Israëlische rabbijnen verwikkeld in kosher hanengevecht

maandag 4 september 2017 |  Tsvi Sadan
Ongeveer drie jaar geleden besloten enkele orthodoxe ondernemers het Belgische Barkel kippenras te importeren. Eerst verkochten zij de Barkel-eieren boven de marktprijs onder Mehadrin, de strengste supervisie op kosher voedsel, voor consumptie door mensen die zich nauwlettend aan de kashroetregels houden.

Toen de eieren goed ontvangen werden, bouwden de ondernemers een net slachthuis en begonnen ze de 'zuivere' Barkel kippen in te voeren. Ze hebben ongeveer 7.000 kippen geslacht voordat ze werden opgeroepen door een Joodse rechtbank (bet din) die zou beslissen of dit ras kosher was of niet.

De controverse over de Barkelkippen werd een bron van vermaak voor veel Israëli's, die het een voorbeeld van rabbijnse achterlijkheid en de irrelevantie van de Joodse wet vonden. Een kip is een kip is een kip, zeiden ze voor de tv, toen de bizarre test om te bepalen of een kip kosher is werd uitgelegd. Om kosher te zijn, moest de kip op een bezemsteel kunnen zitten. Dat lukte de Barkelkip niet, en hij mocht nog een dag blijven leven.

Maar nu serieus. Joden die naar de goddelijke geboden willen leven, vinden het een ernstige zaak om niet-koshere dieren te eten. Tegenwoordig beschouwen Joden alle kippen als rein gevogelte, zonder er echt bij na te denken. Maar omdat vleesetende vogels onrein zijn, is de kip, waarvan bekend is dat hij ook vlees eet, een randgeval. Daarom eten karaïtische Joden geen kip, en daarom eten vele anderen alleen hoenders die door vorige generaties als kippen werden erkend. De Barkelkip maakt het ingewikkelder, omdat de Barkel haar-achtige veren in zijn nek heeft, een kenmerk waardoor hij tot de categorie 'struisvogels' van onreine hoenders behoort.

De Barkelkip moest dus slagen voor de testen van de traditie en van de 'wetenschap'.
Wat de traditie betreft werd – ondanks de beweringen van de ondernemers - na grondig onderzoek door de zeer belangrijke rabbi Moshe Sternbuch besloten dat het Belgische ras onbekend was aan eerdere generaties. Dit betekent dat de Barkel een kruising moet zijn, en dus onrein. De bezemstest was voldoende voor de gewaardeerde rabbi om het lot van deze vogel te bezegelen.

De uitspraak van rabbi Sternbuch legt nog een laag bloot van dit koshere hanengevecht. Over het algemeen is de orthodoxe gemeenschap financieel behoeftig, en dat is altijd een zorg voor de verantwoordelijke orthodoxe leiders. De aanvankelijke rabbijnse toestemming om de Barkel te importeren, gegeven door 'lagere' orthodoxe rabbijnen, berustte op mondelinge afspraak dat het vlees niet duurder zou zijn dan de lokale kippen. Dat de Barkel eieren toen als duurdere 'extra koshere' eieren werden verkocht, waardoor de Barkel als het 'zuiverste' ras werd aangeprezen, maakte lokale concurrenten boos op en veroorzaakte zorgen binnen de orthodoxe gemeenschap. Vanuit deze hoek kan het hanengevecht als een niet-koshere oplichterij worden aangeduid.

Toch, zoals meestal het geval is, waren andere rabbijnen het niet eens met de uitspraak van Sternbuch. De beslissing van de religieus-zionistische rabbi Yehudah Amichai, bijvoorbeeld, berustte op het onderzoek van kippen-organen, zoals een speciaal soort spiermaag, krop, de aanwezigheid ​​van sporen, enz.

Velen kan het onwaarschijnlijk en vreemd toeschijnen, tenminste bij de kosher-etende Joden, en dat zijn de meesten, dit hanengevecht is kosher.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.