Israël valt Syrië aan, waarom slaat Syrië niet terug?

maandag 17 september 2018 |  Dr. Edy Cohen
Syrische media meldden zaterdagavond, dat Israël doelen in de buurt van de luchthaven van Damascus had aangevallen. Degenen die de brede Arabische media volgen, hebben gemerkt dat Israël gemiddeld elke twee weken een aanval op Syrië uitvoert.

Het Israëlische leger zelf heeft deze conclusie onlangs bevestigd, door te onthullen dat het in de afgelopen 18 maanden meer dan 200 aanvallen op doelen in Syrië heeft uitgevoerd.

De Israëlische aanvallen richten zich zelden op het Syrische regime of zijn strijdkrachten (met uitzondering van de Syrische luchtverdediging), maar zijn daarentegen vooral gericht op de stationering van Iran en Hezbollah en wapenopslagplaatsen.

De rode lijnen van Israël zijn duidelijk. Het zal niet toestaan dat Hezbollah wapens in bezit krijgt die het strategische machtsevenwicht veranderen. Israël heeft openlijk beloofd om elke zending van dergelijke wapens, die Hezbollah via Syrië zouden kunnen bereiken, te verhinderen.

Beelden van de aanval van het afgelopen weekeinde, naar Dr. Cohen verzonden via Twitter:

Hoe kan Israël relatief onbestraft zoveel aanvallen uitvoeren?
De aanvallen worden gewoonlijk 's nachts uitgevoerd, zodat de schade pas de volgende dag volledig kan worden ingeschat. En Israël eist bijna nooit de directe verantwoordelijkheid voor de aanvallen op, maar citeert in plaats daarvan de Arabische media over de gevolgen.

Ook het regime van de Syrische dictator Bashar Assad heeft geen haast om Israël rechtstreeks de schuld te geven. Zo meldde de Syrische televisie bijvoorbeeld twee weken geleden, dat een elektrische kortsluiting had geleid tot een brand die een militaire luchthaven in de Almaza-regio verwoestte. Uit gelekte video's van de locatie bleek echter dat de faciliteit gebombardeerd was. Het regime veranderde snel de officiële versie van de gebeurtenissen, waarbij het beweerde dat een onbedoelde explosie in een wapendepot de oorzaak was geweest.

Een van de redenen dat de regering-Assad terughoudend zou kunnen zijn om Israël te noemen, is een veronderstelde stilzwijgende overeenkomst tussen Jeruzalem en Moskou. De Russische president Vladimir Poetin zou genoeg hebben van de Iraanse betrokkenheid bij Syrië en de daaruit voortvloeiende proliferatie van sjiitische milities en ideologie.

Israël handhaaft op zijn beurt de dubbelzinnigheid om Assad niet in verlegenheid te brengen en niet [tot acties] te dwingen.

Naast de eerder genoemde frustratie over de Iraanse strijdkrachten houdt Rusland zich stil, om niet toe te geven dat ze weten van de Israëlische invallen en toch niets doen om de territoriale soevereiniteit van hun Syrische bondgenoten te verdedigen.

Dit alles heeft er samen voor gezorgd dat Assad in een onmogelijke positie terecht is gekomen. De Syrische leider moet de berichten over de Israëlische aanvallen van de hand wijzen, of beweren dat hij ze heeft afgeslagen, om niet zwak te lijken. En hij kan niet militair reageren, want hij weet dat Israël alleen maar nog harder terug zou slaan, waardoor hij mogelijk zijn eigen bewind zou bedreigen.

Ook de Iraniërs zeggen niet veel over hun verliezen in Syrië door Israëlische acties. Officieel geeft Teheran alleen toe dat het een 'handvol' militaire adviseurs in Syrië heeft, en kan dus geen te grote show maken van zijn gevallen 'martelaren'.

Het doel is nu Assad aan de macht te houden
Nu de oorlog in Syrië eindigt in de vorm van een overwinning voor Assad (dankzij de hulp van zijn Russische en Iraanse bondgenoten), hebben zowel Israël als de Westerse wereld zich gerealiseerd dat er geen verandering van regime zal plaatsvinden.

Nog maar een paar jaar geleden was het voor iedereen duidelijk dat de Syrische burgeroorlog alleen maar kon worden beëindigd met de verdrijving van Assad. Israël heeft de mogelijkheid om het Syrische regime te doen instorten, maar het is nu duidelijk dat deze actie tot een totale chaos zou leiden, aangezien tientallen, misschien zelfs honderden facties om de macht streden en miljoenen vluchtelingen naar Europa zouden sturen.

Dr. Edy Cohen is een expert op het gebied van het Midden-Oosten en een frequente gast in de Arabische media. Dr. Cohen gebruikt zijn Arabisch-talige Twitter profiel met meer dan 70.000 volgers om met mensen in deze instabiele regio in contact te komen.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.