Waarom Israël de oorlog met de Iraanse as opvoert

donderdag 21 november 2019 |  Yochanan Visser
Israël heeft de sluier van dubbelzinnigheid afgeworpen, en spreekt nu openlijk over de strijd tegen Iran. Na een raketaanval vanuit Syrië werden een aantal doelen van Iran en Hezbollah in Syrië aangevallen, en de nieuwe minister van Defensie Bennett gaf een duidelijke waarschuwing.

Zondagavond hebben de Israëlische militairen met behulp van het raketschild Iron Dome vier raketten onderschept boven de Golanhoogten, die vanuit Zuid-Syrië waren gelanceerd.

Op ongeveer hetzelfde moment kwamen er berichten binnen over explosies in de omgeving van Damascus. Het Syrische Observatorium voor de Mensenrechten (SOHR) berichtte later dat vijf Israëlische raketten Iraanse en Hezbollah doelen in het zuiden van Damascus troffen, waarbij geen slachtoffers werden gemeld.

Maandagnacht escaleerde de situatie aan het Syrische front verder, toen de Israëlische luchtmacht, met een onbekend type gevechtsvliegtuigen, tientallen Iraanse en Syrische militaire doelen in Syrië trof. Onder de getroffen doelen waren moderne lucht­verdedigings­systemen, verkennings­faciliteiten en wapendepots, evenals de centrale commandobasis van de Quds Strijdmacht van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) op de internationale luchthaven van Damascus.
De media meldden later, dat 11 mensen omkwamen tijdens de Israëlische aanvallen, waaronder 7 buitenlanders, waarschijnlijk leden van de Quds Strijdmacht, terwijl tientallen anderen naar verluidt gewond raakten.

Directe Israëlische aanvallen op Iran mogelijk
Naftali Bennett, de nieuw benoemde Israëlische minister van Defensie, maakte duidelijk dat de spelregels zijn veranderd, en zinspeelde op de mogelijkheid van directe Israëlische aanvallen in Iran: 'Onze boodschap aan de Iraanse leiders is eenvoudig: Jullie zijn niet langer immuun. Waar u uw tentakels ook uitrekt, wij hakken ze af. De IDF zal Israëlische burgers blijven beschermen,' zei Bennett tegen verslaggevers op de Kiryah, het hoofdkwartier van het Israëlische Ministerie van Defensie in Tel Aviv.

Een Israëlische militaire topfunctionaris bevestigde later dat Israël vanaf nu aanvallen in Iran kan uitvoeren als dat nodig is. IDF-woordvoerder Brig.Gen. Hidai Zilberman bevestigde eveneens, dat de spelregels in de oorlog tegen de Iraanse as zijn veranderd, nu Bennett minister van Defensie is.

Er is een reden waarom Israël zijn handschoenen uittrekt en nu dreigt de oorlog met Iran naar het land zelf te brengen, dat momenteel het toneel is van ongekende protesten tegen het islamitische regime.
Iran blijkt zich zowel in Irak als in Syrië veel dieper verschanst te hebben dan aanvankelijk werd gedacht, en het wordt een existentiële bedreiging voor Israël.

Iraanse invloed in Irak
Laten we eerst eens kijken naar wat er in Irak gebeurt, waar Iran zich in een vergevorderd stadium bevindt van het overnemen van het land om het tot een tweede Libanon te maken.
Om een idee te krijgen hoe diep Iran in Irak is ingebed, hoeft men alleen maar een expositie te lezen die is gepubliceerd door The New York Times en The Intercept, en die gebaseerd is op een schat van 700 pagina's interne Iraanse regerings­documenten.

De authentieke documenten - vaak geschreven door Iraanse inlichtingendiensten - laten zien dat de Iraanse verschansing in Irak begon na de Amerikaanse invasie in 2003. De Iraniërs infiltreerden langzaam in het politieke establishment en de inlichtingendiensten van Irak, evenals in de CIA-afdeling van het land.

Uit de documenten en telegrammen blijkt dat de Quds Strijdmacht van de Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) grote vooruitgang geboekt bij het uitbreiden van de Iraanse invloed op de binnenlandse politiek in Syrië, Irak en Libanon.

