Israëls Natiestaatwet heeft niets te maken met racisme

vrijdag 27 juli 2018 |  Tsvi Sadan
Op 18 juli 2018 heeft Israël de nieuwe natiestaatwet uitgevaardigd. Volgens premier Netanyahu was dit ‘een beslissend moment in de geschiedschrijving van het zionisme en de geschiedenis van de Staat Israël.’ Avi Dichter (Likoed), de man achter het wetsvoorstel, legde de noodzaak uit van deze ‘basiswet’, die grondwettelijke macht heeft.

Hij schreef dat de wet ‘Israël als natiestaat van het Joodse volk versterkt (…) in het bijzonder in tijden waarin er mensen zijn die het recht van het Joodse volk op een nationaal tehuis in hun land en de erkenning van de Staat Israël als natiestaat van het Joodse volk proberen te vernietigen.’

Dichter hoefde degenen die de status van Israël als het nationale tehuis van het Joodse volk betwisten niet echt te noemen, omdat de meeste Israëli’s daar niet naar hoeven te raden. Dichter zinspeelde op radicale Israëlische linkse ngo’s (niet-gouvernementele organisaties), zoals het New Israel Fund, Breaking of the Silence en B’Tselem, die allemaal financieel worden gesteund door Europese landen en de Verenigde Naties. Deze ngo’s doen hun uiterste best om Israël om te vormen van een Joodse democratie naar een gewone democratie. Dat betekent dat als zij succesvol zijn in hun inspanningen, Israël niet langer zal worden erkend als een tehuis en toeverlaat voor Joden. Als dit realiteit wordt en als we vervolgens de demografie van de regio als uitgangspunt nemen, zou Israël uiteindelijk weer een islamitisch-Arabisch land kunnen worden met een vervolgde Joodse minderheid.

Sommige critici, zoals Yossi Dahan, hoofd van de afdeling Mensenrechten van het College of Law and Business, gingen zelfs zover dat ze zeiden dat deze natiestaatwet een vernuftige rechtse zet is om ‘mechanismen van discriminatie en racisme’ af te dwingen. Er moet op gewezen worden dat dergelijke dingen worden gezegd ondanks het feit dat er een Arabische rechter zitting heeft in het Hooggerechtshof en dat jonge Israëlische Arabieren aan Israëlische universiteiten gratis studeren in een poging om het hoger onderwijs in de Arabische sector te stimuleren.
En als Dahan Israël kan beschuldigen van racisme, waarom dan niet de kruiperige Independent, die zonder enige terughoudendheid rapporteert over de verachtelijke vergelijking die de Turkse president Erdogan maakte tussen Israël en nazi-Duitsland, met betrekking tot de natiestaatwet. ‘Er is geen verschil tussen Hitlers obsessie voor een zuiver ras en het begrip dat dit oude land alleen voor de Joden is,’ zei degene die zonder genade Koerden afslacht.

Voor hen die het verschil tussen racisme en etniciteit niet begrijpen: een racistische Staat is een Staat waarin een ras van zuiver bloed zichzelf superieur acht ten opzicht van de minderheden die er leven. Echte voorbeelden zijn nazi-Duitsland en tot op zekere hoogte de voormalige regering in Zuid-Afrika. Een etnische Staat is een Staat waarin de meerderheid van de bevolking een gemeenschappelijke afstamming, geschiedenis, religie, traditie, taal en cultuur deelt. Israël is hiervan een uitstekend voorbeeld. Maar er is nog een ander aspect aan de Joodse etniciteit dat haar verder onderscheidt van de racistische voorbeelden hierboven – het Joodse volk claimt door God uitverkoren te zijn, waarvan het primaire doel is om het welzijn van de hele mensheid te verbeteren.
Joden, zoals iedereen met een beetje verstand weet, hebben niets met zuiver bloed te maken. Hun lange geschiedenis van vervolging, met daarbij een onnoemelijk aantal gevallen van verkrachting, had al genoeg moeten zijn om elk begrip van ras uit te bannen. Bovendien trouwden Joden vanaf het begin van hun geschiedenis met niet-Joden of bekeerlingen. De stamboom van koning David is hiervan het bewijs.

Het is in het licht van dit verschil dat de Balfour Verklaring kon ontstaan, en het is deze verklaring, later geratificeerd door de Verenigde Naties, die de erkenning van Israël als een Joods thuis rechtvaardigt. Het is dus geheel op zijn plaats dat premier Netanyahu, na goedkeuring van de wet op de natiestaat, het volgende op zijn Facebookpagina schreef:
‘Zesennegentig jaar geleden vandaag, op 24 juli 1922, werd het Britse mandaat bevestigd door de Volkenbond. In het Britse Mandaat werd de Balfour Verklaring opgenomen als een bindend juridisch document: een document dat nationale rechten toekende aan het Joodse volk – en alleen aan het Joodse volk – in het Land Israël. Het Britse mandaat, dat zich baseerde op de Bijbelse en historische band van het Joodse volk met zijn land, werd later overgenomen door de Verenigde Naties, en de Balfour Verklaring is tot op heden een bindend document krachtens internationaal recht dat de internationale juridische status van het land Israël definieert. Daarom hebben wij de natiestaatwet aangenomen, waarin voor het eerst – als basiswet – de status van de Staat Israël als natiestaat van het Joodse volk is vastgelegd. Dit zijn duidelijke historische feiten met betrekking tot onze rechten in het land Israël. Deel dit met anderen.’

Hieronder volgen de belangrijkste onderdelen van de wet op de nationale staten. We mogen echter niet vergeten dat de basiswetten ter bescherming van de mensenrechten van het individu al in 1992 werden uitgevaardigd. In feite was het de wet van de ‘menselijke waardigheid en vrijheid’ die in het voordeel was van de tegenstanders van Israël als Joods thuis. De huidige wet is gericht op het herstellen van het evenwicht tussen de rechten van het individu en de rechten van de gemeenschap.

  • Het land Israël is het historische thuisland van het Joodse volk, waarin de Staat Israël is gevestigd;
  • De Staat Israël is het nationale thuis van het Joodse volk;
  • Het recht om nationaal zelfbeschikkingsrecht uit te oefenen in de Staat Israël is uniek toegewezen aan het Joodse volk;
  • De Staat zal zich inspannen voor de veiligheid van de leden van het Joodse volk die door hun Joods zijn of hun staatsburgerschap in nood of in gevangenschap verkeren;
  • De Staat zal binnen de diaspora optreden om de verwantschap tussen de Staat en de leden van het Joodse volk te versterken;
  • De Staat zal zich inzetten voor het behoud van het culturele, historische en religieuze erfgoed van het Joodse volk in de diaspora.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.