Sociale netwerken en hackers bedreigen verkiezingen

donderdag 21 maart 2019 |  David Lazarus
Net zoals bij de verkiezingen in de VS, communiceren ook Israëlische politici met de kiezers nu bijna alleen nog maar via de sociale netwerken zoals Facebook en Twitter. Traditionele persbureaus citeren tegenwoordig veel vaker sociale-media berichten van kandidaten, dan interviews, ontmoetingen in het gemeentehuis of duffe praatjes.

In de snelle wereld van internet is echter niet alles goed, omdat de afhankelijkheid van de draadloze commu­ni­catie gevaarlijk kan zijn, zoals men deze week in Israëlische krantenkoppen kon zien.

'Facebook roept Netanyahu op om geen gebruikers­gegevens meer te verzamelen'
'Facebook moet transparantie-instrument in verkiezings­campagnes in Israël gebruiken'
'Telefoon van Benny Gantz wordt door Iran gehackt'
'Telefoon en computer van Ehud Barak gehackt: info aan Iran verkocht'
.

Facebook heeft enkele belangrijke en controversiële stappen genomen om 'nepnieuws' en de invloed vanuit het buitenland te vermijden, die de Amerikaanse presidentsverkiezingen beïnvloed kunnen hebben. De sociale-mediareus heeft een filter toegepast, dat beperkt wie politieke inlichtingen aan het Israëlische publiek mag doorgeven. Alle kandidaten, en ieder die een politieke advertentie wil plaatsen, zouden hun identiteit eerst met een door de regering goedgekeurd document moeten bevestigen.
Facebook definieert politieke advertenties als advertenties die zich die zich voor bepaalde kandidaten in een verkiezing inzetten, dan wel ertegen zijn. Niet-Israëli's mogen geen advertenties voor of tegen Israëlische kandidaten plaatsen.

Facebook heeft ook de transparantie verhoogd, waarbij alle politieke advertenties een verklaring van niet-aansprakelijkheid moeten bevatten, die de naam vermeldt van de bankrekening waarmee de advertentie is gefinancierd.
Het populaire sociale-media­platform heeft ook een archief ter beschikking gesteld, waarin de gebruikers alle advertenties kunnen zoeken die de afgelopen zeven jaar door politici zijn betaald.

Maar daarmee houden de problemen nog niet op. Wij herinneren ons allemaal, hoe het hacken en vrijgeven van grote aantallen e-mails van de computer­server en van de telefoon van de Amerikaanse presidents­kandidate Hillary Clinton bij de verkiezingen in 2016 een enorme omwenteling heeft veroorzaakt. Hacken is inmiddels ook voor Israëlische politici een kritiek onderwerp.

De Israëlische veiligheidsdienst Shabak heeft deze week onthuld, dat de smartphone van Beni Gantz door de Iraniërs is gehackt. Ambtenaren beweren dat de informaties op zijn telefoon privé was en geen gevaar vormden voor de nationale veiligheid. Het is echter hoogst irritant om te horen dat Iran de gelegenheid kreeg om in de smartphone te komen van een zo belangrijk man als Gantz, de vroegere stafchef van het Israëlische leger, en de belangrijkste kandidaat voor de opvolging van Netanyahu als premier. Netanyahu en alle partijen die hem als premier steunen, waren meer dan blij dat ze konden vragen hoe men Gantz, die al zo lichtzinnig omsprong met zijn telefoon, kan vertrouwen het om land te beschermen.

Net als bij Gantz hebben we deze week ook gezien, dat het mobieltje en de PC van Ehud Barak, eveneens een vroegere chef van de Generale Staf, werden gehackt.

Naar verluidt heeft Iran de computer en de telefoon van de vroegere premier niet gehackt, maar de informatie van een derde gekocht. De gestolen inhoud bevatte naar verluidt geen veiligheids­gevoelige zaken, en het voorval was ook niet te herleiden tot nalatigheid van Barak. Maar wat is er aan de hand, en waarom kunnen vooraan­staande Israëlische high-tech-specialisten onze belangrijkste regerings- en militaire ambtenaren niet beveiligen? Het schijnt dat zelfs de beroemde cyber­bescherming van Israël nog niet in staat is om alle alomtegenwoordige wereldwijde bedreigingen bij te benen.

In januari verklaarde Nadav Argaman, de chef ban de Israëlische veiligheidsdienst, dat hij er rekening mee houdt dat hackers zich zullen mengen in de verkiezingen van 9 april. Maar ondanks dat dit bekend is, slaagden Iraanse hackers erin om telefoons en computers tot op het hoogste niveau te bereiken. En dat zijn dan allemaal aanvallen waar wij weet van hebben. Wacht u maar op een bericht van de Israëlische cyberreactie tegen Iran in die niet al te verre toekomst.

Het is bekend dat Netanyahu geen telefoon bij zich heeft, en wel om goede redenen. Misschien moeten alle regerings­mede­werkers en veiligheids­personeel zijn voorbeeld volgen, totdat we weten hoe men gevoelige informatie veilig kan stellen. Intussen kunnen we dankbaar zijn voor de bekende brede visie van het Israëlische leger, die alleen maar een eigen landgebonden gesloten systeem gebruikt voor de gehele veiligheids­communicatie.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.