Aanraken van Gods oogappel heeft vreselijke gevolgen

woensdag 12 september 2018 |  Charles Gardner
Terwijl we met afschuw terugdenken aan de terroristische gruweldaad waarvan de hele wereld getuige was toen de Twin Towers van New York op 11 september 2001 tot puin werden gereduceerd, zullen maar weinigen op de hoogte zijn van een eerdere 9/11 die een hele stad verwoestte.

Afbeelding: Zuster Thekla (zittend) en zuster Glory afgebeeld bij Jesus’ Return, hun huis in de buurt van Londen (Foto: Charles Gardner)

Dat gebeurde in de nacht van 11 september 1944, toen de Duitse stad Darmstadt werd getroffen door een verwoestende luchtaanval van RAF-piloten die vanuit mijn woonplaats Doncaster, het hoofdkwartier van Bomber Command, werden uitgezonden.
Twaalfduizend inwoners werden gedood en nog veel meer werden dakloos te midden van de voortdurende controverse, zelfs in Groot-Brittannië, over de vraag of dit echt nodig was, aangezien de oorlog toen al bijna was gewonnen.

Maar toen het vuur door de smeulende ruïnes joeg, huilde een toegewijde jonge Duitse christin bitter over de vreselijke zonde van haar natie tegen het Joodse volk – ze zag het bombardement duidelijk als het oordeel van God.
Basilea Schlink was vastbesloten er iets aan te doen en stichtte vervolgens het Evangelisch Zusterschap van Maria, gewijd aan het belijden van de zonde van haar volk en aan verzoening maken met Gods uitverkoren volk, voornamelijk door het liefhebben en dienen van het volk op elke mogelijke manier.

Meer dan zeventig jaar later is de organisatie Marienschwesterschaft vertegenwoordigd in landen over de hele wereld, waaronder Australië en de Verenigde Staten. Ik heb net een weekend op hun Britse locatie in de buurt van Londen doorgebracht, waar een gedenkboek over hun geschiedenis aan die noodlottige nacht in Darmstadt herinnert:
‘Jarenlang hadden onze moeders gebeden voor opwekking in de door hen geleide Bijbelstudie­groepen van de meisjes; nu werden hun gebeden verhoord – veel anders dan ze ooit hadden verwacht. Die nacht ontmoetten de meisjes God in Zijn heiligheid als Rechter en Heer over leven en dood… Na die nacht van terreur was er een beweging onder die jonge vrouwen om zonde in het licht te brengen en vergeving te ontvangen… Gods moment was gekomen. Uit de as kwam nieuw leven voort.’

Het is niet verwonderlijk dat de Britse zusters diep bedroefd zijn over de opkomst van het antisemitisme in heel Europa, zo kort na deze verschrikkelijke ramp die veroorzaakt was door de misselijkmakende moord op zes miljoen Joden in de vernietigingskampen van Polen en Duitsland.
Hebben we nog steeds niet geleerd dat er schokkende gevolgen zijn voor degenen die de oogappel van God aanraken, zoals de Bijbel verwijst naar Israël (zie Zacharia 2:8)?

Volgens Alex Brummer, aldus een artikel in de Daily Mail, zijn nu alle gesprekken onder de Britse Joden gericht op naar welk land men moet vluchten als Jeremy Corbyn premier zou worden. Corbyn is er niet in geslaagd de opkomst van het antisemitisme in zijn partij, die van oudsher de steun van de Joodse gemeenschap heeft, aan te pakken. (En het lijkt er nu op dat er een dekmantel is opgezet voor partijleden die betrokken zouden zijn bij antisemitische haatdelicten).

Volgens mijn bronnen zijn velen de van oudsher Joodse voorsteden zoals Golders Green in Noord-Londen al ontvlucht om zich na een reeks antisemitische incidenten in veiliger gebieden te vestigen.
En hoewel Britse Joden de laatste decennia gewend zijn geraakt aan de vooringenomenheid jegens Israël, heeft ‘nooit eerder een grote politieke partij in Groot-Brittannië de oprichting van de Staat Israël door de naoorlogse zogenoemde Grote Mogendheden (waaronder Rusland) in 1948 (…) als een daad van koloniale bezetting bezien’, schrijft Brummer, verwijzend naar de heer Corbyns overtuigingen.

