Tussen gedenkdag en de onafhankelijkheidsfeesten

Tuesday, May 07, 2019 |  David Lazarus
Weer een chaotische week in Israël. Het ene moment renden we naar een schuilplaats, het volgende moment kijken we omhoog naar de lucht en zien we geen raketten meer. Nu maken we ons klaar voor de viering van Onafhankelijkheidsdag woensdagavond.

We zijn nog maar net klaar met het herdenken van onze Holocaust en dinsdagavond begint Yom Hazikaron, de gedenkdag om onze gesneuvelde soldaten te eren. Woensdag staan onze begraafplaatsen vol met rouwende mensenmassa's en 's avonds vullen diezelfde mensenmassa's onze straten en pleinen met dans en zang om onze onafhankelijkheid te vieren en de terugkeer naar ons thuisland.

Nog een ernstig verhaal voor ons volk, nog een dapper verhaal om niet te vergeten. Dit is het bitterzoete van ons leven in Israël. Net als het vuurwerk dat op onze Onafhankelijkheidsdag de lucht zal verlichten, zullen de vieringen slechts een tijdelijke vonk zijn om wat licht te werpen op de pijn van de prijs die we betalen om in dit land te leven.

Deze tegenstrijdige polen van tegenstellingen is het verhaal van Israël. Wij leven hier met links en rechts, met seculier en religieus, het alledaagse en het heilige, conservatief maar toch tolerant. Ons bestaan als Staat is vol van contrasten.

We zijn een militaire en technologische supermacht geworden, toch strijden we dagelijks tegen de boycotten en veroordelingen van een wereld die onze macht en invloed wil inperken. Wij zijn het land dat ruim 6 miljoen kilometer heeft afgelegd om naar de maan te komen en vervolgens honderdvijftig meter voor de landing is neergestort.

Het heeft ons 2000 jaar gekost om terug te keren naar ons vaderland, maar zelfs hier hebben we geen moment rust. We hebben de wereld de liefde voor de mensheid van het Woord van G-d gegeven, en we zijn een volk dat door de mensheid wordt gehaat.

Onze voorvaderen begrepen dit dilemma duizenden jaren geleden, toen ze ons leerden, dat in het begin het antwoord op de duisternis die over het oppervlak van de vloed lag, was dat G-d sprak en het licht ontstond (Genesis 1:2). Het was hun geloof in G-d dat hen de kracht gaf om door de valleien en schaduwen van de dood te blijven wandelen in de hoop op groenere weiden en rustiger wateren.

Uiteindelijk zullen we alleen als we bereid zijn om ons hart tot de schepper van Israël te richten, de gouden straten vinden die ons op het pad naar ons eeuwige thuis en onze ware Shalom zullen leiden.

We zijn een natie die geleerd heeft om onze naaste lief te hebben als onszelf, en dus zullen we zowel de pijn en het lijden van elke Israëli en elke familie voelen, en we zullen ons verheugen over elke ondoorgrondelijke prestatie, hoe groot of klein ook.

Gelukkige Onafhankelijkheidsdag Israël. Moge u getroost worden in uw hoop.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.