Netanyahu verdacht van omkoping in ruil voor steun

woensdag 5 december 2018 |  Tsvi Sadan
Op 2 november besloot de Israëlische politie tot de aanbeveling premier Netanyahu en zijn vrouw Sara aan te klagen voor omkoping, fraude en schending van het publieke vertrouwen. De politie deed daarnaast de aanbeveling om samen met de Netanyahu’s ook de vermeende partner van de premier, Sha'ul Elovitch, aan te klagen. Elovitch is eigenaar van Bezeq, het grootste telecommunicatiebedrijf in Israël, en van de nieuwswebsite Walla.

Dat was de conclusie van een onderzoek van achttien maanden naar wat bekend staat als ‘Dossier 4000’.

Nu, voor degenen die geen touw vast kunnen knopen aan de diverse aanklachten die tegen Netanyahu ingediend zijn, volgt een overzicht. Sinds 2016 is Netanyahu óf een verdachte óf een persoon van belang in niet minder dan vijf dossiers met betrekking tot vermeende corruptie.

Dossier 1000 richt zich op de geschenken die Netanyahu en zijn familie hebben ontvangen van rijke vrienden, waarvan ten minste enkele geschenken verdacht worden als omkoping bedoeld te zijn. Het belangrijkste punt uit Dossier 1000 is een gestage levering van dure champagne en sigaren.

Dossier 2000 onderzocht de aard van de gesprekken die Netanyahu heeft gevoerd met mediamagnaat Noni Moses, eigenaar van het dagblad Yediot Achronot. De vermeende omkoping komt in de vorm van een voorstel van Netanyahu om bepaalde wetgeving goed te keuren. Deze wetgeving zou het gratis dagblad Israel Hayom, de belangrijkste concurrent van Yediot, schaden. In ruil daarvoor vroeg Netanyahu om meer positieve berichtgeving over hemzelf in de krant van Moses.

Dossier 3000 gaat over vermeende steekpenningen die aan Israëlische makelaars zouden zijn gegeven in ruil voor de ondertekening van een overeenkomst met een Duits bedrijf dat de opdracht zou krijgen om zeven onderzeeërs voor de Israëlische marine te bouwen. Netanyahu werd ervan beschuldigd op de hoogte te zijn van de corruptie. Hij zou zelfs gevraagd hebben om onnodige onderzeeërs te kopen om op de een of andere manier indirect van de deal te profiteren. Tot nu toe is dit het enige geval waarin de verdenkingen tegen Netanyahu werden ingetrokken.

Dossier 4000 onderzoekt een deal die Netanyahu zou hebben gesloten toen hij ook minister van Communicatie was. Het ging om een deal tussen hemzelf en de belangrijkste aandeelhouder van Bezeq, Shaul Elovitch. Netanyahu zou Bezeqs overname van Elovitch’ aandelen in satelliettelevisie-aanbieder Yes, een overeenkomst met een waarde van een miljard dollar, hebben bevorderd. Dit alles in ruil voor een positieve berichtgeving over de privézaken van Netanyahu en zijn familie. Deze zaak leverde de aanbeveling van de politie op om Netanyahu en zijn vrouw te vervolgen wegens omkoping, fraude en schending van het publieke vertrouwen.

Dossier 1270 onderzoekt de verdenking dat Netanyahu’s voormalige media-adviseur de president van het Districtsrechtbank, aan Hila Gerstel een benoeming tot Advocaat-generaal van Israël heeft aangeboden in ruil voor het sluiten van een zaak tegen de vrouw van Netanyahu. Gerstel weigerde dit aanbod.

Deze vijf lopende dossiers komen bovenop de tien andere dossiers van vermeende corruptie waarmee Netanyahu sinds 1997 te maken had. Geen enkele aanklacht kon ooit worden bewezen. Voeg daar de afzonderlijke aanklachten tegen Sara Netanyahu aan toe – die variëren van omkoperij tot mishandeling van werknemers in de ambtswoning van de premier tot misbruik van staatsmiddelen om dure catering te bestellen – en er ontstaat een behoorlijk verontrustend beeld. Afhankelijk van aan welke kant van het politieke spectrum men staat, zijn de premier en zijn vrouw ofwel zeer corrupt, ofwel slachtoffers van een ‘heksenjacht’, bedoeld om het linkse kamp tegen elke prijs weer aan de macht te brengen.

Netanyahu zelf heeft keer op keer herhaald dat er niets uit alle onderzoeken zal komen, omdat hij niets verkeerd heeft gedaan. In een toespraak die hij gaf op de dag dat de politie haar aanbeveling deed om hem aan te klagen, zei Netanyahu dat hij wist dat het zover zou komen. ‘Deze aanbevelingen’, zei hij, ‘werden beslist en lekten zelfs uit voordat het onderzoek begon. Ik ben er zeker van,’ vervolgde hij, dat de onderzoekers tot de conclusie zullen komen ‘dat er niets was omdat er niet is’.

Als Netanyahu gelijk heeft (en zijn achterban is daarvan overtuigd), dan betekent wat hij zegt, dat er sterke krachten zijn die op allerlei manieren proberen zich te ontdoen van een legitiem gekozen premier. Netanyahu – moet men zich herinneren – wordt door het linkse kamp gehaat voor wat zij zijn ‘opruiende’ retoriek noemt in de verkiezingscampagne van 1996.
Na deze verkiezings­campagne werd Yitzchak Rabin vermoord en Netanyahu kwam uiteindelijk aan de macht. In de ogen van dit kamp is Netanyahu de aartsvijand van vrede, wat rechtvaardigt dat alle beschikbare middelen worden gebruikt om hem omver te werpen. En dat inclusief het opschorten van alle democratische normen totdat de regering weer in handen is van degenen die dromen van een vrede die een einde maakt aan alle vrede.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.