Groeten uit Israël: Schoolkinderen in actie tegen kanker

maandag 23 oktober 2017 |  Dov Eilon

Goede morgen, beste lezers,

Waar is mijn jasje gebleven? Dat vroeg ik me af toen ik vanochtend vroeg in Jeruzalem uit de bus stapte. Voor het eerst sinds de zomer herinnerde ik me dat ik thuis ergens een jasje moest hebben. Ik heb het in juni een keer uit de kast gehaald toen ik bij mijn moeder in Duitsland op bezoek ging. Toen ik weer thuis kwam, moet ik het ergens 'verstopt' hebben. Een jasje heb je hier in maart al niet meer nodig. In Jeruzalem waren de temperaturen vanavond tot 14 graden gedaald, dat hebben we al lange tijd niet meer meegemaakt. Zelfs bij ons in Modi’in was het gisteravond en vanochtend vroeg net 17 graden. Ook de komende dagen zal het voorlopig zo blijven.

En hier is het weer voor vandaag in Israël. Helder tot bewolkt, met voor de tijd van het jaar normale temperaturen. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 24 graden, Tel Aviv 26 graden, Haifa 24 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 30 graden, aan de Dode Zee 31 graden, Eilat aan de Rode Zee 31 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is een halve centimeter gedaald en staat nu op 214,215 meter onder de zeespiegel.

Toen ik vanochtend opstond, viel me op hoe donker het buiten nog was. Het is niet zo fijn om in het donker van huis naar je werk te gaan. Dat zal binnenkort afgelopen zijn. In de nacht van zaterdag op zondag is het weer zover: Dan verzetten we de klok, de wintertijd begint. Deze keer winnen we een uur extra slaap, nadat we bij het begin van de zomertijd een uur verloren hadden. Zo zal het vanaf volgende week eindelijk weer licht zijn als ik opsta. Maar dat heeft zijn prijs, het zal vroeger donker worden. Maar dat is oké. Vooral sinds we, net als in Europa, pas einde oktober op wintertijd overgaan, en niet al eind september, nog vóór Yom Kipoer, zoals vroeger. Of dat omzetten van de klokken nou goed of slecht is, daarover zal men wel altijd blijven discussiëren, maar ikzelf vind het goed. Vroeger in Duitsland was ik gewend dat het ’s zomers pas zo tegen 22 uur donker werd. Hier in Israël is het gedurende de zomertijd al om 20 uur donker. Nog vroeger zou toch niet prettig zijn. Als u in West-Europa de klokken moet omzetten, hebt u de dag erna een vrije dag, de zondag. Maar bij ons werken we op zondag, zoals u ongetwijfeld weet, want zondag is de eerste dag van de week. Dus zou het eigenlijk logisch zijn de klokken in de nacht van vrijdag op zaterdag te verzetten, zodat wij ook een vrije dag kunnen hebben. Maar dat gaat natuurlijk niet, want op shabbat mag je geen klokken verzetten. Daar komt bij dat het bij ons heel belangrijk is dat je niet vergeet de klok te verzetten, want dan kan het heel onaangenaam zijn als je een uur te vroeg op je werk of op school komt.

Deze video wil u ervan overtuigen, hoe heerlijk het is als je een uur later opstaat en van huis gaat.

'De klop op de deur' heet de jaarlijkse actie tegen kanker. Vandaag zullen weer, net als ieder jaar, duizenden schoolkinderen in het hele land van deur tot deur gaan om giften voor de strijd tegen kanker in te zamelen. Deze actie wordt jaarlijks door de Israëlische bond voor de strijd tegen de kanker gehouden. Het is traditie in Israël dat de scholen hieraan meedoen. De leerlingen moeten daarmee leren hoe belangrijk het is om te geven en anderen te helpen.


Begin oktober heeft onze president Reuven Rivlin kinderen met kanker ontvangen en het nieuwe jaar van de kankervereniging officieel geopend.

Ik herinner me nog heel goed de tijd dat onze kinderen in de buurt op weg waren om giften in te zamelen. Ze krijgen van school plastic zakjes en kwitantieboekjes mee. Aan het eind van de dag vergelijken de leerlingen dan vaak onder elkaar wie gewonnen geeft, d.w.z. wie de meeste giften heeft binnengehaald.
Vandaag vindt deze actie voor de 57e keer plaats. Op de ochtend-tv werd er vandaag over gediscussieerd of het in de tijd van internet eigenlijk nog wel zinvol is de kinderen van huis tot huis te sturen. Daar komt dan ook nog de bezorgdheid van de ouders bij, men weet immers niet wie de deur voor iemand open doet. Op de een of andere manier maakte men zich daar vroeger veel minder zorgen over. Maar tot nu toe is eigenlijk alles goed gegaan, elke burger in Israël kent deze Klop-op-de-deur-actie. Bijna iedereen heeft er zelf als kind aan meegedaan.

Deze video wordt sinds 1989 voor de Klop-op-de-deur-actie uitgezonden, met kleine aanpassingen. Hij laat een 15-jarige jongen met kanker zien, die in een video van 1989 reclame maakte voor de giftenactie en laat zien hoe belangrijk de actie is voor kinderen met kanker. Dan springt de video naar het jaar 1990, de jongen, die Haran heet, is inmiddels genezen. Dan zien we dezelfde jongen in een video van 1993, waarin opnieuw wordt opgeroepen om giften te dien, zodat ook andere kinderen genezen kunnen worden. Dan verschijnt de inmiddels 28-jarige Haran in 2003 met zijn kleine zoontje op de arm. In 2009 is hij al vader van twee kinderen. Weer roept hij ons op om te geven. Die video raakt je heel diep, op een positieve manier. En nu, in 2017, zijn er een paar nieuwe beelden van hem bij gekomen, van een gezonde vader, met weer een nieuwe baby. Al bijna 30 jaar wordt hij begeleid. Veel succes voor de actie van nu. Ook u kunt eraan meedoen.

Ik wens u een prettige en rustige maandag en een goed begin van de werkweek. Het ga u goed.

Shalom vanuit Jeruzalem!
Dov

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.