Groeten uit Israël – Nationaliteitswet verandert niets

vrijdag 20 juli 2018 |  Dov Eilon
Goede morgen, beste lezers,

Het is vrijdag, ik zit thuis in Modi’in en geniet van het prettige koele briesje van de airco, die nu ook in op de bovenverdieping weer werkt. Een zomer zonder airco is hier in Modi’in gewoon niet mogelijk, ook al ben je zuinig en wil je stroom sparen; alles heeft zijn grenzen. Het is gewoon prachtig als je ’s ochtends niet volledig nat-getranspireerd wakker wordt en de hele nacht door hebt kunnen slapen. Ik houd van onze airco.

Het is een klein beetje 'koeler' geworden. In de avond is het nu iets aangenamer dan een paar dagen geleden. Straks wordt het weer warmer en de hele maand augustus ligt nog vóór ons.
En hier is het weerbericht voor vandaag in Israël: Gedeeltelijk bewolkt tot helder, met een lichte temperatuurdaling. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 29 graden, Tel Aviv 30 graden, Haifa 29 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 37 graden, aan de Dode Zee 39 graden, Be'er Sheva 33 graden, Eilat aan de Rode Zee 41 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is weer een centimeter gedaald en staat nu op 213,84 meter onder de zeespiegel.

Vanavond steken we weer de kaarsen aan en verwelkomen de shabbat, onze rustdag. Hij is altijd al de wekelijkse rustdag van het Joodse volk geweest, net zoals we hier in Israël altijd Hebreeuws hebben gesproken. Hebreeuws is altijd de taal van het Joodse volk geweest.
U zult zich wel afvragen waarom ik dat schrijf. Herinnert u zich nog de verklaring van de Amerikaanse president Donald Trump over Jeruzalem? Hij verklaarde dat hij Jeruzalem als de hoofdstad van Israël erkent en veroorzaakte daarmee over de hele wereld een verontwaardiging. Bovendien is Jeruzalem altijd al de hoofdstad van het Joodse volk, van Israël, geweest. Bij ieder staatsbezoek van een politicus werd deze in de hoofdstad, in Jeruzalem, ontvangen. De Duitse bondskanselier Angela Merkel heeft tijdens haar bezoek in Israël het Israëlische parlement toegesproken, dat uiteraard in de hoofdstad, in Jeruzalem, is gevestigd.

En nu is het weer zo ver. De grote opschudding over de nu door de Knesset aangenomen zogenaamde Nationaliteitswet. Daarin wordt eigenlijk alleen datgene vastgelegd wat altijd al zo was. David Ben Goerion zei bij het lezen van de Onafhankelijkheidsverklaring:
'In het land Israël ontstond het Joodse volk. Hier vormde zich een geestelijke, religieuze entiteit. Hier leefde het vrij en onafhankelijk. Hier schiep het een nationale en universele cultuur en schonk het de wereld het Eeuwige Boek der Boeken...'

In 1897 kwam het eerste Zionistische Congres bijeen. Het volgde de oproep van dr. Theodor Herzl, de profeet van de Joodse Staat, en verklaarde dat het Joodse volk het recht had op nationale vernieuwing in zijn land. Dit recht werd op 2 november 1917 in de Balfour-verklaring erkend en ook door het mandaat van de Volkerenbond bevestigd, wat de historische band van het Joodse volk met het land Israël en zijn aanspraak op de heroprichting van zijn nationale thuis internationale geldigheid verschafte.

David Ben Goerion roept de Israëlische onafhankelijkheid uit.

De Staat Israël vecht nog steeds, 70 jaar na zijn oprichting, voor zijn recht om te bestaan. Zelfs enkele VN-organisaties probeerden met schandalige resoluties het Joodse volk zijn band met Jeruzalem en met de heilige plaatsen, zoals de Klaagmuur, te ontzeggen. Ik begrijp dan ook goed waarom deze wet nu is aangenomen, ook al is datgene wat erin wordt bepaald altijd al zo geweest. Zolang het geen wet is, wordt het door de wereld niet geaccepteerd. Nu, nadat hij is aangenomen, zijn de tegenstanders van Israël verontwaardigd: hoe wagen we het om zo hardop de waarheid te zeggen.

Op het vastleggen van Hebreeuws als de officiële taal van Israël kwam vooral veel kritiek. Ja, wat wil je anders? Dat betekent toch niet dat morgen alle verkeersborden, die niet in het Hebreeuws zijn gesteld, afgebroken worden, of dat Israëlische Arabieren nu naar de oelpan-cursus moeten om Hebreeuws te leren? De status van de Arabische taal, die altijd nog door 20 procent van de Israëlische burgers wordt gesproken, mag volgens de wet niet worden veranderd. Ook mogen niet-Joodse medeburgers hun religieuze rustdagen ook zelf blijven vaststellen. Maar toch hebben onze tegenstanders weer een reden om Israël te bekritiseren, het enige land in de regio dat alle mensen vrije uitoefening van hun geloof garandeert.

En dan heb je nog die andere wet waarover, naast de Nationaliteitswet, heel veel wordt gesproken en die de LHTB-gemeenschap de straat op heeft gebracht, zoals ik gisteren al schreef. Hun protesten worden overigens door een groot deel van de openbare mening gesteund. Voor zondag is er een staking gepland, en een enorm aantal bedrijven, concerns, werkgevers staan hun werknemers toe om te staken en steunt het recht van alle mensen om ouders te worden. Ik heb de kritiek van enkele lezers gezien, maar men moet nu eenmaal accepteren dat niet elke Israëliër religieus is, net zoals ook elders op de wereld niet iedereen volgens een godsdienst leeft. We zullen wel zien hoe deze zaak zich verder ontwikkelt.

En nu wens ik u en ons een rustig en vreedzaam weekeinde, en een gezegende shabbat. Ik hoop dat het eindelijk rustig zal worden aan het grenshek naar de Gazastrook. Nou, het ga u goed!

Shabbat Shalom uit Modi’in!
Dov

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.