Groeten uit Israël: Moeten we hiermee winnen?

maandag 12 maart 2018 |  Dov Eilon
Goede morgen beste lezers,

Ook vanochtend was het weer behoorlijk koel toen ik hier in Jeruzalem van de bus stapte, mijn mobiele telefoon liet me zien dat het maar 9 graden was. Maar de lucht was en is nog steeds helder blauw en de zon warmt de lucht langzaam op. Vanmiddag zal de temperatuur tenslotte 18 graden bereiken, bij ons thuis in Modi'in wordt zelfs 21 graden verwacht. Woensdag is ons weer een warme dag beloofd en daarna zullen de temperaturen weer dalen. Dit is onze lente, soms wat warmer, dan weer een beetje koeler en daartussenin is er ook een Sharav, de oostelijke wind, die ons een plotselinge hitte en droogte uit de woestijn brengt. Soms kan het zelfs heter worden dan in de zomer. Ik ben eigenlijk heel tevreden dat de winter voorbij is, ook al hadden we veel meer regen nodig gehad. Ik kijk nu uit naar de komende zomer.

En hier is het weer voor vandaag in Israël: Bewolkt tot gedeeltelijk bewolkt met een lichte temperatuurstijging. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 18 graden, Tel Aviv 20 graden, Haifa 19 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 23 graden, bij de Dode Zee 24 graden, Eilat aan de Rode Zee 27 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is met een halve centimeter gestegen en bevindt zich nu op-213.495 m onder zeeniveau.

Vanochtend waren mijn dochter en ik bijzonder effectief. We waren al om vijf minuten voor zes in de auto. Ik zette mijn dochter bij het station af, reed naar de parkeerplaats en haalde de bus van 6:05 uur! Zo snel gaat dan vanaf ons huis, maar alleen als de verkeerslichten werken. We hebben ons goed aan deze nieuwe ochtendroutine gewend, mijn dochter en ik. Af en toe zal ze later op de basis overnachten, dan kan ze veel later in de ochtend opstaan en kan ik mijn bus halen zonder stress. Zoals u ziet, is de aanvankelijke stress van de militaire dienst van onze dochter nu verminderd. Alle begin is moeilijk, zeggen ze. Ik wens ons vanaf nu anderhalf jaar rust en goede jaren.

Gisteren waren er de hele dag berichten over de regeringscrisis. Tot gisteravond leek het alsof nieuwe verkiezingen rond juni onvermijdelijk waren. Maar in de nacht lijken de orthodoxe politici zich beetje te hebben gematigd, misschien vreesden ze zetelverlies als ze nu bij verkiezingen betrokken raken. Eigenlijk kunnen ze alleen maar verliezen. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat de orthodoxe partijen bij nieuwe verkiezingen zetels zouden krijgen, integendeel. Nu zijn ze bereid tot compromissen.
Het is nu aan minister Avigdor Lieberman van Defensie om te beslissen of de regering al dan niet standvastig blijft. Hij heeft heel duidelijk gezegd dat hij en zijn partijgenoten tegen de militaire dienstplichtwet [die Torahstudie gelijk stelt met militaire dienst] zouden stemmen. En als die wet wordt goedgekeurd, verlaat zijn partij de coalitie. En dan kunnen er in juni verkiezingen komen.

Voor onze dochter zou dit de eerste verkiezing zijn waaraan zij zou kunnen deelnemen. Daarom heeft zij ons gisteren gevraagd om haar een beetje wegwijs te maken in het Israëlische partijenlandschap, geen gemakkelijke opgave. Een klein land, met veel partijen. En dan is er nog deze grap: twee Joden, drie meningen. Dat kan waar zijn, want het is hier nooit saai in de politiek.

Verkiezingen in juni, ja of nee? Stemlokaal in 2015 (foto: Nati Shohat/Flash90).

Ik heb nog nooit een Eurovisie Songfestival gemist sinds mijn kinderjaren, om even een heel andere onderwerp aan te snijden. Dat was altijd een zeer bijzondere zaterdagavond in mei. Ik keek graag naar het toekennen van de punten, dat vaak tot laat in de nacht duurde. Ik houd van de concurrentie, waarom kan ik dat niet zo goed uitleggen. Hoe dan ook, gisteren werd het Israëlische lied gepresenteerd, de zangeres Netta Barzilay werd al eerder uitgekozen (artikel).

Het Eurovisie Songfestival heeft tegenwoordig een heel ander karakter dan voorheen. Het wordt hier in Israël zeer serieus genomen. Tot nu toe heeft Israël drie keer de competitie gewonnen, in 1977,1978 en 1998. De winnende nummers van toen zijn te horen in een artikel van vorig jaar. De laatste keer is nu 20 jaar geleden, tijd voor een nieuwe overwinning.
Ik denk nu terug de voorbereidingen voor het Eurovisie Songfestival 1999, dat hier in Jeruzalem heeft plaatsgevonden, natuurlijk. Ik was er destijds bij betrokken omdat ik op de muziekafdeling van televisie werkte. Ik mocht dus bij de laatste repetitie aanwezig zijn. De hele sfeer was toen prachtig. En het was een geweldige kans voor Israël om het land voor te stellen aan de wereld. De Duitsers begonnen met een lied met de passende naam 'Reise nach Jeruzalem'. De wedstrijd in Jeruzalem werd gewonnen door een Zweedse vrouw.

Als je nu het Israëlische liedje voor het eerst hoort, moet je niet schrikken. Ook ik dacht aanvankelijk dat Israël niet geïnteresseerd was in een overwinning. Maar na verloop van tijd veranderde ik van gedachten. Netta is zeer getalenteerd, ze doet het iets anders en daarom is ze dit jaar misschien een van de verrassingen van het Songfestival. Houd u vast, hier komt het lied:

Ja, ja, ik weet wat u denkt. Wat is dit voor een kippenhok en gedoe?. Het liedje 'Toy' ('Speelgoed') heeft echter een zeer serieus en actueel thema. Het gaat over de vrouw, ze is geen speelgoed voor mannen. Ik weet zeker dat u zich al deze affaires nog herinnert, #metoo. Maar over smaak valt niet te twisten. We zullen de wedstrijd met het hele gezin op de gebruikelijke manier volgen, op 8 mei begin het. We genieten er gewoon van. Veel succes voor Netta en Israël.

Veel succes wens ik ook ons en de regering. We hebben nu geen nieuwe verkiezingen nodig, dat zou een verspilling van geld zijn. Ik wens u, beste lezers, een prachige maandag en een goede start van de werkweek, het ga u goed.

Shalom uit Jeruzalem,
Dov

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.