Labour verloor verkiezingen, met hulp van Hamas

Monday, December 23, 2019 |  Charles Gardner
Na de grote verkiezingsoverwinning van de Britse Conservatieven op de Labour partij van Jeremy Corbyn ontstaat er een duidelijker beeld van de hand van God in dit alles. Een door Corbyn geleide regering zou de Britse Joodse gemeenschap in ernstige problemen brengen.

Maar de omvang van de verwoestende klap voor Labour herinnert aan de manier waarop de Joden in het oude Perzië van de ondergang werden gered door tussen­komst van koningin Esther, op aandringen van haar voogd Mordecai.
Haman, een van de ministers van de koning, was bezig met een complot om het Joodse volk te vernietigen en had een galg gebouwd om Esthers neef op te hangen. Maar het kwam op zijn eigen hoofd terug, toen het nieuws van Mordechai's deel in het verijdelen van een moordcomplot de koning bereikte.

Op dezelfde manier maakte de Labour partij een touw waarmee ze zichzelf kon ophangen en koos ze partij tegen de God van Israël, door een effectieve alliantie met terroristische groeperingen uit het Midden-Oosten die de Joodse Staat van de kaart willen vegen.

Daarbij leden ze een grote verkiezingsnederlaag, waarvan ze misschien nooit meer zullen herstellen. Ze hadden de 'oogappel van God' (Zacharia 2.8) aange­raakt, die hen blind maakte voor vrijwel alle andere realiteiten.

Auteur Giles Udy schreef in de Daily Mail, dat hij vooral werd getroffen door de laatste Labour-rally van de verkiezingscampagne, toen aanhangers bijeen kwamen om Corbyn toe te juichen, terwijl aan de overkant van de weg activisten, die protesteerden tegen de aanpak van het antisemitisme door de partij, een spandoek hadden ontrold met de tekst 'Nooit Corbyn'. Maar de aanhangers van Corbyn spotten en riepen: ‘From the river to the sea, Palestine will be free’('Van de rivier tot de zee, Palestina zal vrij zijn') - en riepen in feite op tot de uitroeiing van Israël.

Zo beschimpten aanhangers van de Labourpartij hun Joodse medeburgers en bedreigden hen impliciet met genocide - op de Britse straten', schreef Udy, en noemde het een schrijnend symbool van de diepten waarin Labour onder Corbyn was gezonken.
Een soortgelijk scenario was al eerder gezien, het meest schokkend tijdens de Labour-conferentie van 2018 in Liverpool, waar dezelfde tekst werd gehoord, te midden van het zwaaien met Palestijnse vlaggen.

De politieke argumenten van de partij waren dus gereduceerd tot spreekkoren over 'Palestina', waaruit bleek dat er weinig aandacht was voor echte kwesties in eigen land of in het buitenland. Ross Clark schreef in dezelfde krant: 'De Palestijnse terreurgroep (Hamas) heeft hun meest prominente politieke bondgenoot in de westerse wereld verloren...'.

Daarom prijzen wij God voor deze Esther-achtige redding, die in niet geringe mate te danken is aan de vurige gebeden van veel christenen die wanhopig verlangden naar een ommekeer in ons politieke en geestelijke lot.

Het staan achter Israël is een belangrijke stap in de goede richting (Gen 12.3, Isa 60.12, Joel 3.2) en Boris Johnson heeft duidelijk gemaakt dat hij een vriend is van de Joodse Staat. Hij heeft ook een verzoenende toon aangeslagen bij zijn tegenstanders en blijk gegeven van een zekere nederigheid, die een goed voorteken is voor de mogelijkheid om fouten uit het verleden met betrekking tot Israël recht te zetten.

Jeremy Hunt, voormalig minister van Buitenlandse Zaken, maakte een begin door zich te verontschuldigen voor de manier, waarop we de Joodse vluchtelingen die de Holocaust ontvluchtten hebben behandeld door hen de toegang tot het Beloofde Land te ontzeggen toen Groot-Brittannië het mandaat voor het gebied had.

Boris moet hier verder mee gaan, aangezien wij Israël in de loop der jaren herhaaldelijk hebben verraden in ruil voor olie en verzoening met de arabieren. En over enkele maanden is er een kans om op dit punt iets positiefs te doen, wanneer de honderdste verjaardag van de conferentie van San Remo aan de Italiaanse Rivièra zal plaatsvinden.
Het verdrag, dat daar in april 1920 door de geallieerde overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog werd ondertekend, vertegenwoordigt de 'aardse akte' van Israël voor hun oude land - ja, helemaal van de rivier tot aan de zee! Toch dringen de meeste naties (behalve de VS) nog steeds aan op een 'twee-staten-oplossing' die nergens in dit basisdocument te vinden is.

Wat de verkiezingen betreft, heeft Israël zijn eigen problemen met het vormen van een werkbare regering. Ook zij hebben onze gebeden nodig, vooral in deze tijd van Chanoeka, wanneer zij de overwinning op de goddeloosheid vieren door het verslaan van de Grieks-Syrische keizer Antiochus Epifane, die in de tweede eeuw voor Christus de Tempel ontheiligde door het offeren van een varken op het altaar.

De toekomst van zowel Groot-Brittannië als Israël is niet alleen afhankelijk van wie het volk kiest om hen te regeren. Het gaat er veel meer om of zij al dan niet besluiten de levende God te dienen, die onder ons kwam wonen. Zoals vrienden van ons uit Ierland onlangs tijdens het ontbijt tegen een marxistische Israëlische Jood zeiden, is het enige antwoord op de problemen van het Midden-Oosten dat Yeshua HaMashiach (Jezus de Messias) de harten van de mensen moet veranderen!

Charles Gardner is auteur van Israel the Chosen, Peace in Jerusalem, en A Nation Reborn.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.