Het wel en wee van Israël in 2018

woensdag 2 januari 2019 |  Yochanan Visser
Het afgelopen jaar heeft Israël een aantal moeilijke momenten doorgemaakt. Tegelijkertijd vonden in 2018 historische ontwikkelingen plaats die hoop, opwinding en positieve veranderingen brachten binnen de Joodse Staat en in de betrekkingen met andere landen in het Midden-Oosten.

Laten we beginnen met de positieve ontwikkelingen.

De beslissing van president Trump om de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verhuizen en heel Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël was zonder twijfel de belangrijkste gebeurtenis vanuit historisch en diplomatiek oogpunt.
Er was één besluit dat belangrijker was dan Trumps beslissing: het besluit van de voormalige Amerikaanse president Harry Truman om de Staat Israël te erkennen. Hij deed dit slechts elf minuten nadat de eerste premier van Israël, David Ben Goerion, begin mei 1948 de oprichting ervan verklaarde.

Een andere positieve ontwikkeling op diplomatiek vlak was dat de VS en enkele andere westerse landen eindelijk besloten om op te treden tegen het zogenaamde ‘loon voor terreurdaden'-beleid van de Palestijnse Autoriteit (PA).
De PA geeft jaarlijks zo'n 355 miljoen dollar uit aan betalingen aan gevangengenomen Palestijnse terroristen en hun families.
De VS besloot om ongeveer 215 miljoen dollar in te houden aan hulp aan de PA onder de Taylor Force Akte, genoemd naar een Amerikaanse toerist die in Tel Aviv door een Palestijnse terrorist werd doodgestoken.

De regering-Trump stopte ook met de financiering van de United Nations Relief and Works Agency (UNRWA). Dit VN-orgaan biedt hulp en onderwijs aan miljoenen Palestijnse vluchtelingen en al hun nakomelingen die in vluchtelingenkampen in Libanon, Syrië, Jordanië, Gaza en de zogenaamde ‘Westelijke Jordaanoever’ (Judea en Samaria) wonen.

Dan was er nog de Verenigde Naties, die bewezen heeft een van de meest anti-Israëlische internationale organisaties ter wereld te zijn en Israël bij vrijwel elke mogelijke gelegenheid aan de kaak stelt.
Toch hebben binnen de Algemene Vergadering van de VN begin december 87 landen voor een resolutie gestemd die Hamas veroordeelt, terwijl 57 andere landen tegen stemden. En dat terwijl het anti-Israëlische front een automatische meerderheid heeft vanwege de moslimlanden.
De motie werd ingediend door Nikki Haley, de Amerikaanse ambassadeur die onvermoeibaar heeft gewerkt om de anti-Israëlische vooringenomenheid van de VN te bestrijden. Ze heeft een nieuwe strategie bedacht die erop gericht is de hypocrisie van de organisatie bloot te leggen als het gaat om mensenrechten en de vermeende 'oorlogsmisdaden' van Israël.

Ook namen de betrekkingen tussen Israël en de soennitische Arabische landen in 2018 een wending ten goede. Zo maakte de Saoedische kroonprins Mohammed Bin Salman pro-Israëlische opmerkingen en andere Golflanden (zoals Oman) waren open over hun betrekkingen met de Joodse Staat.
Premier Benyamin Netanyahu bezocht daarnaast staten waar de meerderheid van de burgers islamitisch is, zoals Tsjaad en Azerbeidzjan. Van Azerbeidzjan zei hij dat het land een baken van Moslim-Joodse co-existentie was.
Netanyahu bracht verder een zeer succesvol bezoek aan India, waar hij hartelijk werd ontvangen. Hij is momenteel in Brazilië, waar een pro-Israëlische regering is gekozen.

