Het Songfestival is voorbij, terug naar het dagelijks leven

Sunday, May 19, 2019 |  Dov Eilon
Het Songfestival is voorbij. Het dagelijkse leven begint weer na een korte nacht. Ja, ik ben een van degenen die het Eurovisie Songfestival elk jaar van het begin tot het einde bekijken, tot het laatste punt dat wordt toegekend, de aftiteling, de laatste noot, totdat het scherm zwart is.

Afbeelding: 'Hallo Europa! De vier presentatoren van het Eurovisie Songfestival in Tel Aviv (Foto: Hadas Parush/Flash90)

Dat is bij mij altijd zo geweest, de zaterdagavond van de 'Grand Prix de la Chanson', zoals het vroeger werd genoemd, was altijd een heel bijzondere dag. Waarom? Goede vraag. Het was en is gewoon een evenement dat leuk is, ook al is het muzikaal gezien niet altijd zo geweldig. Dat is immers maar bijzaak. Het gaat om het hele pakket. Deelnemers uit vele landen, de show en dan natuurlijk het toekennen van punten. Vroeger was het nog boeiender toen elk land nog alle punten van 1 tot 12 punten toekende. Nu met 41 deelnemende landen is dit helaas niet meer mogelijk.

En deze keer was de Eurovisie hier bij ons in Israël. Een heel jaar lang hebben we erop gewacht. 'Welkom Europa', werd gisteren gezegd. Ja, we horen erbij. Deelnemers uit 40 landen waren als gast in Israël, samen met enkele duizenden toeristen, dat was iets heel bijzonders. En voor Israël was het een unieke kans om zich aan de wereld te presenteren, voor 200 miljoen televisiekijkers wereldwijd. Ze zagen gisteren allemaal foto's uit ons kleine landje. Elke deelnemer had een video opgenomen op een van de vele mooie plekken in Israël.

Gisteravond zaten we thuis voor het scherm. Aan het begin van de uitzending voelde ik een enorm gevoel van trots. Het vliegtuig met Netta als pilote boven de lucht van Tel Aviv. De voorbereiding voor de 'landing' van de 26 deelnemers van de finale met foto's uit ons land, fietsers voor de Toren van David in Jeruzalem, Israëlische scouts, vissers voor de kust van Tel Aviv, kunt u de video van vandaag bekijken. En dan de live-uitzending in de EXPO hal van Tel Aviv. Opnieuw hadden emoties me te pakken. Het grote moment is aangebroken. De wereld kijkt naar Tel Aviv. Hallo Europa, wij horen erbij.

Twee weken geleden werden nog 700 raketten vanuit de Gazastrook op ons afgevuurd. De terroristen beloofden het Songfestival te verpesten. De BDS-beweging was druk bezig met het oproepen tot een boycot van de wedstrijd in Israël. Israël werd daarbij een apartheidsstaat genoemd. In een BDS-krant las ik zelfs de term 'Apartheid-Tel Aviv'. 'Kom naar Tel Aviv,' kan ik alleen maar zeggen.

Het was een geweldige show, het optreden van onze Kobi Marimi was enorm emotioneel. Kobi kon de tranen niet stoppen aan het einde van zijn geweldige optreden, hij was zo emotioneel ontroerd. Hij gaf echt alles. Het applaus in de hal was enorm.

De show ging door, de liederen van de deelnemers waren beëindigd. Nu wachtte iedereen op Madonna. Wat mij betreft, was ik blij dat haar optreden snel weer voorbij was. Ook hield zij zich niet aan het contract met de ERU om geen politieke uitspraken te doen op het podium. Twee danseressen hadden de Israëlische en Palestijnse vlag op hun rug. Ze riepen op tot vrede, en dat is ook zeker goed, maar niet op een niet-politiek evenement. Het Songfestival heeft niets te maken met politiek. Het moet mensen met elkaar verbinden en gewoon plezier maken. En dat hadden we ook.

Toen kwam de verdeling van de punten. Op een zeker moment hoorde je fluitjes en boegeroep. De IJslanders, die zich op het podium nog goed hadden gedragen, hadden twee sjaals met de Palestijnse vlag meegebracht en gepresenteerd. Al lang voor de wedstrijd hadden ze gedreigd een politieke uitspraak tegen Israël te doen. Het veiligheidspersoneel greep in en nam hun sjaals mee. Ik zou de IJslandse groep wel eens bij een optreden in Gaza willen zien, net zoals ze bij ons zijn opgetreden.

Ze konden het niet laten, de IJslanders gisteren.

Uiteindelijk won de zanger uit Nederland. Hij was vanaf het begin de favoriet geweest. Hij zong ook prachtig, muzikaal. Een welverdiende winnaar. Volgend jaar dan in Amsterdam.
Onze Kobi kreeg helaas maar de 23e plaats. Maar dit is vaak het geval bij het gastland. Toch hebben we gisteren gewonnen. Israël heeft gewonnen. Het was een geweldige week, die we hier bij ons niet zo snel zullen vergeten. En ook de vele toeristen, die naar Israël zijn gekomen, zullen vertellen over hun ervaringen en hun indrukken van Israël.

Het Songfestival is voorbij, ik kijk naar de klok, het is al half vier. Ik moet over een paar uur opstaan om op tijd bij de redactie in Jeruzalem te zijn. We zijn toch niet in Europa, dacht ik bij mezelf. Terwijl men daar vandaag een mooie vrije zondag kan hebben, begint de nieuwe werkweek voor ons in Israël alweer. Nu hebben we weer tijd voor ander nieuws. Het feest is voorbij. Tot weerziens, Europa.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.