Groeten uit Israël: Hoe goed is het als broeders samenwonen ...

Monday, May 22, 2017 |  Dov Eilon

Goedemorgen, beste lezers,

Israël wacht. We wachten op Donald Trump. Rond 12 uur plaatselijke tijd zal de Amerikaanse president op de luchthaven Ben Goerion landen. Dan begint de operatie Blauw Veiligheidsschild, zoals de Israëlische politie de operatie voor de beveiliging van Trump in Israël heeft genoemd. Er wordt geen risico genomen. De hotelkamer voor Trump in het King David Hotel kan zelfs tegen chemische aanvallen of raketaanvallen worden beschermd. Vele duizenden agenten van de politie, de grenspolitie en vrijwilligers zijn vandaag paraat om het bezoek van Trump probleemloos te laten verlopen. En wij, de inwoners van Jeruzalem, wachten. We hopen dat alles heel snel weer voorbij is, zodat we ons weer vrij in onze stad kunnen bewegen. We vieren deze week per slot van rekening de bevrijding en hereniging van Jeruzalem. Vandaag, volgens de Joodse kalender precies 50 jaar geleden, begon de Zesdaagse Oorlog, die een einde maakte aan de tweedeling van de stad sinds 1948.

Video: De politie heeft zich gisteren al op het bezoek van Donald Trump vandaag voorbereid.

Al vijf uur voor het begin van het examen moeten de scholieren, die vandaag examen wiskunde doen, op school zijn, om dan te wachten tot het examen om 16 uur begint. Dat is een van de gevolgen van het bezoek van president Donald Trump. De eindexamens worden in het hele land op hetzelfde tijdstip gehouden. Het zijn allemaal dezelfde examens, die door het Ministerie van Onderwijs zijn voorbereid en pas kort voor het begin van de examens naar de scholen worden gezonden, zodat de vragen niet kunnen uitlekken. In het verleden is het verschillende keren voorgekomen dat de vragen niet voldoende beveiligd waren en toen aan bedriegende leerlingen zijn verkocht, wat tot een groot schandaal leidde.

Maar terug naar het examen van vandaag. Wiskunde is toch al het meest gevreesde vak onder de leerlingen. En voor de leerlingen in Jeruzalem wordt het vandaag een extra moeilijke examendag. Omdat de stad vanaf 12 uur, de tijd waarop Trump in Israël landt, zo goed als afgegrendeld wordt, zouden de kinderen òf met geen mogelijkheid naar school kunnen komen, òf veel te laat komen. Daarom heeft men besloten de kinderen al om 11 uur, dus vijf uur vóór het examen, naar school te laten komen. Ze kunnen de tijd gebruiken om nog een paar opgaven op te lossen, maar voor velen is dat vijf uur wachten tot het examen begint, een kwelling. Misschien vraagt u zich af waarom men het tijdstip van het examen niet gewoon verschuift. Maar dat gaat niet. De examendata worden door het Ministerie van Onderwijs een half jaar tevoren gepland, en de examens worden in het heel land tegelijk gehouden. Dan kan men dat niet op het laatste moment veranderen. Ik wens de scholieren in Jeruzalem veel succes.

Tenslotte wordt het vandaag heel mooi weer. Het zal duidelijk warmer worden dan gisteren, morgen gaan de temperaturen dan weer omlaag, om daarna weer langzaam te stijgen. U kent ons weer al.
En hier is het weerbericht voor vandaag in Israël: Deels bewolkt, met een duidelijke temperatuurstijging. Bovengemiddeld warm. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 27 graden, Tel Aviv 30 graden, Haifa 28 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 34 graden, aan de Dode Zee 35 graden, Eilat aan de Rode Zee 35 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea blijft onveranderd en staat op 212,96 meter onder de zeespiegel.

Het Jeruzalemse stadsdeel French Hill, of הגבעה הצרפתית, Hagiva haTzarfatit in het Hebreeuws, was gisteravond het onderwerp van een interessante reportage van de nieuwe publieke zender KAN. Dit stadsdeel werd na de zesdaagse oorlog gebouwd. Het ligt in het noordoosten van de stad. Voor de oorlog was dat gebied onder Jordaans bestuur. De internationale gemeenschap ziet dit stadsdeel dan ook als een illegale nederzetting, gebouwd in bezet gebied, net zoals zoveel andere stadsdelen die na 1967 werden gebouwd, zoals Neve Ja'akov, Pisgat Ze'ev (waar ik zelf 19 jaar heb gewoond), Gilo, Ramot en nog enkele wijken.

In de reportage ging het om de vraag, hoe verenigd dat stadsdeel tegenwoordig is. Daarbij ging het niet over het samenleven met de Arabieren, maar om het samenleven van de ongeveer 7000 Joodse bewoners van het stadsdeel, want die komen uit de meest uiteenlopende kringen. Terwijl daar 40 jaar geleden nog bijna uitsluitend seculiere, dus niet-religieuze Joden woonden, is de situatie nu duidelijk veranderd. Steeds meer orthodoxe Joden hebben dit stadsdeel voor zichzelf ontdekt. Daarbij komt dan nog een conservatieve gemeente, waarvan de leden tot de stichters van het stadsdeel behoren. De gemeente heeft geen man als rabbijn, maar een vrouw. In de synagoge zitten de mannen en vrouwen niet gescheiden, maar bij elkaar. Voor de orthodoxe Joden kan dat natuurlijk helemaal niet.

In de reportage probeerde men drie vertegenwoordigers van de verschillende groepen tot een gemeenschappelijke dialoog te (ver)leiden, wat alles behalve gemakkelijk is. Voor een orthodoxe Jood is het onmogelijk om met een vrouwelijke rabbijn te spreken; de conservatieve Joden zij in de ogen van de orthodoxen nog erger dan de niet-religieuzen.
De orthodoxe vertegenwoordiger in de reportage, een 27-jarige vader van drie kinderen, was echter relatief zeer open. Hij was bereid de niet-religieuze vrouw te ontmoeten, echter pas nadat ze een jas had aangetrokken om haar blote schouders te bedekken. Hij verontschuldigde zich tegenover haar en zei dat het hem persoonlijk speet, maar dat hij zich niet in het openbaar kon vertonen in gesprek met een vrouw die haar schouders toont.
Hij was niet bereid met de vrouwelijke rabbijn te spreken. Hij was gewoon bang om moeilijkheden te krijgen met de orthodoxe gemeenschap. Hij zei echter dat zij, de orthodoxen, niet in het stadsdeel kwamen om het 'over te nemen', maar ze willen met de andere bevolkingsgroepen samen leven.
De niet-religieuze bewoners zijn bang dat het tot ruzie komt, en de conservatieve vrouwelijke rabbijn moest toegeven dat zij moeite heeft om geaccepteerd te worden. Jammer dat het zelfs onder Joden niet gemakkelijk is om harmonisch samen te leven. Maar toen werd het wijkcentrum van het stadsdeel getoond, waar orthodoxe en niet-religieuze kinderen samen speelden en de ouders bij elkaar zaten; misschien is er toch nog hoop. Per slot van rekening 'zijn we toch allemaal Joden', (Koelanoe Jehoediem). En hier is de reportage van gisteren. Hij is natuurlijke ik het Hebreeuws, maar ik wilde hem u niet onthouden; ik heb u immers uitgelegd waar het om gaat.

En nu gaan we verder met onze voorbereidingen voor morgenavond, voor onze livestream vanuit Jeruzalem, vanaf 19 uur hier op de website. Ik wens u een prettige dag en een goed begin van de werkweek. Het ga u goed.

Shalom vanuit Jeruzalem!
Dov

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.