De Holocaust: geen soapserie

Thursday, May 02, 2019 |  Tsvi Sadan
Het is tegenwoordig zo normaal om Israëli’s nazi’s te noemen, dat men het nu serieus in overweging neemt. Volgens deze nieuwe antisemieten horen Joden altijd slachtoffers te blijven. Het feit dat de Joden nu worden beschuldigd van het verdrukken van een ander volk, rechtvaardigt volgens deze antisemieten de gelijkstelling van de Joden met de nazi’s.

Om te beginnen is het reduceren van elk menselijk conflict tot slachtoffers en daders gelijk aan een marxistische stelling, die van elke overwinnaar een schurk maakt, en van elke opstandeling een held. De onderverdeling slachtoffer/dader gaat ervan uit, dat in alle gevallen het slachtoffer onschuldig is en dat de dader een crimineel is. Het is een simplistische en kunstmatige tweedeling. Toch is hij vaak effectief gebruikt om Israël af te schilderen als het ergste type schurk die zijn gezworen vijanden durft te verslaan en te onderdrukken.

Wat hier antisemitisch aan is, is dat dezelfde stemmen zelden of nooit China of Marokko veroordelen als ‘nazistaten’. Of hoe zit het met Groot-Brittannië? Beschouwt iemand het als een ‘nazistaat’ omdat het (met Amerikaanse hulp) Duitsland tot puin maakte en het vervolgens bezette?
Het is een feit dat alleen Israël zo veroordeeld is. En dat is een waarschuwing, namelijk dat degenen die vandaag de dag een vergelijking maken tussen soevereine Joden en de nazi's, de mentale basis leggen voor een nieuwe Holocaust.

De vergelijking tussen Joden en nazi’s plaveit de morele weg om Israël tot puin te reduceren, en om dezelfde reden heeft Duitsland zo’n lot ondergaan. Israël op hetzelfde morele niveau van nazi-Duitsland plaatsen is zo fictief, schandalig en gevaarlijk dat het moeilijk is om zelfs maar een begin te maken met het verdrijven van dit boosaardige begrip.

Israëli’s kunnen uitleggen totdat ze een ons wegen, dat ze zichzelf verdedigen tegen vijanden die zich toeleggen op Israëls vernietiging, en niet willekeurig militair optreden tegen onschuldige slachtoffers. Zij kunnen erop wijzen dat de idee van een genocide op de Palestijnen belachelijk is, gezien het feit dat er vandaag de dag meer Palestijnen leven dan ooit tevoren in hun korte, ad-hoc-geschiedenis. (Ter vergelijking: de Joden, die een echte genocide hebben doorstaan, hebben nog steeds hun aantallen van voor de Tweede Wereldoorlog niet bereikt). Israëli’s kunnen dit alles uitleggen, maar het enige wat ze daarvoor terugkrijgen is een neerbuigend antisemitisch schouderophalen.

De walgelijke morele gelijkschakeling tussen Israël en de nazi's doet me denken aan een lang vergeten begrafenis die in januari 1946 in Roemenië plaatsvond. Op de bovenstaande foto staan honderden Joden. Zij lopen achter twee doodskisten aan die op de Joodse begraafplaats worden begraven. Maar de kisten bevatten geen lijken. Er zaten stukken zeep in die gemaakt waren van het vet van de Joodse slachtoffers van de vernietigingskampen.
Evenzo heeft de gemeente Pardes Hana, in het noorden van Israël, enkele jaren later de volgende laconieke aankondiging gedaan, dat ‘vanwege een begrafenis van zeep gemaakt van Joodse karkassen, het kantoor gesloten zal zijn van 3:30 tot 4:30.’

Dit is de echte nazi-erfenis, die geen goedkope soapserie van cynische acteurs is, maar eerder een ongelooflijke gruwel. Daar beschuldigen de nieuwe antisemieten Israël van.


Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.