Syriërs juichen Israëlische luchtaanvallen op hun land toe

zondag 2 juni 2019 |  Yochanan Visser
Er is groeiende steun voor Israël onder Syriërs en Druzen op de Golanhoogten. Het is moeilijk om over Syrië te rapporteren, omdat er weinig buitenlandse verslaggevers in het land zijn vanwege de gevaren die zij tegenkomen. Ook is er veel nepnieuws over de Syrische oorlog, dat voornamelijk afkomstig is van Iraanse media en door de Syrische staat gecontroleerde media.

Dus toen ik een bericht kreeg over Syriërs die vanwege Israëlische luchtaanvallen op hun land feestvierden, dacht ik dat dit ook nepnieuws was.
De Syrian Observer, een onafhankelijke online nieuwsdienst, publiceerde dinsdag een rapport. Het was geschreven door een anonieme Syrische burgerverslaggever die onder de naam ‘Ana Insan’ (‘ik ben een mens’ in het Arabisch) opereert. Het rapport wordt geredigeerd door Malek Abu Khair.

Het rapport beweerde dat Syriërs vrolijke tweets en berichten op sociale media plaatsten ‘wanneer er maar nieuws is over Iraanse, Hezbollah of Syrische regime-posities die door Israëlische gevechtsvliegtuigen worden geraakt.’

De auteur rapporteerde ook dat pro-Assad-regime aanhangers hetzelfde doen wanneer de Russische luchtmacht burgerlocaties en dorpen in de Idlib-provincie in het noordwesten van Syrië bombardeert. Daar proberen het Syrische leger en de Russen de regio over te nemen door het gebruik van meedogenloos geweld.

‘Ana Insan' schreef dat er echter een groot verschil is tussen de vieringen van tegenstanders van het Syrische regime en pro-Assad-aanhangers.
De eerste groep ‘viert de bombardementen op Iraanse posities, zorgvuldig gekozen zonder beelden die de omvang van de schade zichtbaar maken, die een puur militaire locatie zijn en waarover wordt gezwegen omdat het militaire geheimen zijn,’ aldus de auteur van het rapport.
De tweede groep ‘viert Russische bombardementen die vergezeld gaan van regime-vatenbommen op locaties die meestal huizen en dorpen zijn, samen met tientallen bloedige beelden van misdaden tegen burgers, de meesten van hen begraven onder de puinhopen van hun eigen huizen,’ schreef Ana Insan.

De burgerverslaggever werd bekritiseerd door een Egyptenaar. Hij stuurde een bericht door wat blijkbaar afkomstig was van een Syriër en vroeg daarbij ‘hoe Ana Insan en andere Syriërs een Israëlisch bombardement op hun grondgebied konden vieren?’
Ana Insan stuurde vervolgens ‘17 bloedige en angstaanjagende beelden van het bombardement op Idlibs dorpen’ aan de Egyptenaar en schreef dat een van degenen die de Israëlische luchtbombardementen vierden, een aantal familieleden had verloren als gevolg van de pro-Assad bombardementen op Idlib.

Om na te gaan of het verslag van de Syrian Observer waarheid kon bevatten, reisde ik naar mijn Druzenbronnen in het dorp Majdal Shams, aan de voet van de berg Hermon op de Golanhoogten.
Tijdens de inmiddels acht jaar oude Syrische burgeroorlog en mijn vier jaar durende baan als verslaggever van het Midden-Oosten voor de in Arizona gevestigde nieuwssite The Western Journal, bleken deze bronnen vaak van waarde te zijn wanneer ik wilde weten wat er werkelijk aan de hand was in Syrië.

Hamad, een Druzische winkelier in Majdal Shams, is een van mijn bronnen. Hamad is niet zijn echte naam: die kan ik niet publiceren, om zijn familie in het Syrische Druzendorp Khader, tegenover Majdal Shams, te beschermen. Hij bevestigde het rapport van Ana Insan en zei dat het vaak veel anders is dan het beeld dat door de officiële media wordt weergegeven.
De Druzewinkelier en mijn andere Druzische bronnen in Majdal Shams hebben allemaal familieleden in Syrië. Velen van hen wonen in Khader, maar ook in Suweida, een voornamelijk Druzische regio in Syrië die ook bekend staat onder de naam ‘Druzenberg’. De Druzen staan voortdurend in contact met deze familieleden en volgen ook de Arabischtalige berichtgeving over Syrië.

Hamad vertelde me dat mensen in gebieden die door het Assad-regime en zijn Iraanse en Russische bondgenoten zijn heroverd, in voortdurende angst leven.
Zijn oom, die in Khader woonde, werd vorig jaar geëxecuteerd omdat hij een kritische opmerking over Assad op Facebook had geplaatst. Anderen zijn verdwenen of zijn ondergedoken om aan een arrestatie te ontkomen nadat het regime en zijn sjiitische milities Kuneitra en de provincie Daraa (die grenst aan zowel Israël als Jordanië) hebben heroverd.

Hamad meldde ook dat Druzen in Majdal Shams pro-Assad demonstraties hebben georganiseerd om hun familieleden aan de Syrische kant van de grens te beschermen. Zo wilde men Assad de indruk geven dat de Druzen op de Golanhoogten het regime nog steeds steunen. Hetzelfde geldt voor de Druzen in Syrië, volgens de winkelier.
Hij zei dat veel jongere Druzen op de Israëlische Golanhoogten momenteel overwegen om het Israëlische staatsburgerschap aan te vragen, nu de Amerikaanse regering de Israëlische soevereiniteit over het bergachtige plateau heeft erkend.

De steun die Assad nog steeds geniet onder de Druzen op de Israëlische Golanhoogten neemt snel af, zo beweerde mijn bron. Hij benadrukte dat alleen de oudsten in Majdal Shams er nog steeds van dromen ooit terug te keren naar Syrië.
Ongeveer 20.000 Druzen wonen op de Israëlische Golanhoogten, terwijl 110.000 anderen in andere delen van Noord-Israël wonen. Druzen in Libanon, Syrië en Israël leven voornamelijk op hoge plaatsen, vanwege een lange geschiedenis van vervolging door moslims.

‘De Joden en wij hebben één ding gemeen,’ zei Hamad. ‘Wij weten ons te verstoppen en onze gemeenschap te beschermen,’ voegde hij eraan toe, verwijzend naar de lange geschiedenis van de Jodenvervolging in Europa.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.