Een andere positieve ontwikkeling in 2018 was dat de Europese Unie eindelijk begon op te treden tegen het toenemende antisemitisme, dat volgens de laatste studies een zorgwekkend niveau heeft bereikt.
Kanselier Sebastian Kurz heeft een reeks voorstellen ingediend bij de Europese Raad om de oudste vorm van rassenhaat te bestrijden.

Op het gebied van veiligheid begon het jaar met een enorm Israëlisch succes toen een honderd man sterk Mossad-team erin slaagde een groot deel van het geheime Iraanse nucleaire archief onder de neuzen van de moellahs in Teheran weg te halen. De meer dan 11.000 documenten en schijven die de Mossad naar Israël smokkelde, gaven aan dat Iran zijn plan om een kernwapen te ontwikkelen nooit heeft opgegeven.
De Mossad-operatie werd begin mei door Netanyahu onthuld, kort voordat president Trump besloot om de Amerikaanse deelname aan de JCPOA, de nucleaire deal tussen Iran en zes wereldmachten, te annuleren. De Amerikaanse president voerde toen bovendien opnieuw een ingrijpende sanctieregeling tegen de Islamitische Republiek in.
Behalve het Amerikaanse besluit om de JCPOA te verlaten, heeft de onthulling niet geleid tot een echte verandering in de internationale benadering van Iran. Het land probeert zich in een aantal belangrijke Arabische landen als Irak en Syrië te verankeren en bedreigt de veiligheid van Israël in toenemende mate.

Vanwege de groeiende Iraanse dreiging vanuit Syrië - waar de burgeroorlog uitmondde in een regionaal conflict tussen Turkije, Rusland, Iran, Israël, Irak en de VS – lanceerde Israël een reeks afschrikwekkende militaire acties gericht op het vernietigen van de Iraanse militaire infrastructuur in het land.
Zo lanceerde de Israëlische luchtmacht (IAF) op 10 mei 'Operatie Schaak', waarbij een groot aantal Israëlische gevechtsvliegtuigen meer dan vijftig Iraanse bases en raketfaciliteiten in Syrië verwoestte.
De operatie werd noodzakelijk nadat Iran het grensgebied met Israël op de Syrische Golanhoogten probeerde over te nemen en op het punt stond een landbrug van Teheran via Noord-Irak naar de Middellandse Zee te voltooien.

Iran probeerde later een meerfrontenoorlog met Israël te ontketenen toen het de Palestijnse terreurgroepen in Gaza opdroeg om op 13 november een ongekend aantal raketten te lanceren richting het zuiden van Israël.
De IAF reageerde vervolgens met 150 luchtaanvallen die de militaire capaciteiten van Hamas en de Islamitische Jihad in Gaza decimeerden, waardoor een (tijdelijke?) stopzetting van de raketterreur werd bereikt.
De door Iran gefinancierde terreur langs de Gaza-grens in Zuid-Israël en in Judea en Samaria gaat echter onverminderd door en heeft geleid tot hernieuwde oproepen tot annexatie van de Westelijke Jordaanoever, aangezien de ‘Tweestatenoplossing’ een utopie is gebleken.

Dan is er nog het front langs de Libanese grens, waar de IDF begin december een netwerk van Hezbollah-aanvalstunnels heeft blootgelegd.
Operatie Noordelijk Schild, zoals de opsporing en vernietiging van het tunnelnetwerk door de IDF werd genoemd, is nog steeds aan de gang.
De ontdekking van de Hezbollah-aanvalstunnels toont aan dat het zogenaamde 'verzetsfront' van door Iran gesteunde terreurgroepen en sjiitische milities honderden miljoenen dollars investeert in de pogingen om Israël te vernietigen.

Het is moeilijk te voorspellen wat 2019 zal brengen, maar één ding is zeker: de vijanden van Israël zullen hun strijd voortzetten tegen wat zij zien als een 'buitenlands implantaat' in het Midden-Oosten, terwijl Israël zal blijven gedijen zoals we hebben gezien in de inmiddels zeventig jaar oude geschiedenis van de Joodse Staat.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.