Lokale christenen discussiëren over Nationaliteitswet

woensdag 8 augustus 2018 |  Redactie Israel Today
Israëls nieuwe Nationaliteitswet is zowel op lokaal als mondiaal niveau een bron voor veroordeling. Dat is toch niet nieuw? Het maakt niet uit dat het VN-Verdelingsplan (Resolutie 181) kaarten bevat die de toenmalige toekomstige Staat Israël al in 1947 duidelijk identificeerden als een ‘Joodse Staat’, of dat de Palestijnse Autoriteit meer dan tien jaar geleden een gelijksoortige wet aannam.

Nu Israël zijn identiteit als Joodse Staat in een wet met grondwettelijke aspecten vastlegt, is dat duidelijk een daad van discriminatie van de minder­heids­gemeen­schappen van het land. Tenminste, zo wordt het door de meesten in deze gemeenschappen gezien, met inbegrip van het leiderschap van de traditionele kerken in het Heilige Land.

Een verklaring, gepubliceerd door de Latijnse patriarch van Jeruzalem luidt als volgt:
‘Het is onbegrijpelijk dat een wet met grondwettelijke werking een compleet deel van de bevolking negeert, alsof haar leden nooit zouden hebben bestaan. De wet heeft misschien geen praktische gevolgen, maar geeft wel een ondubbelzinnig signaal af aan de Palestijnse burgers van Israël dat zij in dit land niet thuis zijn.’

De Latijnse patriarch was niet onder de indruk van het feit dat de basiswet van Israël (die de rol van een grondwet vervult) nog steeds de gelijke rechten van alle Israëlische burgers garandeert, ongeacht ras, geslacht of geloofsovertuiging.

Hij ging verder:
‘De christelijke burgers van Israël hebben dezelfde zorgen als alle andere niet-Joodse gemeenschappen. Zij roepen alle burgers van de Staat Israël, die nog steeds geloven in het basisbegrip van gelijkheid tussen burgers van dezelfde natie, op om bezwaar te maken tegen deze wet en de gevaren die deze voor de toekomst van dit land meebrengt.’

Maar andere Arabisch-sprekende christenen, zelfs degenen die verbonden zijn aan de katholieke kerk, benadrukten dat de patriarch niet namens hen sprak, en dat de Israëlische Nationaliteitswet een noodzakelijke stap is, gezien de huidige instabiliteit in het Midden-Oosten.

Israel Today vroeg commentaar op dit onderwerp aan IDF kapitein (res) Shadi Khalloul, hoofd van de Aramees-Christelijke Beweging in Israël en oprichter van het Christelijk-Joodse Voorbereidingsprogramma op het leger. Hij wees op het voorbeeld van buurland Libanon.
‘De moderne Staat Libanon werd door maronitische christenen opgericht als onderdak voor hen en andere vervolgde christelijke gemeenschappen in het Midden-Oosten’, bracht hij in herinnering. ‘Maar de moslimbevolking van Libanon deelde deze nationale visie niet, en door meningsverschillen werden de maronieten gedwongen hun nationale ambities op te geven. Zonder andere keuze stemden zij in met de vestiging van een Staat voor al zijn burgers die zich, tot hun verdriet, bij de Arabische Liga aansloot.’
Khalloul merkte op dat dit compromis, deze poging om een Staat van al zijn burgers te zijn, uiteindelijk resulteerde in de mislukking van Libanon als een levensvatbare en verenigde natie.

‘De moslims zagen zichzelf helemaal niet als onderdeel van een onafhankelijk Libanees land, maar koesterden in plaats daarvan hun droom om zich te verenigen met hun broeders in de omliggende regio’, legde hij uit. ‘Dit leidde tot een toename van extremisme bij de Arabische moslimbevolking in Libanon, waardoor de staatsinstellingen verzwakten en de christenen emigreerden uit het land van hun voorvaderen, waar zij generaties lang hadden gefloreerd.’

Khalloul gelooft dat Israël met een soortgelijke dreiging wordt geconfronteerd.
‘Mijn steun voor de Nationaliteitswet is gebaseerd op de bittere Libanese ervaring,’ vertelde hij ons. ‘Ik ben van mening dat het Joodse nationalisme, verankerd in de Israëlische wet, Israël de garantie biedt een democratie te blijven, en ik geloof dat het ook mijn bestaan en veiligheid als lid van een religieuze minderheid waarborgt.’
Khalloul, die jonge lokale christenen aanmoedigt om dienst te nemen in de IDF en te integreren in de Israëlisch-Joodse samenleving, verklaarde: ‘Een Staat van al zijn burgers (d.w.z. een Staat van al zijn nationale groepen) kan ervoor zorgen dat de Libanese tragedie hier in Israël herhaald wordt. De recente geschiedenis suggereert dat er reden is om te vermoeden dat zonder de versterking van de Joodse nationaliteit in wetgeving, de nationale en religieuze spanningen zouden groeien en verergeren. Ondersteund door elementen uit het buitenland zouden de Arabische moslims van Israël proberen zich aan te sluiten bij hun Palestijnse broeders en zich daarna te verenigen met de grotere Arabische wereld er om heen.’

In tegenstelling tot de meeste tegenstanders van Israël, die weigeren de situatie in zijn context te zien, wees Khalloul op het feit dat ‘de ervaring ons leert dat de Joodse meerderheid in Israël de democratie waardeert en trouw is aan haar principes. Deze basiswet belooft, samen met eerdere basiswetten, het democratische karakter van Israël te behouden.’

Tot slot verklaarde Khalloul dat hij en veel Israëlische christenen ‘hoopvol blijven dat in de Staat van het Joodse volk, die onze voorouders hebben gesteund, trouwe minderheden zoals de onze, in staat zullen zijn onze eigen identiteit, cultuur en taal te behouden.’ Hij zei dat lokale christenen er naar uitkijken om dit ‘vreedzaam en in broederschap met de Joodse meerderheid’ te bereiken.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.