De Quds Strijdmacht, onder leiding van Qassem Soleimani, richtte zich ook op het onderhouden van warme banden met hoge functionarissen in Irak. Het vacuüm dat in Irak ontstond na de volledige terug­trekking van het Amerikaanse leger in 2011, werd snel opgevuld, niet alleen door Islamitische Staat, maar ook door Iran, zo blijkt uit de documenten.

De Iraanse interventie resulteerde eind 2014 in de oprichting van het equivalent van de IRGC, de overkoepelende organisatie al-Hashd al-Sha'abi van voornamelijk sjiitische milities, die in 2017 een integraal onderdeel is geworden van het Iraakse leger.

Al-Hashd al-Sha'abi is nu sterk betrokken bij het neerslaan van de huidige opstand in Irak tegen het regime van premier Adel Abdul Mahdi, een hechte bondgenoot van Iran, en is er niet in geslaagd om de erbarmelijke levensomstandigheden van het Iraakse volk te verbeteren door de ongebreidelde corruptie.

Tegelijkertijd is al-Hashd al-Sha'abi, samen met de Quds Strijdmacht, bezig met de opbouw van zijn militaire infrastructuur in Irak, en het heeft een basis in de buurt van Bagdad opgericht, waar in een toekomstige confrontatie met Israël raketaanvallen op de Joodse staat gecoördineerd moet worden.

Iraanse invloed in Syrië
Dan is er nog Syrië, waar Iran zich blijft verschansen en zijn militaire opbouw onverminderd voortzet.
The Washington Insitute publiceerde deze week een analyse die documenteert hoe 'Teheran en zijn handlangers harde en zachte macht hebben uitgeoefend in noordoostelijk Syrië, dat militaire consolidatie combineert met economische, sociale, en religieuze handreiking om hun invloed op lange termijn te garanderen.

Het recentste plan van Iran voor Syrië is het marginaliseren van het leger van dictator Bashar al-Assad door de Iraakse milities van Hashd al-Sha'abi onbeperkte vrijheid van handelen in het land te geven.

Soleimani's strijdkrachten controleren al zeven steden op de oostelijke oever van de rivier de Eufraat in de provincie Deir Ez-Zur, en zij hebben een strijdmacht van 4.500 strijders in het gebied, die de volledige controle hebben over militaire en burgerlijke zaken.

De diverse sjiitische milities in het noordoosten van Syrië noemen zichzelf nu Syrische Hezbollah, en zij bouwen militaire bases in de buurt van de door Iran gebouwde grensovergang al-Bukamal aan de Syrische grens met Irak.

Iran exporteert samen met al-Hashd al-Sha'abi ook de sjiitische islamitische revolutie naar Syrië door te infiltreren in het onderwijssysteem en de sociale structuur van de soennitische Arabische samenleving aldaar. Scholen en andere instituten worden gedwongen deel te nemen aan religieuze en andere Iraanse evenementen en krijgen in ruil daarvoor financiële steun. De Quds Strijdmacht gebruikt ook Iraanse leraren om Syriërs op te leiden in de Farsi taal en de Iraanse geschiedenis.

Soleimani stichtte afgelopen juli de Liwa Hurras al-Maqamat' (The Guardians of Holy Shrines Brigade), die sjiitische heiligdommen in het noordoosten van Syrië moeten bouwen en beschermen.

Dichter bij Israël, in de Dara'a-regio ten zuiden van de Golanhoogten, maar ook op het bergachtige plateau, zijn soortgelijke ontwikkelingen gemeld. De Syrian Observer meldde deze week, dat boze Syriërs in Dara'a de verdrijving van Iraanse milities uit de regio en de vrijlating van gevangenen uit de gevangenissen eisten.
Onbekende aanvallers voerden ook gewapende aanvallen uit op controleposten van de sjiitische milities. De aanvallen leken een vergelding te zijn voor een aantal moorden op soennitische leiders, die worden toegeschreven aan de Quds Strijdmacht en haar sjiitische milities.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.