‘Maar dat dit (het land ontvluchten) zelfs wordt besproken, slechts zeventig jaar na de verschrikkingen van Auschwitz; dat Britse Joden zich zo onzeker moeten voelen in het land waar ze van houden, is diep verontrustend,’ voegt Brummer eraan toe.
En hij wees erop dat Israël niet noodzakelijkerwijs hun eerste keuze van bestemming was, omdat sommigen het zien als een stap van de koekenpan in het vuur. Maar daar ben ik het niet mee eens. Ik sluit me aan bij een deelnemer aan het programma van BBC 2 We Are British Jews die zei: ‘Het is de veiligste plek ter wereld om te zijn’.

Ja, de Joodse Staat wordt omringd door onverbiddelijke vijanden met een onverzadigbaar verlangen om ze van de kaart te vegen en, ja, ze worden opnieuw bedreigd met vernietiging. Maar de beveiliging van Israël is zeer streng – en effectief.
Moet fysieke veiligheid, hoe dan ook, hun enige overweging zijn? Is niet de veiligste plaats van allen in de liefdevolle armen van God – de God van Israël? En Zijn doel is dat zij terugkeren naar het land van hun voorvaderen, het land dat Abraham beloofd is als een blijvend bezit (Gen. 17:8). Immers, in de Tenach (het Oude Testament) voorspelden profeten een grote inzameling van Joden uit alle hoeken van de wereld.

Bijna de helft van de Joden in de wereld leeft nu in Israël en volgens de Bijbel lijkt het erop dat God wil dat ze allemaal terugkeren (Ezechiël 39:28). Maar begrijp me niet verkeerd. Ik wil de vervolging niet aanmoedigen zodat ze zich gedwongen voelen om te vluchten. De Joodse bijdrage aan de Europese samenlevingen is van onschatbare waarde geweest – zonder de voortdurende inzet van hun hoog presterende mensen zouden we allemaal wat missen. Maar wee degenen wier intimidatie hen wel doet vertrekken, want zij zullen onder een vloek komen (Genesis 12:3).
Toch is het Gods doel dat Zijn uitverkoren volk terug zal zijn in het land voordat de Messias terugkeert. Ja, er zal een strijd om Jeruzalem komen, en de naties zullen ertegen strijden, maar de Heer zal ingrijpen en de vijanden van Israël voor eens en voor altijd verslaan. (Zie Zacharia 12-14).

Toen Jezus opsteeg naar de hemel en Zijn verbijsterde discipelen in verwondering toekeken, legden engelen hen uit dat Hij op een dag terug zou keren op dezelfde manier als Hij was vertrokken – en dit gebeurde op de Olijfberg, ten oosten van Jeruzalem (Handelingen 1:11).
De profeet Zacharia bevestigt dit – dat Christus inderdaad Zijn voeten op de Olijfberg zou zetten en dat de ogen van het Joodse volk geopend zouden worden en dat zij Jezus zouden herkennen als Degene Die zij hadden doorboord (Zacharia 12:10).
De Messias naar Wie de Joden hebben verlangd zal op aarde verschijnen en zij zullen erkennen dat Hij hier al eerder is geweest – als de lijdende Dienaar (Jesaja 53). Hoewel ze zullen rouwen om wat ze met Hem gedaan hebben (we moeten allemaal onze zonde belijden om gereinigd te worden), zullen hun harten gereinigd worden – en ‘heel Israël zal gered worden’ (Ezechiël 36:25, Zacharia 13:1, Romeinen 11:26).
Jezus komt terug – en de vestiging van het volk Israël in hun land is daarvan een belangrijk teken.

Charles Gardner is auteur van Israel the Chosen; Peace in Jerusalem, en A Nation Reborn.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.