Minder Arabische belangstelling voor Palestijnse zaak

donderdag 4 juli 2019 |  Edy Cohen
Vroeger was de Palestijnse kwestie voor de Arabische leiders een middel om Israël aan te vallen, maar nu is dit voor de Arabische leiders een excuus om zich tot de Joodse Staat te wenden. Dat bleek ook rond de economische vredesconferentie in Bahrein.

De conferentie van vorige maand in Bahrein, waar het economische gedeelte van de zogenaamde 'Deal van de Eeuw' van de Amerikaanse president Donald Trump werd onthuld, was misschien niet de grote vredestop waarop sommigen hadden gehoopt, maar het was wel een belangrijke stimulans voor het vredesproces in het Midden-Oosten.

De Palestijnse Autoriteit verwierp de overeenkomst nog voor het lezen van de inhoud ervan en weigerde deel te nemen aan de conferentie. Enkele Palestijnse zakenmensen reisden naar Bahrein, maar raakten na hun terugkeer in een onaangename situatie vanwege de 'misdaad' dat ze daar de Israëlische deelnemers hadden ontmoet.

De Palestijnse leiders hoopten ongetwijfeld dat hun harde houding de rest van de Arabische Staten zou dwingen, of op zijn minst onder druk zou zetten, om thuis te blijven en de regering-Trump voor schut te zetten. Het heeft niet gewerkt.

De komst van de rest van het Arabische Midden-Oosten was een teken van toenemend ongeduld en gebrek aan belangstelling voor de Palestijnse kwestie. Het voortbestaan van hun eigen regimes in een steeds turbulenter wordende regio is voor deze Arabische Staten minstens zo belangrijk als de vraag of de Palestijnen hun eigen onafhankelijke Staat zullen bereiken of niet.

En hier werpt het beleid van Trump, om Amerikaanse druk uit te oefenen op de rest van de Arabische Staten vruchten af, vergeleken met het nogal verkwistende beleid van zijn voorgangers. De Arabische leiders weten dat ze Amerikaanse steun nodig hebben om stabiliteit te garanderen, en Trump weet dat ze dat weten. Om deze en andere redenen heeft de Palestijnse kwestie nu aan belang ingeboet.

Palestijnse verdeeldheid
Een van de andere redenen, die ook zonder de Amerikaanse druk zouden bestaan, is de groeiende frustratie over de verdeeldheid van de Palestijnen. De meeste Arabische Staten zouden de Palestijnen nog steeds steunen, maar welke Palestijnen? Ondanks tientallen pogingen tot 'verzoening' lijkt de Palestijnse Autoriteit onder Machmoud Abbas' Fatach en Hamas niet nader tot elkaar te zijn gekomen om hun verschillen glad te strijken en één Palestijnse nationale eenheid tot stand te brengen. Hun nooit eindigende interne conflict belast de Arabische hulpbronnen en het politieke kapitaal en belemmert de levensvatbaarheid van een duurzame vrede.
Ongebreidelde corruptie binnen zowel de Palestijnse Autoriteit in Ramallah als het Hamas-regime in Gaza wordt ook in de rest van de Arabische wereld met grote minachting bekeken, vooral omdat het grootste deel van het geld voor financiële hulp beschikbaar werd gesteld door Arabische en westerse landen.

Iraanse dreiging
De tweede reden is de Iraanse dreiging. De Golfstaten worden dagelijks bedreigd door Iran en zijn Houthi-handlangers in Jemen. De afgelopen weken zijn in de Perzische Golf enkele olietankers aangevallen. De Arabische Staten weten dat zij zowel de VS als Israël nodig hebben om op te treden tegen de Islamitische Republiek.

Terwijl de Arabische wereld in het verleden de Palestijnse kwestie gebruikte als een middel om Israël te delegitimeren en aan te vallen, biedt dit tegenwoordig ironisch genoeg een excuus voor Arabische leiders om de Israëli's te ontmoeten en zelfs voor toenadering. De Arabische wereld ging immers verder met de conferentie in Bahrein, hoewel de Palestijnen de conferentie boycotten, terwijl de Israëliërs graag aanwezig waren.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.