Het Hooggerechtshof als (links) politiek orgaan

Tuesday, March 19, 2019 |  Tzvi Sadan
Het besluit van het Hooggerechtshof om kandidaat dr. Michael Ben-Ari van de uiterst rechtse partij Otzmah Yehoedit (Joodse Kracht) niet tot de verkiezingen toe te laten en tegelijkertijd de kandidatuur van de linkse radicale Hadash-kandidaat prof. Ofer Cassif goed te keuren, heeft het extreem-rechtse kamp bijzonder boos gemaakt.

Afbeelding: Michael Ben Ari (Foto: Yonatan Sindel/Flash90) en Ofer Casif (rechts).

De voorzitter van de partij Nationale Unie, Bezalel Smotrich, zei: ''Voor het eerst in de geschiedenis van Israël beslist een “Raad van Wijzen” op wie Israëlische burgers mogen stemmen in plaats van de kiezers te laten beslissen´. (Ben Ari heeft van 2009 tot 2012 voor deze partij zitting gehad in de Knesset)

Bij de laatste inspanningen voor de verkiezingen beloofde Smotrich al het mogelijke te doen om 'een wetsvoorstel in te dienen om paragraaf 7a af te schaffen', en ik zal eisen dat alle leiders van coalitiepartijen dit wetsvoorstel nog in deze Knessetperiode aannemen, om de beslissing van het dictatoriale Hooggerechtshof ongedaan te maken.'

Artikel 7A van de Kieswet verbiedt partijen of personen om deel te nemen aan de Knesset-verkiezingen omdat zij 'het bestaan van de Staat Israël als Joodse en democratische staat ontkennen, aanzetten tot racisme en een gewapende strijd, een vijandelijke Staat of een terroristische organisatie tegen de Staat Israël ondersteunen'.

In de loop van zijn geschiedenis heeft het Hoog­gerechts­hof slechts twee partijen gediskwalificeerd. In 1965 werd de 'socialistische lijst' gediskwalificeerd, omdat deze Arabische partij het bestaan van Israël als Joodse Staat ontkende. In 1988 werd de Kachpartij van rabbijn Meir Kahane gediskwalificeerd wegens het aanzetten tot racisme. Maar nog nooit eerder is een persoon gediskwalificeerd, wat Ben-Ari tot een precedent precedent maakt.

Niet minder belangrijk is het feit dat sinds de inwerkingtreding van artikel 7A in 1985 geen enkele Arabische partij van de verkiezingen is uitgesloten, hoewel alle Arabische partijen zonder uitzondering het bestaan van Israël als Joodse staat en de Arabische Knesset ontkennen. De leden hebben openlijk hun steun betuigd aan de vijanden van Israël.

Dus wat maakt Ben-Ari zo verdoemd, nog meer dan Israël-hater Ofer Casif? In de afgelopen maanden heeft Ben Ari onder andere gezegd dat 'de Arabieren van Haifa niet anders zijn dan de Arabieren van Gaza, [ze zijn] de “vijfde colonne” .(...) Zij zijn onze vijanden die ons willen vernietigen'. Bij een andere gelegenheid zei hij: 'Elke Arabier die tegen een Jood durft te spreken, moet niet in leven zijn..... hij moet worden gedood'. Voor dergelijke uitingen werd Ben Ari beschouwd als een racist die niet geschikt was voor de Knesset.

Ofer Casif daarentegen noemde Netanyahu een 'seriemoordenaar'. Stafchef Aviv Kohavi is voor hem een 'oorlogsmisdadiger'. Minister van Justitie Ayelet Shaked is een 'neonazistische oplichter' en Joden die naar de Tempelberg opgaan zijn 'een kanker die moet worden verwijderd'. Als lid van de Hadasj-partij is Casif ook van mening dat een Joodse Staat een racistisch idee is, en Israël zou alleen een democratische Staat moeten zijn.

De vraag waarom na de beraadslaging van het Hooggerechtshof over twee provocateurs, Ben Ari, die veel minder voor de hand liggende dingen zei dan Casif, werd verboden, is duidelijk voor de rechtse kiezers. De rechters zijn politiek gemotiveerd en uit hun vonnissen blijkt keer op keer dat zij zich als extreem links identificeren. Van de in totaal negen rechters die aan de beraadslagingen deelnamen, was er slechts één tegenstander van het uitsluiten van Ben Ari van de verkiezingen - de conservatieve rechter Noam Solberg. Wat Casif betreft, vond alleen de conservatieve David Mintz dat hij gediskwalificeerd moest worden.

Deze laatste beslissing van het Hooggerechtshof maakt van de rechterlijke macht een van de belangrijkste onderwerpen voor de komende verkiezingen. Naast al het andere discussiëren de Israëli's nu ook over de betekening van democratie en over de vraag of het Hooggerechtshof al dan niet ongepast gezag uitoefent.

De laatste campagne-video van minister van Justitie Ayelet Shaked verwoordt het zeer welsprekend. De clip ziet er uit als reclame voor parfum, waarin Shaket haar nieuwe geur promoot met leuzen over de noodzaak van terughoudend juridisch activisme en bestuurbaarheid, dat naar links naar fascisme ruikt, is voor rechts een geur van democratie. Aan het einde van de video, die een parfum-commercial imiteert, spuit Shaked parfum uit een fles met de inscriptie 'Fascisme' en zegt dat het voor hen ruikt naar democratie.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.