Michel Bacos: 'Ik heb mijn passagiers niet alleen gelaten'

Wednesday, June 29, 2016 |  Redactie Israel Today

Het was op 27 juni 1976. De Airbus van Air France met vluchtnummer 139 was op weg van Tel Aviv richting Parijs. Voor de 248 passagiers en 12 bemanningsleden werd de vlucht in één klap een nachtmerrie toen pro-Palestijnse terroristen vlak voorbij Athene de controle over het vliegtuig overnamen en de bemanning dwongen richting Afrika te draaien en op de luchthaven van Entebbe te landen.

De toenmalige gezagvoerder Michel Bacos is nu 92 jaar, maar hij herinnert zich die kaping nog steeds alsof het gisteren was gebeurd. Vooral één ogenblik staat in zijn geheugen gegrift: Het moment dat de twee Palestijnse en de twee Duitse kapers de gijzelaars in twee groepen splitsten – Israëlische staatsburgers en Joden aan de ene kant, niet-Joden aan de andere kant. Alle niet-Joden werden vrijgelaten.

Het was op dat moment dat een Joodse holocaust-overlevende onder tranen de Duitse terrorist Wilfried Böse haar arm liet zien met het getatoeëerde concentratiekampnummer toonde en hem zei dat zijn handelen identiek is aan dat van de nazi’s. De Duitse terrorist wierp tegen dat hij geen nazi was maar een idealist; het imperialistische Israël voert een expansie-oorlog tegen zijn buurlanden.

'Mij was heel duidelijk wat fascisme betekent en wat een splitsing inhoudt,' herinnert de gezagvoerder zich. 'Ik besloot onze passagiers niet aan hun lot over te laten, zelfs als ik te horen zou krijgen dat ik kon gaan. Een van de Duitse terroristen zei tegen me: 'Wanneer een willekeurig leger van een willekeurig land probeert jullie te redden, kun je ervan uitgaan dat wij dat het eerst doorhebben en jullie dan een voor een zullen doden.'

In het licht van deze situatie liet Bacos zijn bemanning plechtig beloven tot het eind toe bij de passagiers te blijven. 'Dat was onze plicht. Ieder lid van mijn bemanning stemde er onvoorwaardelijk mee in. Dat heeft te maken met fatsoen en met basale menselijke waarden. Het was gewoon juist om dit te doen.'

De gijzeling sleepte zich onder de moeilijkste omstandigheden nog een hele week voort. De toestanden in de zwaar bewaakte terminal, waar de 100 Joodse gijzelaars werden vastgehouden, waren catastrofaal; velen hadden diarree en moesten braken. De 75-jarige Jodin Dora Bloch, wier vader een van de stichters was van de Israëlische stad Rishon LeZion, werd met gezondheidsklachten naar het ziekenhuis in Kampala gebracht, waar zij een dag na de bevrijding door het Oegandese leger werd vermoord.

Bacos herinnert zich het moment van de bevrijding: 'Het was 23.30 uur, toen ik mitrailleurvuur hoorde. De bevrijdingsoperatie begon, twintig seconden later was de terrorist dood, door een Israëlische commando neergeschoten.

Onder de gijzelaars waren drie Israëlische slachtoffers. Desondanks geldt deze bevrijding – Operatie Jonathan genaamd, naar de oudste broer van premier Netanyahu, die als enige Israëlische soldaat daarbij om het leven kwam – als meest succesvolle en gewaagde in de geschiedenis van Israël.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.