Groeten uit Israël: Duitse minister schaadt betrekkingen

Wednesday, April 26, 2017 |  Dov Eilon

Goedemorgen, beste lezers,

Onderweg naar Jeruzalem hoorde ik op de radio bijna alleen nog gesprekken over de Duits-Israëlische betrekkingen. Ook in de kranten gaat het op de eerste pagina’s vooral over het diplomatieke voorval van gisteren. 'Duitse minister van Buitenlandse Zaken spuugt Israël in het gezicht,' aldus de kop boven een commentaar in de krant Ma’ariv. Een meerderheid van de in de Israëlische media geïnterviewden had een soortgelijke mening en steunde de beslissing van premier Benjamin Netanyahu om Sigmar Gabriel niet te ontmoeten. De vasthoudendheid van de Duitse minister om de door hem als mensenrechtenorganisaties omschreven organisaties Breaking the Silence en B’Tselem te ontmoeten, werd hier bij ons grotendeels veroordeeld.

Gabriel zou uit politieke motieven handelen, om links in Duitsland bij de komende Bondsdagverkiezingen voor zich te winnen, was de mening van een politieke commentator op de radio. Hij zou bewust hebben willen provoceren. Hoe zou men in Duitsland reageren als de Israëlische premier daar vertegenwoordigers zou ontmoeten van een organisatie die de in Afghanistan gestationeerde Duitse militairen oorlogsmisdadigers noemt? Dat is precies wat organisaties als Breaking the Silence en B’Tselem doen. Netanyahu heeft goed gehandeld door Gabriel niet te ontvangen.

De vroegere Israëlische ambassadeur in de VS, Michael Owen, zei dat het ongepast is als politici die in Israël te gast zijn, zich in de binnenlandse aangelegenheden van Israël mengen. Ook werd er kritiek geuit op de Israëlische president Reuven Rivlin, die Sigmar Gabriel ondanks de diplomatieke crisis in zijn kantoor heeft ontvangen (foto). Gabriels ontmoeting met Breaking the Silence en B’Tselem vond vervolgens aan het einde van de dag in alle stilte plaats in Herzliya, zonder dat de pers erbij was.

Ik kan ook niet begrijpen dat de Duitse minister zo vasthoudt aan het ontmoeten van deze organisaties. Het was duidelijk dat dit een crisis zou veroorzaken. Dat doe je niet als gast. Dit was een officieel bezoek van de Duitse minister van Buitenlandse Zaken, en daarbij is geen plaats voor dergelijke ontmoetingen. Ook Gabriels weigering om met Netanyahu te telefoneren is naar mijn mening meer dan onbeschoft. Daar komt nog bij dat Gabriel zich in het verleden tegenover Israël alles behalve vriendelijk heeft geuit. Bij een bezoek in Hebron in 2012 had hij Israëls optreden ‘apartheid’ genoemd. De Palestijnse leider Machmoud Abbas noemde hij zijn vriend. Hij moet toch begrepen hebben dat hij met zijn houding een crisis zou veroorzaken. Ook al zei hij gisteren dat het voorval geen effect zou hebben op de goede betrekkingen tussen de landen, toch is de crisis er, de schade is aangericht. Ik ben benieuwd hoe het nu verder gaat.

En dan nu het weer. De thermometer klimt weer langzaam omhoog. Vooral in de bergen en in het binnenland zal het warmer worden. Er ontwikkelt zich een soort sharav.
En hier is het weerbericht voor vandaag in Israël: Helder tot bewolkt, met een duidelijke temperatuurstijging. In de bergen en in het binnenland zal het bovengemiddeld warm worden. De lucht wordt droog. Sharav. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 28 graden, Tel Aviv 24 graden, Haifa 22 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 33 graden, aan de Dode Zee 33 graden, Eilat aan de Rode Zee 35 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is ongewijzigd en staat op 212,945 meter onder de zeespiegel.

Een ceremonie voor het ontvangen van het identiteitsbewijs had gisteren plaats op de school van mijn zoon. Daar heb ik u gisteren al over verteld. Deze gebeurtenis wordt speciaal gevierd. Het krijgen van het Israëlische identiteitsbewijs symboliseert dat de scholieren in de maatschappij zijn opgenomen, als een deel van de Staat Israël. Binnenkort kunnen ze meedoen aan de vormgeving van het land, ze mogen stemmen. Zij zijn de toekomst van de Israëlische maatschappij. De ceremonie begon met het zingen van het volkslied, het Hatikva. Vervolgens werden toespraken gehouden, groepen scholieren speelden en zongen. Er werden video’s getoond over de talloze activiteiten van de scholieren, een turngroep voerde acrobatische oefeningen op waarbij ze ook de Israëlische vlag gebruikten. Daarna begon het verstrekken van de identiteitsbewijzen.

De namen werden per klas op alfabetische volgorde afgeroepen. Dat was prima, zo was mijn zoon vrij snel aan de beurt. Net als zijn schoolkameraden ging hij het podium op, werd door de docenten omarmd, een vertegenwoordigster van het Israëlische Ministerie van Binnenlandse Zaken overhandigde het identiteitsbewijs, dan nog gauw even een foto, en van het podium af. Ik stond onderaan de trap te wachten. Hoewel het krijgen van een identiteitsbewijs eigenlijk een heel normale zaak is, was ik emotioneel geraakt, want het is een volgende stap in het volwassen worden. Ook mijn jongste zoon is geen klein kind meer. Ik bekeek zijn nieuwe identiteitsbewijs, klopte mijn zoon op de schouder, en we liepen naar de auto.

Ik wens u een prettige en rustige woensdag. Het ga u goed.

Shalom vanuit Jeruzalem!
Dov

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.