Commentaar: Terroristen ruiken bloed

donderdag 8 november 2018 |  Charles Gardner
Israël bevindt zich in een oorlogssituatie nu de in Gaza gevestigde terroristen nog meer raketten op de Joodse Staat laten regenen. We kunnen in het huidige conflict dan ook nog meer bloedvergieten verwachten.

Het lijkt erop dat het geduld van de IDF (het Israëlische leger) eindelijk opraakt nu de hevige rellen aan de zuidelijke grens weinig tekenen van afname vertonen. Ook de raket die een huis in de stad Beer Sheva verwoestte, is oorzaak voor het oprakende geduld.
Zelfs bewoners van zuidelijke Israëlische gemeenschappen gaan de straat op om te protesteren. Zij vinden dat de regering gefaald heeft in het omgaan met de situatie.

Vier jaar geleden heeft de militaire operatie ‘Protective Edge’ de vuurkracht van Hamas ernstig verminderd. Nu vernam ik dat tanks in positie staan om een nieuwe aanval te lanceren op de terroristen. Laatstgenoemden vuren regelmatig raketten op Israël af sinds de terugtrekking van Israël uit de Gazastrook in 2005. Israël heeft dit met tegenzin gedaan.
Dat was toen premier Ariel Sharon toegaf aan internationale druk door in te stemmen met de terugtrekking als onderdeel van een ‘land voor vrede’-overeenkomst. En welke vrede heeft het gebracht?

Het heeft alleen maar Israëls vijanden gemotiveerd om door te gaan met hun activiteiten. Zij maakten temeer gebruik van wat de Arabieren over het algemeen als zwakheid zien (dat wil zeggen, een compromis). Zo gebruikten zij de door Palestijnen beheerste enclave als lanceerplatform voor raketten om Israël te vernietigen – of het van de kaart te vegen, zoals hun slogan het verwoordt.

Na de oorlog van 2014 vermeed de IDF gedurende enkele jaren eventuele actie zoveel mogelijk om op die wijze het conflict in te dammen. Ondertussen onderschepte het Iron Dome-raketafweersysteem vele raketten die op weg waren naar Sderot en andere zuidelijke Israëlische steden.
Maar in het voorjaar van dit jaar werd een nieuwe tactiek bedacht in de vorm van een zogenaamde ‘Mars van Terugkeer’. Hierbij bewogen relschoppers zich en-masse naar het hek op de grens om ‘terugkeer’ te eisen als vluchtelingen die het land zouden zijn uitgezet.

Hun status als ‘vluchtelingen’, gesteund door de Verenigde Naties, is volledig onterecht. Men baseert het op de claim dat ze afstammelingen zijn van de 700.000 Arabieren die in 1948 op sterk aandringen van de omringende Arabische landen Israël verlieten. Hen werd door diezelfde landen beloofd dat ze terug mochten keren zodra de Arabieren de pasgeboren Joodse Staat hadden verslagen, wat zij volledig verwachtten te gaan doen.
Natuurlijk is dat nooit gebeurd. De waarheid is dat ze uit eigen beweging weggingen, ongetwijfeld uit angst voor hun leven. Ze geloofden echter het woord van Israëls vijanden die hen gemakkelijk hadden kunnen opnemen in hun gezamenlijke uitgestrekte gebieden.

Maar nee, ze werden voor altijd cynisch gebruikt als pionnen in een verziekt politiek spel dat bedoeld was om Israël eruit te laten zien als een onverschillige pestkop.
Aan de andere kant van het verhaal was er een vergelijkbaar aantal Joden die daadwerkelijk gedwongen werden om tegelijkertijd de Arabische staten te verlaten. Zij werden snel en zonder ophef of moeite opgenomen in de Joodse Staat.

