Groeten uit Israël: Telefoon­storing, wat een ellende!

dinsdag 27 november 2018 |  Dov Eilon
Goede morgen, beste lezers,

Over het weer valt er vandaag niet veel te zeggen. Gisteren verliet ik onze redactie al tegen de middag. Toen ik dan in Modi’in uit de bus stapte, liep ik tegen een golf van warme lucht aan. Jasje uit en trui in de tas, Modi’in is nu eenmaal niet Jeruzalem, maar dat weet u al. De thermometer in de auto stond op 26 graden. Ik zette de airco aan.

En nu eerst maar eens, kort en bondig, het weer voor vandaag in Israël: Gedeeltelijk bewolkt, met nog een lichte stijging van de temperatuur. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 20 graden, Tel Aviv 24 graden, Haifa 22 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 25 graden, aan de Dode Zee 26 graden, Be'er Sheva 24 graden, Eilat aan de Rode Zee 28 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is ongewijzigd en staat nog steeds op 214,64 meter onder de zeespiegel.

Zonnig en nog wat koel. Vanochtend vroeg op weg naar de redactie (Foto: Dov Eilon)

De herdenkings­ceremonie voor mijn schoonmoeder vond gistermiddag plaats, zij was negen jaar geleden overleden. Daarom moest ik, zoals ik al vertelde, de redactie eerder dan anders verlaten. Deze ceremonie noemt men 'Azkarah' (Hebreeuws אזכרה, herinnerings­plechtigheid). Ieder jaar kom je dan met de familie bij elkaar aan het graf van de overledene, waar je dan een voor de nagedachtenis bidt en een nagedachtenis­kaars aansteekt. Daarna gaat men meestal naar de synagoge voor het middag- en avondgebed (Hebreeuws: Mincha en Aravit). Daarbij wordt de naam van de overledene in een gebed genoemd, de zoons spreken het Kaddish-gebed uit.

Het is gebruikelijk om het graf van een overledene alleen op zijn sterfdag te bezoeken. Zo ontmoetten we de familie van mijn schoonmoeder en hielden de ceremonie. Aan het einde legde ieder van ons een steentje op het graf. Daarna troffen we elkaar weer in de synagoge.

Dat was de synagoge die mijn nu al 24 jaar overleden schoonvader altijd heeft bezocht. De rabbijn van de synagoge heeft de bruiloft­ceremonie van mijn vrouw en mij geleid, en daarvoor ook nog de bruiloft van mijn zwager. Daarna hebben mijn beide zoons bij hun Bar Mitzva (Zoon der Wet) in zijn synagoge voor het eerst uit de Torah voorgelezen. Wij hebben dus een bijzondere relatie met deze rabbijn.

Tussen het middag- en het avondgebed is er altijd een korte leerbijeenkomst, waar de rabbijn over alledaagse religieuze vragen spreekt. Gisteren ging het over het aansteken van de Chanoeka-kandelaar, want komende zondagavond zullen we de eerste Chanoeka-kaars aansteken.
Na het gebed in de synagoge is er nog de maaltijd (Hebreeuws: סעודה se’oeda). Daarvoor zijn alle in de synagoge aanwezigen uitgenodigd. Zelfs meer dan dat, het geldt als een gebod (Hebr.: mitzva) om aan de maaltijd deel te nemen, want het gaat om het herdenken van de overledenen.

Ik wilde mijn mobieltje weer aanzetten, toen we de synagoge verlieten. Maar het leek geen ontvangst te hebben. Ook het mobieltje van mijn jongste zoon, die ook mee was gekomen, had geen ontvangst. Ik rijd altijd graag met mijn navigatie-app, vooral wanneer ik in de regio Tel Aviv onderweg ben. En dat ging nu dus niet, ons telefoonnet was verdwenen. Zodoende moest ik zonder de hulp van mijn navigatie-app naar de woning van mijn zwager rijden. Ik weet eigenlijk wel waar hij woont, maar de app geeft een wat meer zekerheid. Daarmee kon ik vroeger, toen we nog wegenkaarten in de auto hadden, heel goed overweg te kunnen. Zo gaat dat nu eenmaal, als je aan je mobieltje en het internet gewend bent. Men schijnt een zekere afhankelijkheid te ontwikkelen.

Bij mijn zwager aangekomen, verbond ik mijn mobieltje met het WLAN. Mijn mobieltje begon te trillen toen alle mogelijke berichten eindelijk binnen kwamen. Daaronder ook een whatsapp-bericht van mijn dochter op de legerbasis. 'Ik heb geen internet! Ben met de ‘hotspot’ van mijn vriendin verbonden, wat moet ik nou zonder internet??!!' Ik las in het nieuws dat er bij onze netbeheerder voor het eerst een storing zou zijn opgetreden. Deze storing zou pas na ongeveer 5 uur opgeheven kunnen worden. Dan zouden wij en de andere bijna 900.000 klanten weer met de buitenwereld verbonden zijn.

Het is wel indrukwekkend, en ook wat schrikbarend, hoezeer we ons van dat kleine apparaatje en de ononderbroken verbinding met het internet afhankelijk hebben gemaakt. U hoeft bij uw volgende bezoek aan Israël alleen maar om u heen te kijken om te zien hoeveel mensen op dat moment met hun mobieltje bezig zijn. Ik zat eens samen met mijn dochter in de wachtkamer bij de tandarts. Tegenover ons zat een moeder met haar dochter. Beiden staarden naar het beeldscherm van hun mobieltje, zonder een woord met elkaar te spreken. Ik gebruikte mijn mobieltje ook, maar ik heb me destijds in die wachtkamer met mijn dochter onderhouden.

Het mobieltje is er altijd bij. Jeruzalem (Foto: Hadas Parush/Flasho90)

En nu wens ik u een prettige en rustige dinsdag. Zo meteen zijn er hier op onze website weer actuele berichten uit Israël. Blijft u ons dus trouw. Het ga u goed .

Shalom vanuit Jeruzalem!
Dov

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.