaden zijn of worden gepleegd; ten tweede, mogelijke zaken die uit de situatie naar voren komen zouden ontvankelijk zijn; en ten derde, er zijn geen wezenlijke redenen om aan te nemen dat een onderzoek niet in het belang van de rechtspleging zou zijn'.

Bensouda gebruikte ook de term 'Palestijnse Staat', die op zijn beurt de antisemitische vooringenomenheid van het ICC aantoont.

Het is leerzaam om te overwegen wie Bensouda is, anders mis je het grotere verband. Bensouda is een zwarte moslim-migrant, een niet-gekozen juridische bureaucraat, en als zodanig is ze het gezicht van een 'politiek-correcte' Europese cultuur, die de logica en alle andere menselijke deugden tot onzin heeft gereduceerd. En het is deze cultuur, geholpen door miljoenen Europese moslims, die Europa snel terugbrengt naar zijn vertrouwde, moreel gerechtvaardigde, duizenden jaren oude antisemitisme. Om het nog eens te herhalen, Fatou Bensouda is de belichaming van deze dwaze cultuur in wording.

Dit voortgaande proces is te zien in Bensouda's gebruik van de term 'Palestijnse Staat'. Voor alle duidelijkheid: het is één ding voor een politicus om de term 'Palestijnse Staat' te gebruiken, en iets anders voor een hoog­geplaatste jurist om dat te doen. Een politicus gebruikt deze term om een politieke agenda te bevorderen. Een jurist daarentegen is beperkt om te opereren binnen de grenzen van de wet.
Aangezien een Palestijnse Staat alleen in iemands geest bestaat, legt Bensouda's verwijzing in een juridisch kader naar een non-entiteit een politieke agenda bloot achter de verklaring van het Internationaal Strafhof. En om het duidelijker te stellen: het ICC, of welk ander hof dan ook, wordt onwettig zodra het zich begint te bemoeien met de politiek en uitgaat van gezag dat het niet heeft.

Bensouda, die het ICC vertegenwoordigt, lijkt zich niet te bekommeren om al dit juridisch koeterwaals, maar anderen wel.

Een vergelijkbare verklaring van het ICC, waarin wordt opgeroepen om vermeende oorlogsmisdaden van de VS in Afghanistan te onderzoeken, die afgelopen april is uitgegeven, heeft de regering-Trump ertoe gebracht om te waarschuwen dat als het ICC doorgaat met het openen van een agenda-gestuurd onderzoek, Washington 'zal terugvechten'. De implicatie was dat de regering-Trump zou overwegen om rechters en aanklagers van het ICC de toegang tot de Verenigde Staten te ontzeggen, om sancties op te leggen aan alle fondsen die zij in het Amerikaanse financiële systeem hebben, en om hen te vervolgen in het Amerikaanse rechtssysteem.

Waarom moeten we het besluit van het ICC om (vermeende) Israëlische oorlogs­misdaden te onder­zoeken nog steeds als antisemitisch bestempelen? Waarom zou premier Netanyahu zeggen, dat 'het ICC is veranderd in een politiek wapen in de strijd tegen Israël'? Dat dit het geval is, zei Netanyahu, komt omdat 'de aanklager serieuze juridische verklaringen, die aan haar zijn voorgelegd, volledig heeft genegeerd. Ze negeert ook de waarheid en de geschiedenis door [te impliceren] dat het leven van de Joden in hun land een oorlogsmisdaad is'.

Netanyahu heeft onder andere de 'marsen van terug­keer' genoemd, die bijna elke week aan de grens met de Gazastrook plaatsvinden. Sommigen noemen dit slechts 'demonstraties', maar hun verklaarde doel is een massale infiltratie van Palestijnen naar hun dorpen en steden van voor 1948, wat betekent dat hun doel is om de Joodse Staat te vernietigen. Wanneer het ICC de strijd van Israël tegen deze marsen als oorlogsmisdaden ziet, ontkent het dus in feite het bestaansrecht van Israël. En dat komt neer - zoals Frankrijk en Duitsland al in wetgeving hebben vastgelegd - op antisemitisme.

En aangezien het bovenstaande op de eerste dag van Chanoeka werd geschreven, is het gepast om eraan te herinneren dat Simon Makkabeus zo'n 2.160 jaar geleden op de bedreigingen van Antiochus Epiphanes om het Hasmonese koninkrijk (Israël) te vernietigen, reageerde met deze onsterfelijke woorden: 'We hebben geen vreemd land ingenomen of buitenlands eigendom in beslag genomen, maar alleen de erfenis van onze vaderen, die ooit ten onrechte door onze vijanden was ingenomen. Nu we de kans hebben, houden we de erfenis van onze vaders stevig in handen' (1 Makkabeeën 15:33-34).

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.