In memoriam Bart Repko, een vriend die mij voortijdig heeft verlaten

donderdag 21 maart 2019 |  Aviel Schneider
Zestien jaar geleden zag ik Bart voor het eerst. Onaangekondigd stond hij opeens voor me in mijn kantoor in Jeruzalem. Hij viel met de deur in huis en vroeg me op de man af of ik de hoofddirecteur van Israel Today was. Hij introduceerde zichzelf met de directe woorden: ‘Ik vind je artikelen heel goed.’

Bart Repko (R) en Aviel Schneider (L) tijdens een woestijnreis

Normaal gesproken heb ik niet zoveel geduld voor een wildvreemde bezoeker, maar met Bart was dat anders. Het klikte direct tussen ons. We hadden zoveel gelijke interesses en meningen, en dan maakte het niet uit of het over jazz gaat, de maatschappij, de Bijbel, politiek, Israël, cultuur, of kinderen.

Bijna wekelijks kwam hij op maandag langs nadat hij op de muren van Jeruzalem Gods beloften en liefde voor het volk Israël had geproclameerd. Vaak nog zwetend van het lopen, kreeg hij dan eerst een espresso en een glas koud water van Olga, mijn secretaresse.

Je kon Bart niet over het hoofd zien. Hij was nadrukkelijk aanwezig en nooit stil (‘Never be silent’ heet de stichting die hij heeft opgericht). Hij had altijd iets te zeggen. Al mijn medewerkers hielden van Bart, hij begroette iedereen met een glimlach en een hug. Hij kon ook heel goed naar iedereen luisteren (wat overigens maar weinig mensen kunnen). Hij heeft me heel vaak aangemoedigd en op nieuwe ideeën gebracht. Ja, het was Bart die me ertoe aanzette een Nederlandse uitgave van Israel Today te realiseren. Ik had vaak het gevoel dat hij meer in mij geloofde dan ikzelf. Ook als we het niet eens waren over de dingen, werd ik toch altijd verrijkt door de gesprekken met Bart. Bart had een bijzonder enthousiasme waarmee hij zijn ideeën en gedachten op mensen kon overbrengen.

Bart en Joke hebben vaak bij ons de Joodse feestdagen en de sabbat gevierd. Ze hoorden zo’n beetje bij de familie. Mijn kinderen waren dol op Bart, hij kon met hen op hun niveau praten. Hij was altijd benieuwd naar hun ervaringen in het leger. Zes maanden geleden zaten we nog in een prachtig restaurant in Amsterdam, Bart, Joke, Anat en ik. Alles was goed, we hadden plezier en iedereen was gezond. Een paar weken eerder waren Bart en ik nog voor een hele dag naar de woestijn gereden omdat hij onze wijnbergen en olijfboomgaarden wilde zien. Een samenzijn met Bart was nooit saai, ook niet tijdens het laatste diner in december bij hem thuis in Jeruzalem.

Ik kon met Bart ook na zestien jaar nog gewoon over alles praten zonder bang te hoeven zijn om iets verkeerds te zeggen. Mijn vrouw Anat had dezelfde ervaring met Bart, maar ook met zijn vrouw Joke. Mijn vrouw zei altijd tegen mij: ‘Bart houdt van iedereen in ons gezin en geeft ieder van ons het gevoel bijzonder te zijn.’ Bart heeft me laten zien hoe een echte vriendschap eruit ziet. Vaak heb ik onze vriendschap vergeleken met die van David en Jonathan. Onze zielen waren op dezelfde manier met elkaar verbonden. Bart kon mijn ziel lezen, voelen en begrijpen. Hij was mijn nefesch te'oema, dat betekent ‘tweelingziel’.

Op 16 februari hadden we via whatts-app afgesproken, dat we elkaar de volgende dag (zondag) om één uur ‘s middags op mijn bureau zouden zien. Hij appte even later: ‘Beseder, misschien ietsje eerder, rond half twaalf.’ Ik appte terug: ‘Halleluja.’ En Bart: ‘Praise the Lord!’
Bart is niet meer in mijn kantoor aangekomen. Twee dagen later zat ik met hem in het Hadassa-ziekenhuis vlak voor zijn MRI-scan. We zeiden niet veel tegen elkaar. Een maand later heeft Bart ons als in een flits verlaten, zoals hij ook 16 jaar geleden in een flits ineens in mijn kantoor stond. Bart was voor mij de grote broer die ik nooit heb gehad, en God is mijn getuige als ik zeg dat ik Bart zeer liefhad. Shalom en tot ziens chaver.

Aviel Schneider

שלום ולהתראות חבר. יהי זכרו ברוך
Shalom en tot ziens vriend. Zijn gedachtenis zij gezegend

Precies een maand nadat Bart Repko naar het Hadassa-ziekenhuis in Jeruzalem vertrok en een kwaadaardige hersentumor werd vastgesteld, is hij op zondag 17 maart jl. overleden, een week voordat hij zeventig jaar zou worden. Bart is in besloten kring begraven.

De Nederlandse redactie van Israel Today wenst Joke en de kinderen en kleinkinderen Gods vrede (shalom) toe bij het verwerken van dit onnoemelijke.

Namens alle Nederlandse medewerkers, Peter de Bruijne, Doke van Dijk en Floris Poot.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.