In de daaropvolgende jaren zouden generaties nakomelingen van deze ongelukkige Arabieren beweren niet alleen de vluchtelingenstatus – uniek in de wereld – te erven. Zij beweerden ook de Palestijnse nationaliteit te hebben in een tijd waarin zo’n staat of volk niet bestond. Hoe dan ook, er was sprake van een gestolen identiteit. Het waren namelijk de regionale Joden die ten tijde van het Britse mandaat bekendstonden als Palestijnen.
De VN had onderwijl een orgaan in het leven geroepen om te voorzien in de behoeften van deze ‘vluchtelingen’: de United Nations Relief and Works Agency – UNRWA. Dit orgaan teert op miljarden dollars aan belastinggeld vanuit Amerika en elders. Gelukkig heeft president Trump genoeg van dit neporgaan en is hij begonnen met het bezuinigen op de Amerikaanse financiering.

De afgelopen zeven maanden hebben de Joden zich elke vrijdag – zoals altijd - voorbereid op hun wekelijkse sjabbat (sabbat) en een welverdiende rusttijd. Op datzelfde moment geven steeds duizenden Palestijnen uit Gaza gehoor aan oproepen van de terreurgroep Hamas om hun leven op het spel te zetten met gewelddadige protesten.
Zo worden er molotovcocktails, brandende vliegers en ballonnen vol explosieven gebruikt, die van tijd tot tijd nog meer chaos veroorzaakten door gaten in het hek te slaan. Daarop vallen Palestijnen ongevraagd Israëlisch grondgebied binnen.
Vervolgens vragen ze zich af waarom ze worden beschoten voor militairen. Deze militairen zijn opgeroepen om hun burgers te beschermen tegen de golven van terreur die veel doden hebben achtergelaten en die aanzienlijke schade hebben toegebracht aan gewassen en eigendommen.

De slang heeft de leeuw lang genoeg geprovoceerd en het is tijd om een verpletterende klap uit te delen. Hamas beweert dat het een ‘vreedzaam protest’ is, maar dit is slechts een van de vele leugens: de relschoppers worden namelijk ingehuurd.
Ze ruiken bloed – en zelfmoord; de kans op ‘martelaarschap’. Dit is wat hen is ingeprent, via het onderwijs en de media.
Israëlische militairen daarentegen worden geleerd om het leven te waarderen, en dat is geen verrassing: het Joodse volk heeft ons immers de Bijbel gegeven die ons leert dat het leven heilig is. ‘Gij zult niet doden’ is een van de Tien Geboden, de basiswetten volgens welke zij leven en de zaken van het land leiden.

Brutaliteit en oneerlijkheid zijn kenmerkend voor enkele vijanden van Israël. Saoedi-Arabië is momenteel een officieuze bondgenoot van de Joodse Staat, vanwege hun gemeenschappelijke vijand Iran. Toch past ook deze bondgenoot in bovenstaande beschrijving, zoals u ongetwijfeld zult hebben gemerkt bij de schokkende moord op journalist Jamal Khashoggi, wiens kritiek zo op brute wijze het zwijgen is opgelegd.
En het verwarde web van bedrog waarmee de Saoedische autoriteit wanhopig probeert zijn sporen te bedekken, is even lachwekkend als tragisch.

Er zijn minstens dertigduizend politieke gevangenen in Saoedi-Arabië. Het land telt vele martelkamers en voert zowel onthoofdingen als kruisigingen uit.
En toch onderhouden we een band met hen. De kroonprins die nu onder vuur ligt om het Khashoggi-schandaal, werd in maart officieel ontvangen in Groot-Brittannië.

Indachtig al het onrecht dat we zien (met name in het Midden-Oosten), werden mijn vrouw en ik tijdens onze recente treinreis naar Londen bemoedigd. Er hingen posters van Bijbelgenootschappen op de stations, waarop de woorden van Jesaja te zien waren: ‘Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad’ (Jesaja 5:20).

Charles Gardner is auteur van Israel the Chosen, verkrijgbaar bij Amazon; Peace in Jerusalem, verkrijgbaar bij Olive Presspublisher en A Nation Reborn, verkrijgbaar bij Christian Publications International.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.