Niemand spreekt over de tweede Nakba

Sunday, October 28, 2018 |  Aviel Schneider
De Palestijnen spreken graag over hun ‘catastrofe’ (Arabisch: Nakba), die plaatsvond in mei 1948, toen de staat Israël werd uitgeroepen. Wat voor Israël een vervulling van Bijbelse profetie was, noemen Palestijnen een ‘ramp’.

Het lijden van de Palestijnen buiten Israël interesseert de media niet. (Foto: Abed Rahim Khatib/Flash90)

Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog sloegen zo’n 700.000 Palestijnen uit het vroegere Britse mandaatgebied op de vlucht naar naburige landen. Ze zouden door Israëlische soldaten zijn verdreven uit hun woonplaats. Maar dat klopt niet met de feiten. De Arabische buurlanden riepen de Palestijnen op om hun huizen te verlaten met de belofte dat ze, na de vernietiging van de Joodse staat, weer terug konden keren.

Maar dit plan mislukte. Israël versloeg de vijf Arabische landen die de jonge staat aanvielen. Zo verloren de Palestijnen hun huizen die zij hadden kunnen houden, als ze niet geluisterd hadden naar de Arabische leiders. Het bewijs wordt geleverd door degenen die geen gehoor gaven aan de oproep om te vertrekken. Zij wonen nog steeds in Israël.

Vanuit Palestijns oogpunt lijden Palestijnen; ik ontken dit niet. Maar juist in deze dagen, waarin de internationale media voortdurend het leed van de Palestijnen in de Gazastrook breed uitmeten, wordt het leed van de Palestijnen in Syrië verdoezeld. Bijna niemand weet van het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk, vlakbij Damascus. Tientallen jaren liet het regime van Assad het Generale Commando van het Volksfront voor Bevrijding van Palestina (PFLP-GC) regeren in Yarmouk. De Syrische regering controleert en financiert deze terreurgroep die verantwoordelijk is voor talloze aanslagen in Israël. Tot aan het uitbreken van de Syrische burgeroorlog in 2011 woonden in Yarmouk ongeveer 200.000 Palestijnen.

Door de chaos die de afgelopen zeven jaar is ontstaan tussen het Syrische leger, IS-Jihadisten, Al-Qaida, Iran, Al-Nusra, salafisten en andere radicale islamitische groeperingen, hebben de Palestijnen in Yarmouk meer geleden dan hun broeders in Gaza of de Westelijke Jordaanoever.

Er ontstond een tweedeling onder Palestijnen in Syrië: de ene helft bleef trouw aan het Syrische regime, terwijl de andere helft zich aansloot bij het Vrije Syrische Leger, om juist tegen Assad te vechten. Als gevolg van deze verdeelde loyaliteit werden Palestijnen collectief gestraft en werd Yarmouk eerst gebombardeerd door het Syrische leger, en later weer veroverd door andere radicale islamitische groeperingen.

In deze chaos sloegen duizenden Palestijnen op de vlucht, en velen vonden de dood. Palestijnen verhongeren in Syrië, maar voor hún Nakba hebben de media geen interesse. Alles draait om de Gazastrook en de Nakba van de Palestijnen in Israël en de zogenaamd bezette gebieden.

Dit artikel verscheen in zijn geheel in het juliáugustusnummer van het Israel Today Magazine. Klik hier voor een abonnement.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.