Netanyahu's annexatieplan: truc of geschenk?

Friday, September 13, 2019 |  Tsvi Sadan
Als hij volgende week de herverkiezingen wint, heeft premier Benjamin Netanyahu beloofd om de Jordaanvallei te annexeren. Zijn tegenstanders zien deze belofte als politieke truc. Toch gaan er geruchten rond over een overeenkomst tussen Netanyahu en VS-president Donald Trump met betrekking tot deze zaak en deze geruchten fluisteren dat Israël (door Netanyahu heen) het deze keer echt meent. Net als de verwoede veroordelingen van de secretaris-generaal van de VN, de Europese mogendheden en de leiders van Arabische staten.

‘Als ik herkozen word,’ zei Netanyahu op 10 september, ‘zal ik de Israëlische soevereiniteit over de Jordaanvallei opleggen. Geef me de macht om de veiligheid van Israël te waarborgen. Geef me de macht om over de grenzen van Israël te beslissen.’ Netanyahu verklaarde zijn belofte door te zeggen dat een dergelijke stap een ondersteunende coalitie vereist, die, als we de peilingen moeten geloven, allesbehalve zeker is. Netanyahu heeft ook gezegd dat de annexatie van de Jordaanvallei slechts de eerste stap zou zijn naar de annexatie van andere gebieden in Judea en Samaria.

Na Netanyahu stond Moshe Feiglin, hoofd van de rechtse Zehut-partij, op het podium. Zijn eigen toespraak werd door een van Israëls belangrijkste historici de meest zionistische publieke toespraak van de afgelopen jaren genoemd. ‘De uitspraak van de premier is niets minder dan historisch,’ zei Feiglin, die onlangs zijn partij fuseerde met de Likoed van Netanyahu om te voorkomen dat er stemmen werden verspild aan rechtse partijen die weinig kans hebben om de kiesdrempel te halen.

Feiglin legde verder uit dat Netanyahu’s gelofte een markering was van ‘de eerste keer sinds de ondertekening van het mislukte Oslo-akkoord dat Israëlisch rechts klaar is om een alternatieve strategie toe te passen voor die van links.’ De waarde van de uitspraak van de premier, zo vervolgde Feiglin, ligt in het feit dat deze zonder enige verontschuldiging stelt dat ‘wij geen kolonialisten zijn in ons eigen land, dat wij het volste recht hebben om de soevereiniteit over dit gebied op te leggen, omdat het ons Land is, en alleen het onze.’

Natuurlijk wordt Netanyahu nu geconfronteerd met harde kritiek op zijn nieuwe belofte. Medeleider van de ‘Blauw en Wit’-partij, Yair Lapid, zei dat hij bezwaar heeft tegen de beloofde annexatie, omdat ‘het technisch onmogelijk is.’ Maar het simpele feit is dat over de annexatie van de Jordaanvallei al tientallen jaren een Israëlische eensgezindheid is. Pas recentelijk heeft links, dat zich nu principieel verzet tegen alles wat door rechts wordt voorgesteld, echte bezwaren geopperd.

De annexatie van de Jordaanvallei staat bij de Israëli’s bekend als het ‘Allon Plan’, en werd al uiteengezet in de nasleep van de Zesdaagse Oorlog (1967) door de toenmalige minister van Arbeid, Yigal Allon, de legendarische commandant van de Joodse paramilitaire groep Palmach tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948. Allons plan werd door de meeste leden van de toenmalige coalitie van premier Levi Eshkol geaccepteerd en is tot voor kort aanvaardbaar gebleven voor zowel de linkse als de rechtse Knesset-facties. Het oorspronkelijke Allon-plan wijkt enigszins af van de door Netanyahu gepresenteerde annexatiekaart, die de gehele Jordaanvallei omvat. Maar het idee blijft hetzelfde, namelijk dat de soevereine grens van Israël over de gehele lengte van de Jordaanvallei moet lopen om te voorkomen dat de Joodse Staat onverdedigbaar wordt gelaten.

Het Allon-plan werd gedeeltelijk ten uitvoer gelegd door opeenvolgende Arbeid-regeringen (lees: linkse regeringen) die 16 Joodse nederzettingen bouwden langs de 87 kilometer lange Allon-weg (routes 458, 508, 578), die begint bij het Kfar Adumim-knooppunt in het zuiden en eindigt bij Mehola in het noorden. Beide plannen, die van Allon en Netanyahu's nieuwe kaart, gaan ervan uit dat een Arabische staat ten westen van de Jordaan een onmogelijk vooruitzicht is. Het verschil is echter dat Allon alleen in termen van veiligheid sprak. Netanyahu, zoals door Feiglin werd herhaald, spreekt in termen van nationale rechten, evenals veiligheid.

Als hij inderdaad herkozen wordt, en afhankelijk van de coalitie die hij kan vormen, zal Netanyahu zeker de Jordaanvallei annexeren en daarmee een einde maken aan de droom van een Palestijnse staat op oude Joodse grondgebieden.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.