Waar blijft de Messiaanse reactie op de Pride parades?

zondag 30 juni 2019 |  Arthur Schwartzman
LGBTQ-activisten zijn zo trots op hun agenda dat ze ervoor zorgen dat iedereen die kent door de pride-parades. Waarom geldt dit niet voor de Messias-belijdende gelovigen en het Evangelie?

Afgelopen vrijdag namen zo'n 3.500 mensen deel aan de pride-parade in Haifa. De deelnemers marcheerden langs de Moriah Boulevard naar Gan Ha'Em, gelegen op het centrum van de Karmel. De parade in Haifa volgde op een reeks LGBTQ-evenementen in Tel Aviv, Jeruzalem en andere steden in het land die jaarlijks in deze maand worden gehouden.

Ongeveer 200 mensen kwamen donderdagavond naar de promenade in Tiberias en namen deel aan het eerste gay pride evenement in de geschiedenis van de stad. Tegelijkertijd was er een protest tegen het evenement.

Het is een triest feit dat Israël slechts één dag per jaar heeft voor het herdenken van onze gesneuvelde soldaten, maar dat we een volle maand nodig hebben om te praten over, bewustwording te creëren voor en homo-trots te vieren. De LGBTQ+-activisten verrichten kolossale inspanningen om hun agenda te verspreiden, en ze zeggen dat deze inspanningen hun vruchten afwerpen. We zien meer homo-trots evenementen in verschillende delen van het land, de aantrekkingskracht tussen mensen van hetzelfde geslacht wordt met succes genormaliseerd en het recht van homoseksuele koppels om kinderen op te voeden wordt gebagatelliseerd.

Waar blijft onze ijver voor de Waarheid?
Ik hoorde in een christelijk radioprogramma ooit iemand zeggen: 'Ik zou wel willen, dat we dezelfde ijver voor het verspreiden van het evangelie zouden hebben als de homoseksuele gemeenschap heeft voor het verspreiden van hun ideeën'.
De gemeenschap van gelovigen in het land is klein en misschien niet zo invloedrijk als de grotere homo­seksuele gemeenschap, maar hebben we dezelfde passie voor de Waarheid, als voorstanders van homo/lesbische seks voor hun versie ervan? Het is geen kritiek op de gelovigen in Israël, maar een persoonlijke vraag die ieder van ons zichzelf moet stellen.

Tijdens deze maand van pride-parades zouden wij als gelovigen moeten tonen, dat we er trots op zijn om volgelingen van Yeshoea te zijn en de samenleving dit te laten weten; we moeten ons aansluiten bij het gesprek. Het is inderdaad ironisch dat de LGBTQ+ de regenboog als zijn vlag gebruikt, zoals de regenboog aan de mensheid werd gegeven als een teken van het verbond dat God nooit meer levende wezens door een vloed zal uitroeien wegens hun goddeloosheid. Het is alsof de homoseksuele gemeenschap met het teken van het verbond voor Gods aangezicht wappert, door de vrijheid die God hen gaf, te vieren door Hem niet te gehoor­zamen, wetende dat Hij hen niet zal slaan.

God biedt hen liefde en vergeving aan, en Hij doet dit door ons, Zijn kinderen, die Zijn stem horen. We moeten vriendelijkheid tonen aan een seksueel gebroken volk, geschapen naar het beeld van God, en dat doen met zachtmoedigheid en mededogen. Ik dring er bij het lichaam van de gelovigen op aan om actief te zijn, maar ook om gevoelig te zijn, en geen haast te hebben om hun gevoelens af te wijzen, want velen dragen een zware bagage van pijn en schaamte.

We zijn met weinigen, maar het evangelie heeft kracht om het menselijk hart te veranderen, gemeen­schappen te veranderen en de cultuur waarin we leven te beïnvloeden. De Israëlische cultuur is verre van heilig, maar net als spionnen infiltreren we in onze gezinnen, buurten en werkplekken, waardoor we een golf van verandering creëren en zaden van genade planten. Wees deze maand trots op de God die je dient.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.