Groeten uit Israël: Yom haSho'ah – en weer een aanval

Monday, April 24, 2017 |  Dov Eilon

Goedemorgen, beste lezers,

Vanochtend vroeg was het echt fris buiten. Nauwelijks te geloven dat we in het weekeinde de airco aan moesten hebben. Maar zo gaat dat nu eenmaal in het Israëlische voorjaar, morgen zullen de temperaturen weer langzaam omhoog klimmen, totdat het donderdag weer echt heet zal zijn, hoewel niet zo extreem als het afgelopen weekeinde.

En hier is het weerbericht voor vandaag in Israël: Deels helder, deels bewolkt. De volgende maximum­temperaturen worden verwacht: Jeruzalem 18 graden, Tel Aviv 21 graden, Haifa 19 graden, Tiberias aan het Meer van Galilea 27 graden, aan de Dode Zee 28 graden, Eilat aan de Rode Zee 28 graden. Het waterpeil van het Meer van Galilea is twee centimeter gedaald en staat nu op 212,94 meter onder de zeespiegel.
Zoals u ziet, begint het waterpeil van het Meer van Galilea nu weer te dalen.

Gisteren heeft een 18-jarige Arabier verschillende mensen aangevallen met een schroevendraaier in de lobby van een hotel, in de buurt van de strandpromenade van Tel Aviv. Gelukkig werden ze slechts licht gewond. De aanvaller (kan ik hem terrorist noemen?) kon kort daarna worden opgepakt. Ik hoorde dat pas toen ik al uit de redactie kwam en op weg was naar mijn auto. Nog maar een paar dagen geleden was mijn vrouw met onze dochter uit wandelen in de buurt van de hotels op de promenade. Dan komen al gauw gedachten in je op als 'wat zou er gebeurd zijn als...' Mij is het ook al meer dan een keer overkomen dat ik kort voor of na een aanslag precies op de plek was waar de aanslag plaatsvond. Herinnert u zich die vreselijke aanslag in de pizzeria Sbarro in de Jaffastraat? Op 9 augustus 2001 blies een terrorist zich op en sleurde 15 mensen mee de dood in, en 130 mensen raakten gewond. Ik had net 20 uur daarvoor met mijn gezin daar gegeten. Meer over dit voorval van gisteren leest u in onze nieuwsberichten.

Vandaag is het Yom HaSho'ah, de herdenkingsdag voor de slachtoffers van de Holocaust. Om 10 uur plaatselijke tijd klonken, zoals ik u gisteren al schreef, in het hele land twee minuten lang de sirenes. Het land lag stil om de zes miljoen Joden te herdenken die door de nazi’s zijn vermoord. Niet te vatten, onbegrijpelijk. Nog steeds kan ik niet begrijpen hoe het zover heeft kunnen komen. Ik ben in Duitsland opgegroeid, ben daar naar school gegaan. Ik weet niet hoe tegenwoordig op Duitse scholen het onderwijs over de Holocaust eruitziet. Maar in mijn tijd, althans op mijn school, hebben we daar heel veel over geleerd en gesproken. Ook films kregen we te zien, geen gemakkelijke plaatjes.

Wat me in het onderwijs altijd is opgevallen, is het feit dat men nooit zei 'Wij hebben destijds dit en dat gedaan.' In plaats daarvan zei men ‘de Duitsers...’ of ‘de Nazi’s...’, alsof men een scheiding probeerde maken tussen de Duitsers van vroeger en die van nu. Ik kan dat begrijpen, want natuurlijk zijn de Duitsers die na de oorlog geboren zijn, niet verantwoordelijk voor de gruweldaden van hun voorouders. Ik heb tijdens de lessen vaak naar de gezichten van mijn medeleerlingen gekeken. Hoe ze zich zouden voelen. Ongetwijfeld heeft iedereen erover moeten nadenken wat zijn grootouders destijds hebben gedaan. Ik begrijp dat het niet gemakkelijk is om daarmee om te gaan.

Mijn Joodse wortels had ik destijds nog verzwegen. Pas later, toen mijn grootmoeder begon over haar moeder te vertellen, werd ik me er meer van bewust dat ik Jood was. Thuis waren we ook niet religieus. Ik ben als een heel normale 'Duitser' opgegroeid, maar dat is een ander verhaal.

Overal in het land worden na het sirenesignaal van twee minuten herdenkingsbijeenkomsten gehouden. Op elke school en ook op de kleuterscholen komen de kinderen vanochtend in witte hemden; ook daar zullen ceremoniën worden gehouden. De televisie zendt sinds gisteravond films en documentaires over de Holocaust uit. Op de kabel-tv hebben sport- en filmprogramma's en kanalen met tv-series geen uitzending. Deze dag is helemaal gewijd aan het herdenken van de slachtoffers van de Holocaust.

In de volgende video kunt u een indruk krijgen van een herdenkingsceremonie. Ik heb hem drie jaar geleden op de school van mijn dochter opgenomen; zij zong daar in het koor mee.

Nu wens ik u een prettige en rustige maandag. Het ga u goed.

Shalom vanuit Jeruzalem!
Dov

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.