Van Holocaust tot wedergeboorte...

Monday, April 24, 2017 |  Redactie Israel Today
Hadar Golding, officier in het Israëlische leger, werd in 2014 tijdens de Operatie Sterke Rots in de Gaza-oorlog gedood en is sindsdien vermist. Zijn lichaam wordt nog steeds vastgehouden door Hamas.

Hij schreef destijds onderstaande brief aan zijn ouders tijdens zijn bezoek aan het vernietigingskamp Auschwitz in Polen.
Dit jaar zullen zijn ouders deelnemen aan de Mars van de Levenden en zij zullen zijn brief voorlezen in Auschwitz. Hadar begreep al tijdens zijn bezoek aan het Duitse vernietigingskamp hoe belangrijk de verdediging van zijn land is!

Mama en papa,

Ik zit in de hoek van een van de transportwagens in Polen. Ik vraag me af hoe vele kinderen zoals ik, of misschien mensen die anders zijn dan ik, deze weg eerder zijn gegaan. Het enige dat ze gemeen hadden, was dat ze allen Joden waren. Verdreven uit hun huizen, van hun gezinnen, hun ouders of kinderen, zonder te weten waar ze heen gingen of wat hun bestemming was. Ik wil jullie dat vertellen, want door jullie weet ik wat mijn bestemming is.

Ik kom terug naar Israël. Mijn land en ons land. En ik begrijp dat dankzij jullie. Ik weet wat mijn land mij kan geven, maar in principe weet ik wat ik van mijzelf aan mijn land moet geven. En ik weet dat ik in staat ben om het maximale te geven. Of het nu mijn en ons land is dat ik zal vertegenwoordigen in het buitenland, in Chesterton, in Cambridge, of op school, of in de gemeenschap. Om oprecht, eerlijk en slim te zijn, en daar waar geen mensen zijn, om een ​​man te zijn! Om menselijk te zijn, zoals u altijd zegt. Onder vrienden, op school, om te slagen en te doen wat ik kan. Mijn land te vertegenwoordigen en verdedigen in de IDF met de beschikbare wapens, en altijd met de vaardigheden die jullie me hebben meegegeven. Mama en papa, ik wil jullie bedanken.

Papa, bedankt dat u me hebt opgebouwd, me hebt geholpen om mezelf op te bouwen, voor de onophoudelijke toewijding, de onbeperkte begeleiding en opvoeding.
Mama! Bedankt dat u me elke keer helpt om dat te vinden wat ik verloren heb, zoals mezelf; u helpt me om op te staan ​​en niet te vallen. Uw onophoudelijke zorgen, de nooit eindigende steun, uw voortdurende gebeden en voor wat ik van u heb geleerd.

Alles wat ik hier in Polen zie, leidt mijn gedachten terug naar jullie, naar mijn grootouders, Tzur, Ayelet en Chemi. Het besef dat Tzur, ik en iedereen samen de overwinning van het Joodse volk zullen bereiken, is een ongelooflijke taak die ik bereid ben op me te nemen. Jullie hebben mij deze verantwoordelijkheid ingeprent, vanaf het moment dat ik geboren ben.

Ik verlaat nu de transportwagen, zoals zoveel Joden voor mij. Ze liepen en zetten hun laatste stappen en in hun dood eerden ze God, of door te overleven eerden ze het leven. Ik marcheer hier vandaan om uit de as te herrijzen zoals mij is geleerd. Ik wil u zeggen dat ik met mijn hele hart van jullie houd. Misschien zeg ik het niet genoeg, maar mijn hart zegt het altijd, en ik hoop dat mijn daden jullie kunnen laten zien hoeveel ik van jullie houd wanneer ik het niet zeg.

Met eindeloze liefde,
Jullie Hadar

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.