Is toename antisemitisme in VS de schuld van Trump?

vrijdag 2 november 2018 |  Tsvi Sadan
Allereerst moet ik dit zeggen: Trump is niet mijn president. Ik voel me niet verplicht om hem te verdedigen of te beschimpen. Tot nu toe heb ik bijna niets gezegd over Trump. Nu is het de juiste tijd daarvoor. Als Jood word ik beledigd door de commentaren van Trump na het bloedbad van Pittsburgh.

Afbeelding: De Palestijnen geloven dat Trump ongeveer zo pro-Joods is als een Amerikaanse president kan zijn. Waarom geloven de Amerikaanse liberalen het tegenovergestelde? (Archieffoto: Nasser Ishtayeh/Flash90)

'Als ze een soort van bescherming in de tempel hadden', zei POTUS (President Of The United States), 'zou het misschien een heel andere situatie zijn geweest'. Voor mij klinkt dit alsof Trump de Joodse gemeenschap in Pittsburgh gedeeltelijk de schuld geeft van de 'geslaagde' aanval van Robert Bowers. Hij had zich moeten verontschuldigen voor deze ongelukkige opmerking. Maar maakt het Trump tot een antisemiet die haat voor Joden in het bijzonder en minderheden in het algemeen verspreidt? Ik betwijfel het.

Onder degenen die Trump de schuld geven aan het bloedbad in Pittsburgh zijn de medewerkers van de Washington Post Dana Milbank, Joe Heim en Samantha Schmidt. In hun recente columns beweren dat Trump een antisemiet is die, zoals Milbank schreef, 'zijn campagne stempelde met de slogan 'America First' van de antisemitische vooroorlogse beweging'. Dus, Trump's retoriek zette Bowers aan tot het doden van Joden. Zo eenvoudig is het. Of toch niet?

Milbank, en anderen zoals hij, willen graag de ADL (Anti-Defamation League) 'Audit of Anti-Semitic Incidents' 2017 aanhalen, die een toename van 57% vond bij de antisemitische incidenten sinds 2017, of sinds Trump aantrad. Dit onderzoek is het ultieme bewijs, (als men dat al denkt nodig te hebben), dat Trump een antisemiet is die Amerika steeds meer onbewoonbaar maakt voor Joden. Zoals Milbank het verwoordde: 'Er is geen veiligheid meer onder de wijnstok en vijgenboom'.

Het probleem is dat dit niet precies is wat de audit in kwestie aan het licht heeft gebracht. De statistieken van de ADL zijn hoogstwaarschijnlijk accuraat, maar er zijn voorbehouden. De audit verdeelt antisemitische incidenten in drie categorieën: intimidatie, vandalisme en gewelddadige aanvallen. Er wordt echter geen rekening gehouden met de identiteit van de daders, zodat men niet echt weet of er bijvoorbeeld sprake is van intimidatie door anti-Israëlische progressieven of door militante alt-rechtse activisten.
Verder geeft de audit aan, dat onder 'intimidatie' 342 incidenten met bommeldingen vallen, een stijging van 101% ten opzichte van de 170 incidenten die in 2016 werden geregistreerd. Maar van de 342 bommeldingen (op zich niet geëvalueerd) kwamen er 163 van een 'problematische Joodse tiener in Israël', wat betekent dat het aantal bommeldingen van links of rechts in Amerika met slechts 5% is toegenomen, en we weten nog steeds niet van welke kant meer dreigingen zijn gekomen.

De audit benadrukt de dramatische toename van 94% van het aantal antisemitische incidenten in de K-12 scholen, waardoor men zich afvraagt wat de betekenis is van antisemitische activiteiten onder jonge kinderen en tieners. Zoals hierboven vermeld, wordt in het verslag de identiteit van de kinderen/tieners niet gespecificeerd, wat misbruik van gegevens door mensen met een agenda mogelijk maakt.

In het rapport wordt ook geen rekening gehouden met de dramatische toename van anti-Israëlische activiteiten van progressieven, die sinds de tijd van de regering-Obama indirect het wantrouwen tegen Joden op campussen in heel Amerika aanwakkeren. Dit kan al dan niet in grote mate hebben bijgedragen aan de toename van antisemitische incidenten sinds 2017. Helaas heeft de ADL-audit de anti-Israëlische beledigingen losgekoppeld van antisemitisme, ondanks de vele rapporten die aantonen dat de twee nauw met elkaar verbonden zijn.

Tot slot, hoewel anti-Trump stemmen met de ADL-audit wapperen om aan te tonen dat de president een antisemiet is, zegt het rapport zelf heel openhartig dat 'gelukkig het aantal aanslagen met waargenomen antisemitische vijandigheid is gedaald tot 19 in 2017; een daling van 47% ten opzichte van de 36 aanslagen in 2016'.

De conclusie is dus - tenzij men er simpelweg van uitgaat dat er geen antisemitische Democraten zijn - dat de ADL-audit ons niets zegt over de ideologieën die mensen ertoe aanzetten om Joden aan te vallen.
Is Trump dus een antisemiet? Terwijl sommigen zo'n conclusie kunnen trekken uit de verschillende tweets en verklaringen van POTUS, tenzij Trump een volwaardige Machiavellist is, spreekt zijn beleid ten aanzien van Israël anders, dat hij een echte vriend van het Joodse volk is.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.