Video: Zesdaagse Oorlog 12 – Een weg naar vrede?

donderdag 31 augustus 2017 |  Redactie Israeltoday.nl, Jerusalem U
In deze twaalfde en laatste video kunt u zien wat de gevolgen van de Zesdaagse Oorlog in de laatste 50 jaar zijn geweest, en hoe die oorlog nog steeds het vredesproces en het leven van Israëli's en Palestijnen beïnvloedt.

Aan de vooravond van de Zesdaagse Oorlog in juni 1967 brachten Arabische staten troepen en tanks bijeen, en dreigden Israël te vernietigen. Toch drong Israël hen terug en veroverde grondgebied dat het land verdedigbare grenzen gaf. Israël gaf toen aan dat het bereid was het grootste deel van dat grondgebied terug te geven in ruil voor vrede, maar de Arabische wereld weigerde Israëls aanbod.

Op 22 november, vijf maanden na de Zesdaagse Oorlog, hebben de Verenigde Naties Resolutie 242 aangenomen, waarin Israël werd opgeroepen zich terug te trekken uit veroverd land - zonder te specificeren hoeveel – en tevens werden de Arabische buren opgeroepen om agressie tegen Israël te beëindigen en zijn grenzen te erkennen. Dit werd bekend als de 'land voor vrede' formule. Israël zou een deel van zijn nieuw veroverde grondgebied afstaan, in ruil voor aanvaarding als een soevereine staat in het Midden-Oosten. Maar de Arabische landen weigerden Israël te erkennen of ermee te onderhandelen.

Maar twaalf jaar later ondertekende de Egyptische president Anwar Sadat een verdrag met Israël dat vrede en samenwerking verzekerde in ruil voor de teruggave van het schiereiland Sinaï - dat bijna 90 procent vormde van het land dat Israël in de Zesdaagse Oorlog veroverde. Vijftien jaar daarna, in 1994 ondertekende Israël een vredesverdrag met Jordanië.

Voor de Arabieren die op de Westbank en in Gaza wonen, zijn de afgelopen 50 jaar moeilijk geweest. Hoewel er nooit een werkelijke Palestijnse Staat is geweest, waren Palestijns nationalisme en identiteit sinds 1967 geconsolideerd, naast een verlangen naar een eigen staat. Daartoe werd een gekozen Palestijnse Autoriteit-regering gecreëerd, die tot op heden het dagelijkse leven voor de meeste Palestijnen regelt.

De Palestijnse leiders weigeren echter al tientallen jaren naast Israël te leven, en zij geloven dat het gehele land Israël aan hen behoort.

In de jaren negentig leken de vredesbesprekingen in Oslo een onderhandelde weg naar een Palestijnse staat en vrede met Israël te bieden. Op de Camp David-top in 2000 bood Israël de Palestijnen een tweestatenoplossing aan. Indien de Palestijnen dit voorstel hadden geaccepteerd, zou een Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook zijn opgericht, met Oost-Jeruzalem als hoofdstad. Maar in de jaren na 2000 vervloog de hoop toen Palestijnse zelfmoordterroristen en militanten Israëli's in restaurants en bussen aanvielen en meer dan 700 Israëlische burgers vermoordden.

In een andere poging om land voor vrede aan te bieden, trok Israël in 2005 zijn troepen terug uit de Gazastrook en verwijderde 8000 Joden uit hun huizen. Twee jaar later werd dit ontruimde land in een militaire staatsgreep overgenomen door de Hamas terreurorganisatie, die sindsdien meer dan 12.000 raketten en mortieren heeft afgeschoten naar Israëlische gemeenschappen.

Vandaag geven de meeste Israëliërs nog steeds de voorkeur aan een oplossing van 'twee staten voor twee volken'. Maar tegelijkertijd hebben Israëli's vandaag ernstige twijfels dat het huidige Palestijnse leiderschap ooit bereid zal zijn naast de Joodse staat te leven.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.