Groeten uit Israël – Is een nieuwe actie in Gaza zinvol?

Sunday, July 08, 2018 |  Dov Eilon
Goedemorgen, beste lezers!

Het was een erg heet weekeinde, dat we, afgezien van een korte wandeling door de stad, vrijdag grotendeels thuis hebben doorgebracht. Ook de parken tegenover ons huis zijn grotendeels leeg gebleven. Pas kort voor zonsondergang hoorde je een paar kinderstemmen vanuit het park tegenover onze tuin. Ook vanochtend kort na zeven uur was het met 26 graden al flink warm. En dat is nog maar het begin van een heel normale zomerdag in juli. In Tel Aviv zal men weer heel wat te transpireren krijgen.

En hier is het weer voor vandaag in Israël: Helder. In de bergen en in het binnenland zal het ook vandaag weer heet en droog zijn, aan de kust zwoel. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 32 graden, Tel Aviv 30 graden, Haifa 31 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 40 graden, aan de Dode Zee 42 graden, Be'er Sheva 36 graden, Eilat aan de Rode Zee 42 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is weer twee centimeter gedaald en staat nu op 213,735 meter.

Bij ons stond het weekeinde bijna helemaal in het teken van de WK voetbal. Er stonden veel wedstrijden op het programma. Daaraan waren voor mij ook een paar ritten gebonden, want onze jongste zoon ging met zijn vrienden naar deze wedstrijden kijken; elke keer bij een andere vriend. Ik herinner me nauwelijks nog de tijd vóór de WK. Vrijdagavond mocht ik dan de groep ophalen van het Anava-park bij ons in Modi’in. Want daar was, zoals bij veel belangrijke spelen, een zogenaamde 'Open viewing', die door de stad gratis werd aangeboden aan de burgers. Een aardige actie.

Als een grote woonkamer onder de blote hemel op vrijdagavond (Foto: mijn zoon)

Over een week is het dan voorbij met het WK voetbal. Jammer, het is altijd een mooie afwisseling. Overigens lijken de bewoners van de Gazastrook er zich daar niet zoveel meer voor te interesseren, nadat favorieten zoals Spanje en Brazilië er niet meer bij zijn. Want aan het grenshek kwamen dit weekeinde weer enkele duizenden mensen bijeen om te 'demonstreren'. Vooral in de buitenlandse pers spreekt men nog graag van 'demonstraties' als men over de gewelddadige acties aan het grenshek bericht. Dat daar enkele 'demonstranten' een springlading als 'demo' hebben meegebracht, schijnt men niet zo interessant te vinden. Een door de 'slechte Israëli's' doodgeschoten 'vreedzame demonstrant' laat zich door hen u eenmaal veel beter verkopen.

Precies vier jaar geleden, tijdens de WK voetbal 2014, begon 'Tzoek Eitan', 'Sterke Rots', de Gaza-oorlog, nadat Israël vanuit de Gazastrook met raketten werd aangevallen. Van Be'er Sheva tot aan Hadera klonken de sirenes. Enkele dagen daarna begon de grondoffensieven binnen de Gazastrook. Vijftig dagen duurde de operatie. Er vielen 68 Israëlische militairen en vijf Israëlische burgers, onder wie de vierjarige Daniel Tragerman, die slechts enkele dagen voor het einde van de operatie door een mortiergranaat gedood werd.

Zo begon het destijds, Israëlische militairen beginnen aan het grondoffensief, juli 2014

Aan de andere kant kwamen meer dan 2000 Palestijnen om het leven, van wie er circa 1000 lid waren van terroristische organisaties. Maar dat doet er eigenlijk helemaal niet toe, elke dode is er een teveel. Het had helemaal niet zover moeten komen. En als je nu naar de Gazastrook kijkt, dan vraag ik me af wat het eigenlijk heeft opgeleverd. Ook nu nog worden er steeds weer raketten en mortiergranaten op Israël afgeschoten, en sinds drie maanden worden steeds meer delen van het ooit groene zuiden door vuurvliegers en ballonnen verbrand. Het lijkt erop dat we niet meer zo ver van een nieuwe operatie zijn verwijderd. Maar zal die dan een beter resultaat opleveren?

Wat vroeger groen was, is nu alleen nog zwart, in de buurt van kibbutz Re’im (Foto:Hadas Parush/Flash90)

Er zijn al zoveel operaties in de Gazastrook geweest, Hot Winter (begin 2008), Gegoten Lood (2008-2009), Operatie Wolkkolom (2012) en Sterke Rots (2014). Bij elk van deze operaties hoopten we eindelijk rust te krijgen. Steeds weer hoopten we vrede te krijgen, steeds weer werden we teleurgesteld. Daarom ben ik er helemaal niet zo zeker van dat nog zo’n operatie nu eindelijk een oplossing zal brengen. Ik geloof het helaas niet. Zolang Hamas en de haat tegen Israël bestaan, zal er nooit vrede zijn. Misschien moeten we gewoon een keer een nieuwe weg inslaan, want vrede wordt normaliter met een vijand gesloten. Dat wist ook Menachem Begin, toen hij het vredesverdrag met Egypte sloot. Maar misschien ben ik nu iets te naïef.

Over een week is de finale van het WK voetbal. Daarna zijn we hier weer zonder de 'mooiste bijzaak ter wereld', aan beide kanten van het grenshek. Wie weet wordt het de mensen in de Gazastrook ooit duidelijk dat het niets oplevert als ze zich door Hamas laten uitbuiten. De haat zal nooit vrede brengen.

Met deze hoop wens ik u een prettige en rustige zondag toe. Bij ons werken we alweer vlijtig aan de volgende uitgave van Israel Today. Het ga u goed.

Shalom vanuit Jeruzalem!
Dov

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.