Anglicaanse kerk betreurt bijdrage aan Joods lijden

zondag 1 december 2019 |  Charles Gardner
Een document van de Church of England, waarin christenen worden opgeroepen om zich te bekeren wegens hun bijdrage aan de Holocaust, is inderdaad welkom, vooral in een tijd van drastisch toenemend antisemitisme.

Afbeelding: Bloemen neerleggen in de gedendenkhal van de concentratiekampen van Yad Vashem in Jeruzalem (Foto: Hadas Parush/Flash90)

Ook de ongekende politieke interventie van de in Zuid-Afrika geboren Efraim Mirvis, de opperrabbijn van het Verenigd Koninkrijk, in de aanloop naar de Britse algemene verkiezingen, is welkom, omdat de ziel van de natie op het spel staat indien de huidige oppositiepartij, de Labourparty, aan de macht zou komen.

'Veel leden van de Joodse gemeenschap kunnen nauwelijks geloven dat dit dezelfde partij is die ze zo trots hun politieke thuis noemden', schreef hij in The Times, duidend op het voortdurende schandaal van antisemitische activiteiten binnen Labour, waarna hij de vraag stelde: 'Wat zal de uitslag van deze verkiezing zeggen over het morele kompas van ons land?'

Ondertussen erkent het document van de Anglicaanse kerk, dat door de rabbijn met voorbehoud werd verwelkomd, de substantiële rol die de onjuiste christelijke theologie door de eeuwen heen heeft gespeeld bij het stereotyperen en vervolgen van Joodse mensen - bijvoorbeeld door het Joodse lijden de straf voor het kruisigen van Christus te noemen, terwijl de Bijbel duidelijk stelt dat het Gods wil was voor Jezus om te lijden (Jesaja 53:10).

Dit is een veel zinniger benadering dan die van de Zuid-Afrikaanse anglicanen, die recent een resolutie hebben aangenomen ter ondersteuning van de Boycot-, Desinvesterings- en Sancties-campagne (BDS), een volledig anti-Israëlisch document waarin de leugen wordt gepromoot dat de Joden van vandaag verantwoordelijk zijn voor een onderdrukkend beleid in de stijl van de apartheid.

Nu de wereldwijde anglicaanse gemeenschap op het punt staat uiteen te vallen over het gezag van de Schrift, in het bijzonder op het gebied van seks en huwelijk, en kerkelijke organisaties zich achter de wereldwijde beweging scharen om Israël door middel van BDS te isoleren, is het document van de Anglicaanse kerk een verrassende ontwikkeling.

Want antizionisme is een wijdverbreid verschijnsel in de huidige westerse kerk, wat betekent dat berouw over het verleden ook moet overgaan tot het verbeteren van de manier waarop we in deze tijd omgaan met Joden – zoals in het document wordt gesuggereerd. Maar we zullen ons nooit van het antisemitisme ontdoen, terwijl de vervangings­theologie - het idee dat de kerk Israël heeft vervangen in Gods plannen - nog steeds op grote schaal wordt onderwezen. Niet alleen Corbyn en zijn trawanten dragen bij aan de Jodenhaat, maar ook de kerken die niet inzien welk een glorieuze toekomst het uitverkoren volk nog steeds wacht!

Zal dit document, dat de toepasselijke naam Gods Onfeilbare Woord draagt, het klimaat rond onze preekstoelen veranderen, waar Israël zelden wordt genoemd - behalve misschien in termen van de lessen die Israël geleerd heeft door haar historische misdrijven of triomfen? Toch is de Bijbel rijkelijk bezaaid met verwijzingen naar Israël in de context van niet alleen de geschiedenis maar ook de huidige en toekomstige realiteit. Het is de derde meest gebruikte naam in de hele Schrift, na Adonai en Elohim.

Maar we negeren het herhaaldelijk. Waarom? Omdat we ons hebben laten meeslepen in een wereldse visie, dat de onderdrukten onderdrukkers zijn geworden en dat de natie, die uit de as van de Holocaust is ontstaan, niet verward mag worden met de Joden van de Bijbel. Dit is wat de Zuid-Afrikaanse anglicanen nu officieel beweren, maar ik weet dat dit ook het standpunt is van veel Britse predikanten - waarschijnlijk, voor een niet onbelangrijk deel, vanwege de theologische hogescholen die zij bezochten.

Laten we dus de volledige implicatie van het document onderzoeken. Als de kerk inderdaad gedeeltelijk verantwoordelijk is voor de Holocaust - de uitroeiing van zes miljoen Joden alleen omdat ze Joods zijn - dan roept dat vragen op over de ware aard van een dergelijke organisatie. Evenzo, als de leiding van de Labourparty antisemieten in haar midden heeft toegelaten, stelt het zeker het karakter van de hele partij ter discussie.

In de tijd dat de vroege kerk haar Joodse wortels losliet, kwamen we in de donkere Middeleeuwen terecht, die meer dan duizend jaar duurde, tot Maarten Luther en de andere reformatoren het licht zagen. Maar zelfs hij bestendigde antisemitische uitdrukkingen en karikaturen toen hij de Joden afschreef als een veracht volk dat God had afgeworpen, waardoor hij de kiem van de Holocaust legde in het land dat hij hielp te scheppen.

Maar zonder de Joden zouden we geen Bijbel hebben. Geen aartsvaders, geen profeten - en geen Jezus! En God heeft nog steeds glorieuze plannen met zijn oude volk, dat wij, christenen uit de heidenen, moeten steunen (Romeinen 15:27), in gebed brengen (Psalm 122:6) en het evangelie met hen delen. Het is immers 'eerst voor de Jood'..... (Romeinen 1:16).

Het is van het grootste belang, dat predikers zich met spoed weer verbinden met de wortels van ons geloof. Te lang hebben we Israël genegeerd, met wie we 'het voedende sap van de olijfwortel' (Romeinen 11:17) delen, zonder dit zullen we verwelken en sterven. Ja, wij zullen opdrogen als de rotte boom die een groot deel van de institutionele kerk is geworden omdat, zoals de apostel Paulus wees de niet-Joodse christenen terecht: 'U draagt niet de wortel, maar de wortel draagt u.' (Rom 11,18)

Als we proberen de volledige raad van God te verkondigen, kunnen we onmogelijk de Israël factor negeren. Als we de kant van de wereld kiezen door hen te vervloeken, zullen we onder het oordeel komen. Maar als we opstaan om hen te bemoedigen, zullen we ongekende zegening kennen (Gen 12:3).

De Bijbel spreekt over Israël - verleden, heden en toekomst - en profeteert toekomstige dingen die daar zeker zullen plaatsvinden. Let daarom op wat daar gebeurt, zodat u kunt bidden en prediken in het licht van de Schrift.

We moeten ons opnieuw in onze Joodse wortels verdiepen. Dit moet niet langer als een excentrieke hobby van fanatieke zionisten worden gezien, maar als een oefening om ons in leven te houden!

Charles Gardner is de auteur van Israel the Chosen; Peace in Jerusalem, en A Nation Reborn.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.