Minder liefhebbers van klassieke muziek en Israël

vrijdag 12 mei 2017 |  Aviel Schneider
Ik hoor regelmatig dat er steeds minder liefhebbers van klassieke muziek zijn. Ik hoor precies hetzelfde over de vriendenkring van Israël. Er zouden steeds minder mensen aan de kant van Israël staan. Israël zou een Bijbels en ouderwets onderwerp zijn, dat de jonge generatie niet meer aanspreekt.

Toen ik met Kerst twee feestelijke concerten bijwoonde van het Israëlisch Filharmonisch Orkest in Tel Aviv, zat de zaal beide keren stampvol. Er zaten niet alleen oudere mensen, maar ook heel veel jonge mensen. De wereldberoemde Italiaanse dirigent Riccardo Muti dirigeerde ter gelegenheid van het tachtigste jubileum dezelfde klassieke werken die de legendarische dirigent Arturo Toscanini in 1936 ook dirigeerde tijdens het openingsconcert in Tel Aviv.

Dat waren de tweede symfonie van Brahms en de Midzomernachtsdroom van Mendelssohn. Wegdromend op de muziek kwam ik in het verleden terecht. Ik stelde me Tel Aviv en Toscanini voor als geluidloze film in zwart-wit.

Even terug naar 1936: Drie jaar eerder had de directie van de Duitse Spoorwegen een boycot tegen Joden afgekondigd. Er was toen nog geen sprake van Jodenvernietiging, de Holocaust was nog niet begonnen. Maar uit alle windstreken van de wereld keerden toen al Joden naar hun Bijbelse vaderland terug. De kinderen van Israël wilden het leven in hun nieuwe thuisland zo aangenaam mogelijk maken, en daar hoorde ook de ‘Unvollendete’ (onvoltooide symfonie) van Schubert bij. God voltooide twaalf jaar later zijn plan en stichtte, zoals voorzegd in de Bijbel, de Joodse staat Israël.

Ik geloof dat zowel klassieke muziek als Israël, ook in de toekomst, op wereldwijde belangstelling kunnen rekenen. Israël is mijns inziens ook een klassieker, maar dan in de wereldgeschiedenis.

Uiteindelijk bepaalt je leeftijd waar je interesse naar uitgaat. Kinderen hebben geen geduld voor een cantate van Bach. En als volwassene geniet ik van een culturele avond met mijn vrouw. ‘Voor alles wat gebeurt, is er een tijd, een tijd voor alles wat er is onder de hemel.’ (Prediker 3)

Klassieke muziek en Israël zijn misschien meer voor volwassenen, maar zowel het één als het ander zal nooit zonder publiek of lezers blijven zitten. Zolang Israël bestaat, zal het altijd welwillende vrienden hebben, want Israël is een licht onder de volken.

Dit artikel verscheen in het februarinummer van het Israel Today Magazine. Klik hier voor een abonnement.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.